DIN 53354 Badania skóry sztucznej – próba rozciągania

DIN 53354 Badania skóry sztucznej – próba rozciągania

Norma „DIN 53354 Badania sztucznej skóry - Badanie wytrzymałości na rozciąganie”, opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje konkretną metodę określania wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia sztucznej skóry, w tym tekstyliów powlekanych, materiałów ze skóry syntetycznej i podobnych elastycznych materiałów arkuszowych, takich jak tkaniny powlekane PVC lub podłoża powlekane PU.

DIN 53354 Badania skóry sztucznej – próba rozciągania

Celem niniejszej normy jest zdefiniowanie jednoosiowego badania rozciągania, które pozwala zmierzyć, jaką siłę może wytrzymać próbka materiału przed pęknięciem (wytrzymałość na rozciąganie, zwykle podawana w N/5 cm lub podobnych jednostkach) oraz o ile się wydłuża (wydłużenie w momencie pęknięcia).

Zasadniczo próbkę w kształcie paska mocuje się do maszyny wytrzymałościowej i ciągnie ze stałą prędkością, aż do zerwania. Test ten ocenia zarówno kierunek osnowy, jak i wątku w materiałach anizotropowych, takich jak tkaniny powlekane.

Metoda ta jest powszechnie stosowana do kontroli jakości i specyfikacji materiałów w następujących gałęziach przemysłu:

  • Membrany architektoniczne i konstrukcje rozciągane (np. tkaniny namiotowe, markizy)
  • Plandeki, pokrowce na ciężarówki i materiały banerowe.
  • Pokrowce morskie, tapicerka i tekstylia techniczne
  • Tkaniny powlekane PVC lub PU do zastosowań zewnętrznych i przemysłowych.

Wytrzymałość na rozciąganie wynosi zazwyczaj od 2000 do 8000 N/5 cm w zależności od gramatury i rodzaju tkaniny (np. 3000/3000 N/5 cm dla materiałów o gramaturze 750 g/m2).

Norma ta została uchylona i zastąpiona zgodną normą „DIN EN ISO 1421 Tkaniny powlekane gumą lub tworzywem sztucznym – Oznaczanie wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia przy zerwaniu”. Ta nowa norma ma szerszy zakres zastosowania dla tkanin powlekanych i jest zgodna z globalnymi metodami ISO.

Jednak wiele firm i laboratoriów badawczych nadal stosuje normę DIN 53354 lub powołuje się na nią w starszych specyfikacjach, broszurach produktowych lub raportach z badań, zwłaszcza w przypadku starszych produktów lub rynków, gdzie była ona wymagana w przeszłości. Akredytowane laboratoria oferują usługi badawcze zgodnie z tą normą, gdy klienci proszą o oryginalną metodę.

Chociaż norma DIN 53354 została uchylona, ​​jest ona często uwzględniana w kartach technicznych tkanin poliestrowych powlekanych PVC, materiałów banerowych i struktur membranowych. Filmy i prezentacje często prezentują praktyczne zastosowanie testów na nowoczesnych tkaninach powlekanych, zazwyczaj z wykorzystaniem procedury DIN 53354 w celu weryfikacji wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia osnowy/wątku.

Podsumowując, norma DIN 53354 jest powszechnie stosowana w branżach, w których wykorzystuje się skóry syntetyczne, m.in. we wnętrzach samochodowych, tapicerce meblowej, obuwiu, torbach i tekstyliach technicznych.

Głównym celem normy DIN 53354 jest ocena wytrzymałości mechanicznej i elastyczności materiałów ze sztucznej skóry. Badanie wytrzymałości na rozciąganie pomaga producentom upewnić się, że materiał wytrzymuje siły rozciągające występujące podczas produkcji i użytkowania. Główne powody przeprowadzania tego badania to:

  • Ocena trwałości materiałów.
  • Weryfikacja spójności jakości pomiędzy partiami produkcyjnymi.
  • Porównanie różnych receptur sztucznej skóry.
  • Spełnianie specyfikacji branżowych lub klientów

Norma DIN 53354 opiera się na metodzie jednoosiowego rozciągania. Znormalizowana próbka skóry syntetycznej w kształcie paska jest mocowana do maszyny wytrzymałościowej i rozciągana ze stałą prędkością, aż do zerwania. Podczas badania maszyna rejestruje następujące parametry:

  • Zastosowana siła
  • Wydłużenie próbki
  • Miejsce, w którym próbka odłamała się.

