
Europejska norma „EN 13252 Geotekstylia i wyroby pokrewne geotekstyliów – Wymagania dotyczące stosowania w systemach odwadniających” opisuje istotne właściwości geotekstyliów i wyrobów pokrewnych geotekstyliów stosowanych w systemach odwadniających oraz odpowiednie metody badań służące określaniu tych właściwości.

Przeznaczeniem tej geowłókniny lub produktów pokrewnych jest pełnienie jednej lub kilku z następujących funkcji: filtracji, separacji i drenażu. Funkcja separacji jest zawsze stosowana w połączeniu z filtracją lub drenażem. W związku z tym, separacja nigdy nie jest definiowana oddzielnie.
Niniejsza norma nie ma zastosowania do barier geosyntetycznych zdefiniowanych w normie EN ISO 10318-1. Niniejsza norma określa zasady oceny i weryfikacji stałych właściwości użytkowych produktu zgodnie z niniejszą normą, a także procedury kontroli produkcji w zakładzie.
Norma EN 13252 określa wymagania, które producenci i dystrybutorzy muszą spełnić w zakresie prezentacji specyfikacji produktu. Konkretne przypadki zastosowania mogą obejmować wymagania dotyczące dodatkowych specyfikacji oraz, w miarę możliwości, znormalizowanych metod badań, jeśli jest to technicznie istotne.
Krótko mówiąc, norma EN 13252 obejmuje istotne właściwości geotekstyliów i wyrobów pokrewnych (np. geokompozytów) stosowanych w systemach odwadniających w inżynierii lądowej i wodnej oraz zastosowaniach geotechnicznych. Norma ta definiuje właściwości, jakie muszą posiadać te materiały, aby zapewnić ich niezawodne działanie, oraz odpowiednie metody badań weryfikujące te właściwości.
Geowłókniny w systemach odwadniających zazwyczaj pełnią trzy główne funkcje:
Separację prawie zawsze łączy się z filtracją lub drenażem i nigdy nie wspomina się o niej osobno.
Niniejsza norma ma zastosowanie do geowłóknin i wyrobów pokrewnych stosowanych w systemach odwadniających, w których materiał styka się (przynajmniej z jednej strony) z gruntem, innymi materiałami lub geosyntetykami w celu pobierania i transportu płynów. Przykłady obejmują:
Norma ta nie obejmuje bezpośrednio funkcji kontroli erozji (te zagadnienia są omówione w osobnych normach, np. EN 13253), ale zintegrowane systemy mogą wymagać spełnienia dodatkowych wymagań.
Norma EN 13252 porządkuje właściwości w tabeli według poziomu ich ważności:
Główne cechy i związane z nimi metody badań zostały określone następująco:
Dodatkowe funkcje (istotne tam, gdzie ma to zastosowanie) obejmują:
Trwałość, oceniana zgodnie z Załącznikiem B, obejmuje takie aspekty, jak odporność na warunki atmosferyczne, działanie chemikaliów, degradację biologiczną i hydrolizę.
Główne powody, dla których norma ta jest uważana za ważną, są następujące:
Norma ta podkreśla, że dokument specyfikacji projektu musi jasno określać wymagane funkcje i warunki użytkowania.
Norma EN 13252 jest częścią zharmonizowanej rodziny norm europejskich dotyczących geowłóknin i geosyntetyków:
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 13252.
