EN ISO 583 Taśmy przenośnikowe z wyciętymi włóknami – Całkowita grubość taśmy i grubość elementów – Metody badań

Norma EN ISO 583 „Taśmy przenośnikowe z ramą tekstylną – Całkowita grubość taśmy i grubość elementów składowych – Metody badań”, pierwotnie norma europejska, a następnie opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metody badań służące do określania całkowitej grubości taśmy oraz grubości elementów konstrukcyjnych taśm przenośnikowych z ramą tekstylną. Elementy konstrukcyjne obejmują osłony, ramę oraz przekładki, tj. materiał pomiędzy sąsiednimi warstwami. Niniejsza norma nie ma zastosowania do lekkich taśm przenośnikowych opisanych w normie ISO 21183-1.

Taśmy przenośnikowe są niezbędnym elementem w takich branżach jak górnictwo, produkcja, rolnictwo i logistyka, umożliwiając efektywny transport materiałów na krótkie i długie dystanse. Spośród różnych typów taśm przenośnikowych, te z rdzeniami tekstylnymi wyróżniają się elastycznością, lekkością i ekonomicznością. Rdzeń, podstawowa warstwa konstrukcyjna taśmy, zazwyczaj składa się z wielu warstw tkanin syntetycznych, takich jak poliester, nylon lub bawełna, często impregnowanych gumą lub innymi polimerami dla zapewnienia trwałości.

Normy międzynarodowe, takie jak EN ISO 583, odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu jakości, wydajności i bezpieczeństwa. Norma ta koncentruje się na pomiarze grubości, który jest niezbędny do oceny jednorodności, nośności i zgodności z wymaganiami eksploatacyjnymi tych przenośników.

Typowa struktura przenośnika taśmowego obejmuje:

• Pokrywa górna i dolna: ochronne warstwy gumowe, które zabezpieczają pas przed zużyciem, rozdarciem i czynnikami środowiskowymi.
• Osnowa: Wzmacniający rdzeń zapewniający wytrzymałość na rozciąganie i elastyczność. W taśmach tekstylnych osnowa jest wykonana z tkanin tkanych lub warstwowych, a nie z linek stalowych (stosowanych w wytrzymałych taśmach z linkami stalowymi).
• Warstwy pośrednie: Kleje lub cienkie warstwy pomiędzy warstwami, mające na celu poprawę wiązania.

Pasy tekstylne z rdzeniem idealnie nadają się do zastosowań o średnim obciążeniu, takich jak transport materiałów sypkich, takich jak ziarno, piasek czy towary paczkowane. Oferują one takie zalety, jak łatwiejsze łączenie, niższa masa i mniejsze zużycie energii podczas pracy. Jednak precyzyjna kontrola grubości jest niezbędna, aby zapobiec problemom takim jak nierównomierne zużycie, rozwarstwienie czy odkształcenia pod wpływem naprężenia.

EN ISO 583 to norma międzynarodowa opracowana specjalnie dla taśm przenośnikowych z ramą tekstylną. Jej głównym celem jest zdefiniowanie następujących metod pomiaru:

• Całkowita grubość opaski: Całkowity wymiar od górnej do dolnej pokrywy.
• Grubość elementów składowych: w tym poszczególnych pokryć, szkieletu i międzywarstw (materiału znajdującego się pomiędzy sąsiadującymi warstwami).

Dzięki temu pasy spełniają tolerancje wpływające na wydajność, takie jak elastyczność i odporność na uderzenia. Norma ta wyraźnie wyklucza lekkie pasy przenośnikowe stosowane w mniej wymagających środowiskach, takich jak systemy sortowania na małą skalę, zgodnie z definicją zawartą w normie ISO 21183-1.