Pomiary te służą do obliczenia właściwości wytrzymałościowych materiału.

Główny sprzęt używany w tych testach jest następujący:

  • Uniwersalna maszyna wytrzymałościowa umożliwiająca przykładanie kontrolowanej siły rozciągającej.
  • Uchwyty lub zaciski przeznaczone do przytrzymywania elastycznych materiałów bez poślizgu.
  • Tensometr lub system pomiaru przemieszczenia
  • Narzędzia tnące lub formy do przygotowywania standardowych próbek testowych.
  • Grubościomierz służy do pomiaru grubości próbki.

Maszyna wytrzymałościowa musi umożliwiać równomierne rozłożenie siły oraz rejestrowanie krzywej siły-wydłużenia podczas badania.

Próbki są zazwyczaj wycinane z arkuszy sztucznej skóry w prostokątne paski. Kluczowe cechy próbki to:

  • Konkretna szerokość i długość
  • Jednolita grubość
  • Nieuszkodzone, gładkie krawędzie
  • W razie potrzeby próbki cięte są zarówno wzdłużnie, jak i poprzecznie.

Badanie w różnych kierunkach pozwala ocenić anizotropię w tkaninach powlekanych lub materiałach warstwowych.

Metoda badania wytrzymałości na rozciąganie zgodna z normą DIN 53354 zasadniczo obejmuje następujące kroki:

  • Kondycjonowanie: Próbki testowe są kondycjonowane w kontrolowanych warunkach temperatury i wilgotności.
  • Pomiar próbki: Mierzona jest grubość i szerokość każdej próbki.
  • Montaż: Próbkę mocuje się pionowo do maszyny wytrzymałościowej.
  • Załadunek: Maszyna przykłada siłę rozciągającą ze stałą szybkością wydłużenia.
  • Rejestrowanie wyników: Maszyna rejestruje siłę i wydłużenie do momentu zerwania próbki.
  • Obliczenia danych: Wartości wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia obliczane są na podstawie zarejestrowanych danych.

Metoda zgodna z normą DIN 53354 zazwyczaj uwzględnia następujące parametry:

  • Wytrzymałość na rozciąganie (N lub N/mm2): Maksymalna siła, jaką próbka może wytrzymać przed pęknięciem.
  • Wydłużenie przy zerwaniu (w procentach)
  • Procentowy wzrost długości w chwili złamania.
  • Krzywa naprężenia-odkształcenia: wykres przedstawiający zachowanie się materiału pod wpływem naprężenia.

Wartości te określają wytrzymałość i elastyczność materiałów ze sztucznej skóry.

Metoda badawcza określona w normie DIN 53354 ma istotne znaczenie przy ocenie sztucznej skóry stosowanej w następujących obszarach:

  • Pokrowce na siedzenia samochodowe i tapicerka wnętrzarska
  • Tapicerstwo meblowe
  • Cholewki butów
  • Torby i akcesoria
  • Odzież ochronna i tkaniny techniczne

Producenci wykorzystują wyniki badań, aby zapewnić, że materiały spełniają wymagania dotyczące trwałości i bezpieczeństwa.

Norma DIN 53354 dotycząca badania wytrzymałości na rozciąganie pomaga producentom w następujących obszarach:

  • Przed montażem produktu należy sprawdzić właściwości materiałów.
  • Wykrywanie defektów w warstwach powłok lub podłoża.
  • Aby utrzymać stałą jakość produkcji.
  • Zapewnienie zgodności ze specyfikacjami branżowymi.

Ponieważ skóra syntetyczna zazwyczaj składa się z podkładu tekstylnego i powłoki polimerowej (takiej jak PVC lub PU), badanie wytrzymałości na rozciąganie dostarcza cennych informacji na temat łącznego zachowania mechanicznego struktury kompozytowej.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 53354.

WhatsApp