DIN 53323 Testy skórne – Określanie zachowania się naprężenia i odkształcenia podczas testów wybuchowych i rozrywających

Norma „DIN 53323 Badania skóry – Określanie charakterystyki naprężenia-odkształcenia podczas prób odbicia i rozerwania”, opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje znormalizowaną metodę oceny mechanicznego zachowania się skóry w określonych warunkach naprężenia. Metoda ta jest szczególnie istotna w kontekście kontroli jakości w przemyśle skórzanym, obejmującym skórę naturalną, płyty pilśniowe ze skóry, a czasem również materiały pokrewne, takie jak tkaniny powlekane lub skóra syntetyczna.

Skóra to elastyczny, lepkosprężysty materiał stosowany w obuwiu, tapicerce, wnętrzach samochodowych, odzieży i akcesoriach. Jej odporność na odkształcenia i ściskanie jest kluczowa. Musi wytrzymać rozciąganie, kopulaste pęcznienie (wybrzuszenie) i ostatecznie pęknięcie bez przedwczesnego uszkodzenia.

Badanie wytrzymałości na rozerwanie i śrutowanie kopuły to specjalistyczna metoda badań mechanicznych stosowana przede wszystkim do skóry, a czasami skóry sztucznej lub pokrewnych materiałów arkuszowych, w celu oceny zachowania się materiału pod wpływem odkształceń i ciśnienia w kształcie kopuły.

Norma DIN 53323 określa powtarzalną metodę dla następujących parametrów:

• Pomiar krzywej naprężenia-odkształcenia podczas odkształcania się skóry.
• Aby zdefiniować kluczowe parametry, takie jak te wymienione poniżej:
• Wytrzymałość na rozerwanie (ciśnienie, przy którym materiał pęka).
• Wydłużenie lub rozszerzenie w chwili wybuchu.
• Zachowanie podczas stopniowego puchnięcia w kształcie kopuły (tworzenie się kopuły lub wypukłości).

Właściwości te pomagają ocenić jakość skóry, jej trwałość, przydatność do konkretnych zastosowań i zgodność ze specyfikacjami branżowymi.

Opisana metoda badania wykorzystuje urządzenie znane jako lastometr lub podobne urządzenie detonacyjne (czasami nazywane również urządzeniem testowym detonacji armatniej lub detonacji kopuły).

Proces testowania zazwyczaj przebiega następująco:

• Okrągły okaz skóry jest mocno zaciśnięty na krawędzi.
• Kulista kula (lub tłok) jest wciskana prostopadle do środka obszaru ściskanego, albo od dołu, albo od góry.
• Piłka stopniowo nadaje skórze kształt półkuli lub kopuły.
• Ciśnienie i przemieszczenie są rejestrowane w sposób ciągły.
• Badanie jest kontynuowane aż do pęknięcia skóry.

Uzyskane dane generują wykres naprężenie-odkształcenie lub krzywą ściskania-odkształcenia, która przedstawia następujące zależności:

• Początkowa twardość/wytrzymałość.
• Punkty płynięcia lub punkty mięknienia.
• Maksymalne ciśnienie (odporność na pękanie).
• Wysokość rozszerzenia lub wydłużenia w chwili rozerwania.

Metoda ta symuluje rzeczywiste naprężenia, takie jak te występujące w cholewkach butów (w okolicy palców), tapicerce (guzikach lub głębokich siedzeniach) lub skórze samochodowej poddawanej obciążeniu.

Do typowych zastosowań tej normy należą:

• Produkcja i kontrola jakości skór: Garbarnie i przetwórnie wykorzystują ją do klasyfikowania skór i sprawdzania ich spójności.
• Przemysł motoryzacyjny i meblarski: Wiele specyfikacji producentów oryginalnego sprzętu odnosi się do podobnych testów pękania dla skóry lub tkanin powlekanych.
• Buty: Skóra cholewki jest ważna dla trwałości.
• Laboratoria badawcze: Akredytowane laboratoria rutynowo stosują tę normę w celu certyfikacji.

Międzynarodowa norma powiązana z normą DIN 53323 to „ISO 3379 Skóra – Oznaczanie wytrzymałości na rozciąganie i trwałości powierzchni (metoda obróbki strumieniowo-ściernej)”. Norma ta jest w zasadzie bardzo podobną lub pokrywającą się metodą.

Krótko mówiąc, norma DIN 53323 zawiera metodę badawczą służącą do określania właściwości mechanicznych skóry. Metoda ta opisuje, jak skóra odkształca się pod wpływem nacisku.

Niniejsza norma definiuje sposób pomiaru zachowania się skóry pod wpływem rozciągania i odkształcania. Zasadniczo określa ona, jak materiał rozciąga się i odkształca pod wpływem ściskania, za pomocą testu kopuły/pęknięcia (zazwyczaj wykonywanego za pomocą tensometru). Podczas testu okrągła próbka skóry jest ściskana, a następnie przykładane jest na nią ciśnienie, aż do momentu, gdy napęcznieje jak kopuła. Rejestruje się zależność między przyłożonym ciśnieniem a odkształceniem (wysokością pęcznienia), aby ocenić elastyczność, charakterystykę odkształcenia, a czasami efekt wykończenia pod obciążeniem.

Metodę tę powszechnie stosuje się do lekkich skór, zarówno licowych, jak i aksamitnych, i pomaga ona porównywać parametry skóry w zastosowaniach takich jak tapicerka, obuwie i badania materiałowe.

Norma DIN 53323 zapewnia znormalizowane podejście dla producentów, testerów i badaczy. Dlatego jest uważana za istotną. Norma ta jest również uważana za ważną z następujących powodów:

• Aby konsekwentnie oceniać właściwości mechaniczne skóry.
• Kluczowe dla wydajności produktu i kontroli jakości jest określenie zachowania się skóry pod obciążeniem.
• Porównywanie różnych partii lub procesów obróbki skóry w spójnym środowisku testowym.

W praktyce norma DIN 53323 jest jedną z kilku norm dotyczących badania skóry. Inne obejmują takie zagadnienia, jak wytrzymałość na rozciąganie, odporność na rozdarcie i wydłużenie, i są czasami przywoływane w specyfikacjach jakościowych lub stosowane w połączeniu z innymi testami do oceny ogólnej wydajności skóry.

Podsumowując, norma DIN 53323 pozostaje podstawową metodą badań mechanicznych skóry, koncentrującą się na realistycznych odkształceniach i zachowaniu pęknięć pod wpływem ciśnienia kopulastego. Pomimo swojej przestarzałości, norma ta jest nadal stosowana w zapewnianiu jakości, rozwoju produktów i testach zgodności w przemyśle skórzanym i pokrewnych.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 53323.