Norma europejska „EN 12127 Tekstylia – Tkaniny – Oznaczanie masy powierzchniowej na podstawie małych próbek” opisuje metody oznaczania masy powierzchniowej na podstawie małych próbek badanych w atmosferze standardowej lub poprzez suszenie w piecu. Metody te mają zastosowanie do tkanin tkanych i dzianin. Mogą być również stosowane do tkanin wytwarzanych innymi technikami.
Ta metoda określania masy powierzchniowej opiera się na pomiarze małych próbek tkaniny w stanie kondycjonowanym lub suszonym w piecu. Inne możliwe metody opisano w normie ISO 3801 Tekstylia – Tkaniny – Określanie masy powierzchniowej i masy długości.
Dla celów niniejszej normy termin masa na jednostkę powierzchni odnosi się do masy znanej powierzchni tkaniny podzielonej przez tę powierzchnię, wyrażonej w gramach na metr kwadratowy.
Zasadniczo próbkę tkaniny kondycjonuje się w stanie luźnym, następnie próbki są cięte i ważone w stanie kondycjonowanym lub suszonym w piecu, a następnie oblicza się masę na jednostkę powierzchni.
Próbki pobiera się zgodnie z procedurą określoną w specyfikacji materiału lub zgodnie z ustaleniami między stronami. W przypadku braku odpowiedniej specyfikacji materiału, przykład odpowiedniej procedury pobierania próbek podano w załączniku do normy (Załącznik A).
Przykład doboru próbki testowej z próbki laboratoryjnej znajduje się w Załączniku B. Należy unikać próbek testowych z fałdami lub zagięciami, krawędziami i obszarami niereprezentatywnymi dla materiału. W przypadku materiałów niejednorodnych wybiera się próbki reprezentatywne dla różnych obszarów, które mają zostać zidentyfikowane zgodnie z ustaleniami stron.
Podczas pobierania próbek odzieży, jeśli to możliwe, należy pobrać jedną próbkę z każdego elementu lub części garderoby. Na przykład, w przypadku bielizny z długimi nogawkami, należy pobrać dwie próbki z każdej nogawki i jedną z górnej części.
Sprzęt testowy używany w testach musi być zgodny z normą EN 30012-1. Zasadniczo w testach stosuje się następujący sprzęt:
Przygotowanie, kondycjonowanie i atmosfera testowa muszą być zgodne z normą EN 20139.
Ważne jest, aby upewnić się, że tkaniny są w stanie rozluźnienia przed badaniem. Tkaniny powinny być utrzymywane w stanie płaskim i bez naprężeń przez co najmniej 24 godziny podczas kondycjonowania, zgodnie z niniejszym opisem. Dzianiny mogą wymagać dodatkowego rozluźnienia, zgodnie z ustaleniami stron. Należy to odnotować w raporcie z badania.
Używając urządzenia tnącego lub nożyczek, unikając deformacji tkaniny, wytnij co najmniej pięć próbek testowych, każda o powierzchni co najmniej 100 cm². W przypadku użycia urządzenia tnącego, do obliczeń wykorzystuje się pole powierzchni urządzenia tnącego. Używając nożyczek, należy wykonać trzy pomiary długości i trzy pomiary szerokości każdej próbki testowej, zaokrąglając je do 1 mm. Pole powierzchni cięcia każdej próbki testowej oblicza się na podstawie średnich wartości długości i szerokości, a wynik zaokrągla do trzech cyfr znaczących. Zmierzone pole powierzchni wykorzystuje się do obliczeń.
Podczas określania masy w atmosferze standardowej na potrzeby badania, każdą próbkę testową waży się, a następnie zapisuje każdą wartość, zaokrąglając ją do najbliższego 1 mg.
Podczas oznaczania masy po wysuszeniu w piecu, piec jest podgrzewany do temperatury 105°C z marginesem ± 3°C. Próbki do badań umieszcza się pojedynczo w fiolkach wagowych, fiolki umieszcza się w piecu z nakrętkami na bokach i suszy do uzyskania stałej masy. Stałą masę uznaje się za osiągniętą, gdy w kolejnych ważeniach, w odstępie co najmniej 40 minut, nie wystąpi zmiana masy większa niż 0,1%.
Doświadczenie pokazuje, że czterogodzinny czas suszenia jest wystarczający dla większości materiałów tekstylnych. Po wysuszeniu naczynka wagowe zamyka się i schładza w eksykatorze. Próbka w naczynku, jak również samo naczynko, są ważone, a każda wartość jest rejestrowana. Obliczana jest masa każdej próbki po wysuszeniu w piecu. Dla każdej próbki obliczana jest masa na jednostkę powierzchni w gramach na metr kwadratowy, zgodnie ze wzorem podanym w normie. Obliczana jest średnia masa na jednostkę powierzchni w gramach na metr kwadratowy, a wynik zaokrąglany jest do trzech cyfr znaczących. W razie potrzeby obliczany jest współczynnik zmienności, 95-procentowe przedziały ufności oraz wartości minimalne i maksymalne, zaokrąglane do trzech cyfr znaczących.
Norma EN 12127 jest ważna z następujących powodów :
Ogólnie rzecz biorąc, norma EN 12127 jest szeroko stosowana w następujących obszarach:
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowania zgodne z normą EN 12127 „Tekstylia – Tkaniny – Oznaczanie masy powierzchniowej na podstawie małych próbek”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
