EN 25077 Tekstylia – Oznaczanie zmian wymiarów podczas prania i suszenia
Norma europejska „EN 25077 Tekstylia – Oznaczanie zmiany wymiarów podczas prania i suszenia” opisuje metodę określania zmiany wymiarów tkanin, odzieży i innych wyrobów tekstylnych poddanych odpowiedniej kombinacji określonych procedur prania i suszenia. W przypadku tekstyliów lub materiałów odkształcalnych, interpretacja wyników wymaga zachowania najwyższej staranności.

Zasadniczo próbkę kondycjonuje się w określonej atmosferze standardowej i mierzy przed poddaniem jej odpowiednim procedurom mycia i suszenia. Oblicza się zmiany wymiarów po suszeniu, kondycjonowaniu i ponownym pomiarze próbki.
Urządzenia i odczynniki stosowane w tej metodzie są zgodne ze specyfikacją zawartą w normach ISO 3759 i ISO 6330.
Warunki atmosferyczne niezbędne do wstępnego przygotowania i przeprowadzenia badań opisano w normie ISO 139.
Wybór, wymiary, znakowanie i pomiar próbek testowych określono w normie ISO 3759 „Tekstylia – Przygotowanie, znakowanie i pomiar próbek tkanin i odzieży do badań w celu określenia zmiany wymiarów”. Liczba badanych próbek zależy od precyzji wymaganych wyników. W przypadku tej metody badawczej zaleca się badanie czterech próbek z każdej próbki i pranie ich w dwóch oddzielnych cyklach prania, po dwie próbki na cykl prania (powtórzenia w cyklu). W niektórych przypadkach wskazane może być ograniczenie badania czterech próbek, a w innych użycie mniejszej liczby próbek.
Po wstępnym kondycjonowaniu, kondycjonowaniu i pomiarze próbek zgodnie z procedurą określoną w normie ISO 3759, określa się pierwotne wymiary długości i szerokości, w zależności od przypadku. Za zgodą stron, próbki są myte i suszone zgodnie z jedną z procedur określonych w normie ISO 6330. Po umyciu i wysuszeniu próbki są kondycjonowane i mierzone, a zmiana wymiarów próbek jest obliczana zgodnie z procedurą określoną w normie ISO 3759.
Zgodnie z przepisami normy ISO 3759, średnie zmiany wymiarów w kierunku długości i szerokości oblicza się według wzorów podanych w normie. Średnie zmiany wymiarów wyraża się z dokładnością do 0,5%. Znak minus oznacza zmniejszenie wymiaru (skurcz), a znak plus – zwiększenie (wydłużenie).
Sprawozdanie z testu musi zawierać:
- Numer i rok tej normy
- Liczba umytych i wysuszonych próbek
- Procedura mycia i suszenia zgodna z normą ISO 6330
- W przypadku próbek tkanin średnia zmiana wymiarów długości (osnowa lub pasek) i średnia zmiana wymiarów szerokości (wątek lub pasek) z dokładnością do 0,5 procent
- W przypadku odzieży testowanej należy podać opis, markę i rozmiar
- W przypadku odzieży odpowiedni opis każdej pozycji pomiaru i najbliższa średnia zmiana wymiarów w każdej pozycji dla każdego testowanego elementu odzieży.
Niniejsza norma opiera się na normie ISO 5077 „Tekstylia – Wyznaczanie zmian wymiarów podczas prania i suszenia”. Norma EN ISO 25077 odzwierciedla rozwój metod badawczych i zawiera bardziej kompleksowe wytyczne dotyczące oceny zmian wymiarów w tekstyliach.
Niniejsza norma jest ważna, ponieważ zapewnia jednolitą metodę oceny stabilności wymiarowej (kurczliwości lub wydłużenia) tkanin i odzieży po praniu. Zapewnia to spójność i kontrolę jakości w przemyśle tekstylnym i odzieżowym. Norma ta jest uważana za ważną z następujących powodów:
- Gwarantuje jakość produktu: Tkaniny, które nadmiernie kurczą się po praniu, mogą prowadzić do złego dopasowania lub niezadowolenia klienta. Norma ta pomaga producentom oceniać i kontrolować parametry tkanin w rzeczywistych warunkach prania.
- Umożliwia standaryzację międzybranżową: Oferuje uznaną na całym świecie, powtarzalną metodę testowania, która gwarantuje spójne porównania materiałów pochodzących od różnych producentów i krajów. Norma ta jest stosowana przez laboratoria tekstylne, marki tekstylne i jednostki certyfikujące na całym świecie.
- Wsparcie dla etykiet i instrukcji pielęgnacji: Wyniki testów tej normy pomagają określić odpowiednie symbole i instrukcje dotyczące pielęgnacji, takie jak limity temperatury prania. Dzięki temu użytkownicy końcowi wiedzą, jak prać odzież bez powodowania znacznych uszkodzeń lub kurczenia się.
- Ułatwia przestrzeganie przepisów i handel: Testy te są wymagane przez wiele specyfikacji branżowych i umów dostaw, szczególnie w branży modowej, tekstyliów domowych i tkanin technicznych. Testy te są istotne dla zapewnienia jakości, spełnienia wymagań eksportowych i satysfakcji klienta zarówno w relacjach B2B (business-to-business), jak i B2C (business-to-consumer).
Krótko mówiąc, ta metoda badawcza określa kurczliwość lub rozszerzalność wyrobu tekstylnego w kierunku osnowy (wzdłużnym) i wątku (poprzecznym). Wyniki badań są zazwyczaj podawane jako procent zmiany wymiarów. Z tej normy korzystają producenci tekstyliów i odzieży, laboratoria badawcze, sprzedawcy detaliczni, marki oraz organizacje regulacyjne i normalizacyjne.
Ogólnie rzecz biorąc, testowanie przeprowadza się w następujących krokach:
- Przygotowanie próbki: wycina się 3 próbki testowe, każda o wymiarach co najmniej 500 mm x 500 mm, lub standardową próbkę tkaniny, w zależności od zastosowania.
- Aby zmierzyć zmiany, na każdej próbce zaznacza się punkty odniesienia za pomocą nietrwałego tuszu lub nici do szycia. Zazwyczaj na próbkę zaznacza się trzy odległości osnowy (wzdłużnie) i trzy odległości wątku (poprzecznie). Odległość między punktami wynosi zazwyczaj 250 mm.
- Pranie: Próbki są prane zgodnie z normą ISO 6330, która definiuje standardowe procedury prania i suszenia w gospodarstwie domowym. Parametry obejmują: typ pralki, temperaturę (np. 40°C, 60°C), użyty detergent, poziom obciążenia mechanicznego oraz liczbę cykli.
- Suszenie: Próbki suszy się wybraną standardową metodą suszenia: suszenie na sznurku (suszanie wiszące), suszenie na płasko lub suszenie bębnowe (w niskiej lub wysokiej temperaturze). Należy wyraźnie określić metodę mycia i suszenia, ponieważ różne metody mogą wpływać na wyniki.
- Pomiar: Po wysuszeniu w standardowych warunkach atmosferycznych (temperatura +/- 2°C i wilgotność względna 65% +/- 4% zgodnie z normą ISO 139) mierzone są odległości między punktami odniesienia. Porównuje się pomiary przed i po.
- Obliczanie zmiany wymiarów: Dla każdego kierunku (osnowy i wątku) stosuje się wzór podany w normie.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiaru, analizy i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą EN 25077 „Tekstylia – Oznaczanie zmian wymiarów podczas prania i suszenia”.