EN 13758 Tekstylia – Właściwości ochrony przed promieniowaniem UV

Norma europejska „EN 13758 Tekstylia – Właściwości ochronne przed promieniowaniem UV” składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN 13758-1 Część 1: Metoda badań tkanin odzieżowych” opisuje metodę określania transmitancji promieniowania ultrafioletowego (UV) skorygowanej o rumień w przypadku tkanin odzieżowych poddanych standardowemu kondycjonowaniu, w celu oceny ich właściwości ochronnych przed promieniowaniem UV. Metoda ta nie nadaje się do tkanin zapewniających ochronę na odległość, takich jak parasole, markizy lub sztuczne źródła światła. Norma ta może nie być odpowiednia dla tkanin o niewielkich różnicach w kolorze i strukturze.

Współczynnik ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym materiału tekstylnego określa się na podstawie jego całkowitej transmitancji widmowej, zgodnie ze wzorem podanym w normie. Całkowitą transmitancję widmową mierzy się poprzez napromieniowanie próbki monochromatycznym lub wielochromatycznym promieniowaniem UV i zsumowanie całkowitego (rozproszonego i bezpośredniego) promieniowania przechodzącego. W przypadku wielochromatycznego promieniowania padającego, promieniowanie przechodzące jest rejestrowane monochromatycznie. Przyrząd może napromieniować próbkę wiązką równoległą i zebrać całe promieniowanie przechodzące za pomocą kuli całkującej lub napromieniować próbkę półkulą i zebrać równoległą wiązkę promieniowania przechodzącego.

W przypadku materiałów jednorodnych należy przygotować co najmniej cztery próbki. Próbki te powinny być rozmieszczone jak najszerzej na całej szerokości tkaniny. Pierwsze 5 cm od każdej krawędzi należy pominąć, a próbki należy pobrać nie bliżej niż 1 m od początku lub końca kawałka tkaniny. W przypadku materiałów o zróżnicowanych odcieniach lub fakturach należy przetestować co najmniej dwie próbki każdego koloru i każdego obszaru faktury. Rozmiar próbki powinien być wystarczający, aby zakryć otwór urządzenia.

Kondycjonowanie i badanie należy przeprowadzić zgodnie z normą EN 20139. Jeżeli urządzenie testowe nie znajduje się w tych standardowych warunkach atmosferycznych, transport i badanie kondycjonowanej próbki testowej muszą zostać ukończone w ciągu 10 minut.

Podczas badania próbkę umieszcza się przed otworem wejściowym sfery całkującej, tak aby strona tkaniny przeznaczona do noszenia z dala od skóry była wystawiona na działanie źródła promieniowania UV. Fluorescencję sprawdza się przed badaniem za pomocą monochromatycznych instrumentów. W przypadku obecności substancji fluorescencyjnej stosuje się filtr przepuszczający promieniowanie UV i weryfikuje jego skuteczność. Rejestruje się transmisję w zakresie od 290 nm do 400 nm, a dane rejestruje się co najmniej co 5 nm.

• Norma „EN 13758-2 Część 2: Klasyfikacja i oznakowanie odzieży” określa wymagania dotyczące oznakowania odzieży przeznaczonej do ochrony użytkownika przed promieniowaniem ultrafioletowym. Najnowsze badania międzynarodowe wykazały, że długotrwała ekspozycja skóry na słońce może prowadzić zarówno do krótko-, jak i długotrwałych szkodliwych skutków. Promieniowanie ultrafioletowe, będące główną przyczyną, może być znacznie zredukowane przez odzież. Jednak poziom ochrony zapewnianej przez odzież jest bardzo zróżnicowany i zależy od wielu czynników. Najważniejsze z nich to właściwości tkanin i konstrukcja odzieży.

Odzież przeznaczona do ochrony górnej części ciała musi co najmniej całkowicie zakrywać górną część ciała. Odzież przeznaczona do ochrony dolnej części ciała musi co najmniej całkowicie zakrywać dolną część ciała. Odzież przeznaczona do ochrony zarówno górnej, jak i dolnej części ciała musi co najmniej całkowicie zakrywać górną i dolną część ciała.

Współczynnik ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym (UPF) wszystkich materiałów używanych w produkcji odzieży musi być mierzony zgodnie z normą EN 13758-1. Minimalna wartość UPF musi być większa niż 40. Średnia przepuszczalność promieniowania UVF dla próbek jednorodnych lub przepuszczalność UVF dla próbek niejednorodnych, określona zgodnie z normą EN 13758-1, musi być mniejsza niż 5%.

Zasadniczo EN 13758 to europejska norma, która określa wymagania i metody badań dla tekstyliów i odzieży przeznaczonej do ochrony przed szkodliwym promieniowaniem ultrafioletowym (UV). Wraz ze wzrostem świadomości zagrożeń związanych z długotrwałą ekspozycją na słońce, takich jak uszkodzenia skóry i nowotwory, norma ta gwarantuje, że odzież chroniąca przed promieniowaniem UV zapewnia niezawodną ochronę pracownikom i konsumentom pracującym na świeżym powietrzu.

Norma ta dzieli się na dwie części:

• Norma EN 13758-1 określa metody badań służące do określania współczynnika ochrony przed promieniowaniem ultrafioletowym.
• Norma EN 13758-2 określa wymagania dotyczące klasyfikacji i oznakowania odzieży.

Odzież chroniąca przed promieniowaniem UV, certyfikowana zgodnie z normą EN 13758, jest niezbędna dla osób pracujących na zewnątrz przez dłuższy czas, np. w sektorze budowlanym, ogrodniczym, rolniczym lub energetycznym. Odzież ta stanowi praktyczną alternatywę dla kremów z filtrem przeciwsłonecznym, zapewniając ciągłą ochronę bez konieczności ponownego nakładania. Zaleca się jednak stosowanie dodatkowych środków ostrożności, takich jak noszenie nakrycia głowy, okularów przeciwsłonecznych i zacienionych miejsc pracy, aby zwiększyć bezpieczeństwo.

Przejrzyste oznakowanie tej normy pomaga konsumentom i pracodawcom szybko zidentyfikować niezawodną odzież chroniącą przed promieniowaniem UV, co zapewnia zgodność z przepisami bezpieczeństwa w miejscu pracy i ogranicza długotrwałe ryzyko dla zdrowia.

Norma EN 13758 jest podobna do norm międzynarodowych, takich jak australijska AS/NZS 4399 i amerykańska AATCC TM 183, które do badań wykorzystują widmo promieniowania słonecznego Albuquerque. Jednak nacisk na projektowanie i etykietowanie odzieży w normie EN 13758-2 wyróżnia ją, zapewniając skuteczną ochronę całego ubrania, a nie tylko tkaniny.

W związku z tym norma EN 13758 odgrywa kluczową rolę w rozwoju bezpiecznej i skutecznej odzieży chroniącej przed promieniowaniem UV. Poprzez ustanowienie jasnych wymagań dotyczących testowania i etykietowania, gwarantuje ona, że ​​odzież zapewnia niezawodną ochronę przed szkodliwym promieniowaniem UV, z korzyścią zarówno dla pracowników pracujących na świeżym powietrzu, jak i dla konsumentów. Zrozumienie tej normy umożliwia osobom i organizacjom dokonywanie świadomych wyborów w zakresie ochrony przeciwsłonecznej, przyczyniając się do poprawy bezpieczeństwa na zewnątrz.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą EN 13758 „Tekstylia – Właściwości ochrony przed promieniowaniem UV”.