ISO 811 Tekstylia – Oznaczanie odporności na przenikanie wody – Badanie ciśnienia hydrostatycznego

ISO 811 Tekstylia – Oznaczanie odporności na przenikanie wody – Badanie ciśnienia hydrostatycznego

Norma Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) „ISO 811 Tekstylia – Oznaczanie odporności na przenikanie wody – Badanie ciśnienia hydrostatycznego” opisuje metodę ciśnienia hydrostatycznego służącą do określania odporności tkanin na przenikanie wody. Metoda ta ma zastosowanie do wszystkich rodzajów tkanin, które mają być wodoodporne, niezależnie od tego, czy posiadają powłokę wodoodporną, czy hydrofobową.

ISO 811 Tekstylia – Oznaczanie odporności na przenikanie wody – Badanie ciśnienia hydrostatycznego

Ciśnienie hydrostatyczne, jakiemu poddawana jest tkanina, jest zasadniczo miarą oporu stawianego wodzie przepływającej przez tkaninę. W standardowych warunkach próbka jest poddawana stale rosnącemu ciśnieniu wody po jednej stronie tkaniny, aż do momentu, gdy nastąpi penetracja w trzech punktach. Notuje się ciśnienie, przy którym woda przenika przez tkaninę w trzecim punkcie. Ciśnienie wody może być przyłożone od góry lub od dołu próbki testowej. Wybrany wariant musi zostać odnotowany w raporcie z badań. Wynik jest bezpośrednio związany z zachowaniem się produktów tkaninowych poddanych krótkotrwałemu lub średnioterminowemu ciśnieniu wody.

Woda używana w testach to woda klasy 3 zgodnie z normą ISO 3696. Woda ma kontakt z próbką testową w temperaturze 20°C plus/minus 2°C lub 27°C plus/minus 2°C. Wybraną alternatywę należy podać w raporcie z testu. Użycie wody o wyższej temperaturze skutkuje niższymi wartościami ciśnienia hydrostatycznego; skala tego efektu może się różnić w zależności od tkaniny.

Oprócz typowej aparatury laboratoryjnej, w badaniach tych stosuje się następujący sprzęt:

  • Zacisk tkaniny: Próbkę tkaniny należy zamocować w następujący sposób:
    • Być poziomym i nie wybrzuszać się
    • Powierzchnia tkaniny o powierzchni 100 cm2 jest poddawana działaniu stale wzrastającego ciśnienia wody od spodu lub od góry tkaniny.
    • W trakcie trwania testu z zacisków nie będzie wyciekać woda.
    • Próbka nie powinna się ślizgać w zaciskach.
    • tak aby zminimalizować tendencję do penetracji zaciskanej krawędzi próbki.

W przypadku niektórych urządzeń zaleca się wyłożenie zacisków gumą odpowiedniej jakości. Pomocne może być uszczelnienie zacisków woskiem, aby zapobiec przedostawaniu się wody.

  • Mechanizm pomiaru wzrostu ciśnienia wody: Tempo wzrostu ciśnienia wody powinno wynosić 10 cm H2O/min plus/minus 0,5 cm H2O/min lub 60 cm H2O/min plus/minus 3 cm H2O/min. Wyniki uzyskane przy różnych prędkościach mogą się różnić. Wybraną alternatywną prędkość należy podać w raporcie z badań. Wyższa prędkość wzrostu ciśnienia wody jest bardziej odpowiednia do badania tkanin o wysokiej odporności na wodę.
  • Manometr (dla urządzeń ręcznych innych niż elektroniczne): W przypadku użycia manometru, jego dokładność musi być podana w raporcie z badań. W przypadku użycia manometru obowiązują następujące warunki.
    • Należy zapewnić manometr o odpowiednim zakresie. Manometr zdolny do pomiaru ciśnienia do 1 m H2O nadaje się do tkanin o strukturze podobnej do gabardyny. W przypadku tkanin o strukturze zbliżonej do 2 m H2O zaleca się manometr zdolny do pomiaru ciśnienia do 2 m H2O.
    • W przypadku stosowania wielu głowic testowych z manometrem, należy zapewnić ich rozdzielenie. Ma to na celu zapobieganie wysokim wskaźnikom przecieku przez próbki testowe przebite w trzech miejscach. W większości typów urządzeń taki przeciek może znacznie zmniejszyć tempo wzrostu ciśnienia w pozostałych badanych próbkach.