Norma EN ISO 583 przeszła szereg rewizji, aby uwzględnić postęp w dziedzinie materiałów i technologii badań. Na przykład, jedna z rewizji koncentrowała się na całkowitej grubości i tolerancjach grubości powłok z wykorzystaniem metod pomiaru bezpośredniego, definiując maksymalne dopuszczalne różnice między pomiarami w dowolnych dwóch punktach taśmy przenośnika oraz dopuszczalne odchylenia dla powłok. Kolejna rewizja łączyła poprzednie wersje, podkreślając cztery konkretne techniki pomiarowe. Najnowsza rewizja zwiększyła dokładność pomiarów międzywarstwowych i dostosowała się do nowoczesnych struktur wielowarstwowych. Aktualizacje te odzwierciedlają zwrot branży w kierunku zrównoważonych materiałów (np. tworzyw sztucznych nadających się do recyklingu) i zaostrzonych kontroli jakości, w połączeniu z rosnącą automatyzacją systemów przenośnikowych.

Norma EN ISO 583 obejmuje cztery podstawowe metody pomiaru grubości, z których każda jest odpowiednia dla różnych konstrukcji pasa i scenariuszy testowych. Pomiary są zazwyczaj wykonywane za pomocą skalibrowanych przyrządów, takich jak mikrometry lub czujniki zegarowe, a pas jest kondycjonowany w określonych warunkach temperatury i wilgotności w celu zapewnienia dokładności.

• Metoda A – Grubość całkowita (pomiar bezpośredni): Używa stopki dociskowej lub kowadła do delikatnego ściskania pasa i pomiaru od powierzchni zewnętrznej do zewnętrznej. Zastosowanie: Pasy o wszystkich osnowach tekstylnych, szybka kontrola jakości. Kluczowe kwestie: Zapewnia równomierny nacisk, zapobiegając ściskaniu tkaniny, tolerancja wynosi zazwyczaj plus/minus 0,5 mm.
• Metoda B – Grubość powłoki: Polega na ostrożnym odklejeniu powłoki lub jej odizolowaniu i zmierzeniu grubości warstwy górnej/dolnej za pomocą sond nieniszczących. Zastosowanie: Pasy, z których można zdjąć powłoki bez uszkadzania obudowy. Ważne uwagi: Idealna do powłok odpornych na zużycie; odchylenia nie powinny przekraczać plus/minus 10% grubości nominalnej.
• Metoda C – Grubość ramy: Oddzielić ramy od nakładek (jeśli to możliwe) i zmierzyć wysokość stosu warstw, uwzględniając warstwy impregnacji. Zastosowanie: Łuki wielowarstwowe; ocenić potencjalną wytrzymałość na rozciąganie. Ważne uwagi: Uwzględniono pęcznienie spowodowane klejami, maksymalna różnica między warstwami wynosi plus/minus 0,2 mm.
• Metoda D – Grubość międzywarstwowa: Cel: Zdzieranie lub łączenie warstw międzywarstwowych za pomocą mikroskopii przekrojowej lub suwmiarki po zdzieraniu. Zastosowanie: Złożone struktury z wieloma warstwami międzywarstwowymi. Ważne uwagi: Krytyczne dla zapobiegania rozwarstwianiu; nie dotyczy taśm jednowarstwowych.

Metody te są wykonywane w wielu punktach wzdłuż pasma (np. 5–10 pomiarów na metr) w celu weryfikacji jednorodności. Ponieważ zmiany grubości wpływają na śledzenie taśmy i jej żywotność, rozbieżności mogą prowadzić do odrzucenia w procesie kontroli jakości.

Zgodność z normą EN ISO 583 gwarantuje, że taśmy przenośnikowe są odporne na obciążenia eksploatacyjne, takie jak rozciąganie, rozciąganie (w milionach cykli) oraz narażenie na czynniki środowiskowe (np. promieniowanie UV, chemikalia). W praktyce

• Produkcja: Producenci stosują te testy w celu kalibracji procesów kalandrowania, w których arkusze gumy nakładane są na tkaninę.
• Instalacja i konserwacja: Użytkownicy końcowi sprawdzają grubość, aby oszacować stopień zużycia; na przykład taśma przenośnikowa o całkowitej grubości 10 mm może wytrzymać 5–7 lat w kamieniołomie.
• Bezpieczeństwo i wydajność: Jednolita grubość zmniejsza straty energii (cieńsze taśmy wymagają mniej mocy) i minimalizuje przestoje spowodowane awariami.

Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN ISO 583 Taśmy przenośnikowe z ramą tekstylną – Całkowita grubość taśmy i grubość elementów – Metody badań”.