Barwniki azotowe, dostępne bez ekstrakcji środka redukującego, to substancje stosowane do barwienia pigmentami lub barwnikami:
Barwniki azowe dostępne metodą ekstrakcji to te stosowane do barwienia włókien syntetycznych barwnikami dyspersyjnymi. Barwnikami dyspersyjnymi można barwić następujące włókna syntetyczne: poliestrowe, poliamidowe, octanowe, trioctanowe, akrylowe i chlorowcowłóknowe.
Metodę opisaną w niniejszej normie stosuje się do wszystkich tekstyliów kolorowych, w tym tekstyliów barwionych, drukowanych i powlekanych.
Niektóre barwniki azowe mogą uwalniać jedną lub więcej amin aromatycznych wymienionych w tabeli zatytułowanej „Celowane aminy aromatyczne” w wyniku redukcyjnego rozszczepienia grup azowych.
Po pobraniu kolorowej próbki materiału tekstylnego, próbka jest badana metodą ekstrakcji barwnika w przypadku barwników zawiesinowych lub metodą redukcji bezpośredniej w przypadku innych klas barwników (pigmentów i barwników). Zastosowanie którejkolwiek z tych metod zależy od rodzaju włókien próbki (czy są to czyste włókna, czy mieszanki włókien) oraz procesu barwienia (barwienie lub drukowanie).
W przypadku stosowania metody ekstrakcji barwnika do barwników dyspersyjnych, barwnik jest najpierw ekstrahowany z włókna w przestrzeni nadpowierzchniowej za pomocą ksylenu pod chłodnicą zwrotną. Ekstrakt jest zagęszczany i przenoszony do naczynia reakcyjnego zawierającego metanol, gdzie jest następnie redukowany ditionianem sodu w wodnym roztworze buforowanym cytrynianem (pH = 6) w temperaturze 70°C. Jeśli próbka tkaniny nie zostanie całkowicie odbarwiona po ekstrakcji ksylenem, należy przygotować nową próbkę testową i ponownie ją przetworzyć, stosując metodę przeznaczoną dla nieusuwalnych klas barwników.
Podczas przeprowadzania metody dla nieusuwalnych klas barwników, próbka badana jest poddawana działaniu ditionianu sodu w wodnym roztworze buforowanym cytrynianem (pH = 6) w temperaturze 70°C w zamkniętym pojemniku. Po redukcji, wszelkie aminy uwolnione w procesie są przenoszone do fazy eteru t-butylowo-metylowego poprzez ekstrakcję ciecz-ciecz za pomocą kolumn z ziemią okrzemkową. Ekstrakt t-butylowo-metylowy jest następnie zagęszczany, a pozostałość rozpuszczana w odpowiednim rozpuszczalniku w celu wykrycia i identyfikacji amin za pomocą chromatografii.
W Załączniku E opisano metodę przesiewową wykorzystującą ekstrakcję ciecz-ciecz bez kolumn z ziemią okrzemkową. Jeżeli metodą chromatograficzną wykryto jakąkolwiek aminę, należy potwierdzić wynik, stosując jedną lub więcej alternatywnych metod.
Norma EN ISO 14362-1 to norma międzynarodowa, która określa metodę wykrywania niektórych rakotwórczych barwników azowych w tekstyliach. Barwniki te mogą uwalniać aminy aromatyczne, które są szkodliwe dla zdrowia ludzkiego. Celem tej normy jest zapewnienie, że tekstylia, a w szczególności te mające bezpośredni kontakt ze skórą człowieka, są wolne od ograniczonych barwników azowych, które mogą ulegać degradacji do rakotwórczych amin aromatycznych.
Niniejsza norma ma zastosowanie do wszystkich rodzajów włókien tekstylnych. Obejmuje ona zarówno barwniki ekstrahowalne, jak i nieekstrahowalne (tj. kontroluje zarówno barwniki, które można, jak i nie można usunąć z tekstyliów). Służy do badania i weryfikacji obecności zabronionych amin aromatycznych uwalnianych z barwników azowych.
Norma ta dotyczy 22 konkretnych amin aromatycznych, których stosowanie jest ograniczone przepisami europejskimi, takimi jak REACH. Barwniki azowe, które w warunkach redukujących mogą ulegać degradacji do tych amin, są uważane za niebezpieczne.
Typowe metody obejmują:
Norma ta jest powszechnie stosowana w celu zapewnienia zgodności z zakazami stosowania niebezpiecznych substancji chemicznych w odzieży i tekstyliach domowych, w celu przeprowadzania badań regulacyjnych, zapewnienia bezpieczeństwa konsumentom, kontroli jakości, a w szczególności w przypadku eksportu do Unii Europejskiej i innych regulowanych rynków.
Niektóre aminy aromatyczne, takie jak benzydyna, 4-aminobifenyl i 2-naftyloamina, zostały sklasyfikowane przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem (IARC) jako substancje rakotwórcze grupy 1. Oznacza to, że istnieją silne dowody na ich działanie rakotwórcze u ludzi. Substancje te mogą wiązać się z DNA, powodując mutacje, które mogą prowadzić do rozwoju raka.
Ustalenie, czy różne barwniki azowe są stosowane razem w tym samym produkcie tekstylnym, jest istotne, ponieważ łączne stosowanie niektórych barwników azowych może zwiększyć całkowite uwalnianie amin aromatycznych. Ustalenie, czy każdy barwnik azowy jest stosowany osobno w danym produkcie, ma kluczowe znaczenie, szczególnie w przypadku identyfikacji pochodnych amin aromatycznych podlegających regulacjom.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa ze wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „EN ISO 14362-1 Tekstylia – Metody oznaczania niektórych amin aromatycznych pochodzących z barwników azowych – Część 1: Oznaczanie zastosowania niektórych barwników azowych dostępnych z ekstrakcją włókien lub bez ekstrakcji”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