Kondycjonowanie i badania należy przeprowadzać zgodnie z normą ISO 139. Po uzgodnieniu kondycjonowanie i badania można przeprowadzić w temperaturze otoczenia. Obecność par lotnych cieczy organicznych, takich jak eter dietylowy, w laboratorium podczas wykonywania tego badania może mieć wpływ na wyniki.

Po otrzymaniu tkaniny należy dotykać jak najmniej, unikać ostrych zagięć i nie poddawać jej żadnej innej obróbce poza kondycjonowaniem (np. prasowaniem). Należy pobrać co najmniej pięć próbek testowych z różnych części tkaniny, aby upewnić się, że próbka nie zawiera identycznych włókien i materiał jest jak najbardziej reprezentatywny. Tkaninę można przetestować bez rozcinania próbek. Nie należy testować obszarów z głębokimi zmarszczkami lub zagięciami.

Do każdej badanej próbki dostarczana jest świeża woda destylowana. Jeśli używane urządzenie jest typu, w którym woda używana do badania znajduje się w głowicach testowych i podnosi się do poziomu próbki, powierzchnię wody w głowicach testowych można oczyścić jedną z poniższych metod, wymienionych w kolejności preferencji:

  • Nakrętki testowe należy opróżnić i napełnić odpowiednią ilością świeżej wody destylowanej.
  • Woda destylowana przepływa przez głowice testowe, czyszcząc powierzchnię wody. Następnie powierzchnię wody przeciera się szkiełkiem mikroskopowym świeżo pokrytym parafiną.
  • Pozwala się na wylanie wody destylowanej z głowic testowych, dzięki czemu powierzchnia wody zostaje oczyszczona.

Cała woda jest wycierana z powierzchni zaciskowych. Kondycjonowana próbka jest mocowana do głowicy testowej, a powierzchnia tkaniny styka się z wodą. Kompresja musi być taka, aby woda nie przedostała się przez próbkę przed rozpoczęciem testu. Próbka jest natychmiast poddawana działaniu rosnącego ciśnienia wody. Prowadzony jest ciągły monitoring w celu wykrycia przenikania wody.

Ciśnienie, przy którym woda po raz pierwszy pojawia się w próbce po raz trzeci, rejestruje się w centymetrach lub milibarach. Po uzgodnieniu stron, pojawienie się pierwszej kropli może zostać odnotowane i powinno zostać uwzględnione w raporcie z badania. Dokładność pomiaru ciśnienia musi być zgodna z wartością podaną w tabeli.

Bardzo drobne kropelki, które nie rosną po uformowaniu, nie są liczone. Kolejne krople przechodzące przez to samo miejsce na tkaninie są liczone jako pojedyncza kropla. Obecność wnikania wody na krawędzi zacisku jest odnotowywana, a każdy test, w którym występuje takie wnikanie, jest odrzucany jako niewystarczający. Kolejne próbki są testowane aż do uzyskania powtarzalnych wyników.

Jeżeli procedura ta jest stosowana w celu kontroli jakości lub w celu wsparcia szeroko rozumianych twierdzeń dotyczących właściwości barierowych produktu stosowanych w odzieży ochronnej, należy wykonać odpowiedni projekt statystyczny i analizę zbiorów danych większych niż określone w tej metodzie badawczej.

Obliczana jest średnia zmierzonych ciśnień dla badanych próbek.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą „ISO 811 Tekstylia – Oznaczanie odporności na przenikanie wody – Badanie ciśnienia hydrostatycznego”.

WhatsApp