TS 4739 Metody identyfikacji włókien tekstylnych

W standardzie TS 4739 opracowanym przez Turecki Instytut Normalizacyjny (TSE) wyjaśniono metody identyfikacji włókien tekstylnych za pomocą środków fizycznych, chemicznych i mikroskopowych. W przygotowaniu tego standardu opiera się następująca norma opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO): ISO 1833 Textile - Ilościowa analiza chemiczna. Część I tego standardu przedstawia wspólną metodę ilościowej analizy chemicznej różnych mieszanek włókien. Metody opisane w innych sekcjach są ogólnie stosowane do włókien w dowolnej postaci tekstyliów.

Włókna tekstylne dzielą się głównie na trzy klasy: włókna naturalne, włókna mineralne i włókna syntetyczne. Włókna naturalne pochodzą ze źródeł zwierzęcych, roślinnych i mineralnych. Na przykład obejmuje włókna roślinne, takie jak len, konopie i bawełna, oraz włókna zwierzęce, takie jak wełna i jedwab. Do włókien mineralnych należą azbest i szkło. Włókna syntetyczne to regenerowane włókna celulozowe (np. wiskoza) i włókna syntetyczne (np. poliester).

Włókna mają strukturę cząsteczek o długim łańcuchu, co najmniej 100-krotność ich średnicy i są elastycznymi jednostkami o średnicy 10-200 mikronów. Włókna syntetyczne składają się z polimerów.

Wśród metod identyfikacji włókien tekstylnych istnieje wiele różnych metod badawczych, takich jak test spalania, test mikroskopowy, test rozpuszczalności, test optyczny, test gęstości. Testy te, wykonywane w zaawansowanych laboratoriach, pozwalają na identyfikację włókien w określonych warunkach:

• Dzięki mikroskopowemu testowi identyfikacji wiele włókien naturalnych jest pozytywnie identyfikowanych pod mikroskopem.
• Test rozpuszczalności służy do określenia struktury chemicznej polimerów we włóknie oraz podstawowych właściwości rozpuszczalności włókna.
• Badanie właściwości nagrzewania i spalania, reakcja włókien na ciepło z otwartego płomienia oraz identyfikacja włókien pod tym kątem. jest zgłoszony.
• W identyfikacji włókna stosuje się badanie gęstości lub ciężaru właściwego.
• Test barwienia stosuje się w celu określenia różnych właściwości barwienia i powinowactwa w zależności od budowy chemicznej i morfologicznej włókna.

Informacje identyfikacyjne włókien tekstylnych są ważne z punktu widzenia rozpoznawania typu włókien producentów oraz właściwości tkanin wykonanych z określonego rodzaju włókien. Jest to ważny czynnik przy etykietowaniu odzieży, w tym określaniu zawartości włókien w odzieży.

Nasza organizacja, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ewaluacji dla firm z różnych sektorów, świadczy również usługi badawcze zgodnie z metodami identyfikacji włókien tekstylnych w ramach normy TS 4739, przy pomocy wyszkolonej i fachowej kadry i zaawansowany sprzęt technologiczny.