DIN 53855-1 Badania tekstyliów – Oznaczanie grubości tkanin tekstylnych (z wyłączeniem wykładzin podłogowych) – Gęstość pozorna powyżej 0,05 Gcm3

DIN 53855-1 Badania tekstyliów – Oznaczanie grubości tkanin tekstylnych (z wyłączeniem wykładzin podłogowych) – Gęstość pozorna powyżej 0,05 g/ ^cm³

Norma „DIN 53855-1 Badania tekstyliów – Określanie grubości wyrobów włókienniczych (z wyłączeniem wykładzin podłogowych) – Gęstość pozorna powyżej 0,05 g/cm³”, opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) ^, opisuje metodę pomiaru grubości większości wyrobów włókienniczych i podobnych płaskich struktur tekstylnych. Norma ta ma zastosowanie w szczególności do materiałów o gęstości pozornej (gęstości objętościowej) powyżej 0,05 g/cm³ ⁱ wyraźnie wyklucza wykładziny podłogowe (w przypadku wykładzin podłogowych obowiązuje norma DIN 53855-3).

Metoda ta polega na określaniu grubości pod określonym niskim ciśnieniem za pomocą specjalistycznego urządzenia pomiarowego, co ma na celu zapewnienie spójnych i porównywalnych wyników do celów kontroli jakości, specyfikacji materiałów i rozwoju produktów w przemyśle tekstylnym. Jest ona szczególnie ważna w przypadku tkanin tkanych, dzianin i włóknin, tekstyliów technicznych, filców i podobnych materiałów.

Norma ta została zastąpiona normą EN ISO 5084, a współczesne metody testowania są na ogół zgodne z normą ISO 5084 lub powiązanymi normami ISO (np. ISO 9073-2 dla materiałów włókninowych), które są ściśle zgodne z zasadami pierwotnej metody DIN.

Norma DIN 53855-1 definiuje pomiar grubości metodą ściskania za pomocą specjalnego urządzenia:

• Płyta podstawowa: Zazwyczaj płaska powierzchnia o średnicy około 12 cm.
• Stopka pomiarowa (stopka dociskowa): 10 cm² lub 25 cm²„Wymienne powierzchnie styku. Stopa i płyta podstawy muszą być idealnie płaskie i równoległe.”
• Ciśnienie: Zastosowane ciśnienie zmienia się w zależności od gęstości materiału. Zazwyczaj wynosi 5 g/cm³.² lub 25 g/cm³² (Konkretne wartości zależą od pozornej gęstości tkaniny).
• Wyświetlacz: Wyświetlacz tarczowy o wysokiej rozdzielczości (np. 0,01 mm lub większej) lub czujnik cyfrowy, zwykle kalibrowany przy użyciu bloków pomiarowych do grubości do 50 mm.
• Czas obciążania: Stopę powoli opuszcza się na próbkę, a po 10 sekundach przytrzymywania obciążenia w celu umożliwienia stabilizacji odczytuje się grubość.

Urządzenie jest zazwyczaj montowane na zagłębionym, stabilnym stole, który pozwala na całkowicie płaskie ułożenie próbki bez efektu krawędzi. Pomiary są zazwyczaj wykonywane na wielu próbkach (np. trzech) w różnych lokalizacjach, aby uwzględnić zmienność, a następnie obliczana jest średnia grubość.

Taka konstrukcja gwarantuje powtarzalne wyniki w standardowych warunkach niskiego ciśnienia, minimalizując jednocześnie odkształcenia miękkich lub ściskalnych materiałów tekstylnych.

Norma DIN 53855-1 i jej następcze normy są powszechnie stosowane w przypadku następujących materiałów:

• Tekstylia techniczne i włókniny
• Filc i materiały ochronne
• Tkaniny samochodowe i przemysłowe
• Certyfikaty jakości i karty charakterystyki materiałów (np. dla wykładzin powierzchniowych, filców chłonnych lub mediów filtracyjnych)

Ponieważ metoda ta pozostaje punktem odniesienia przy określaniu grubości przy niskim ciśnieniu, w wielu specyfikacjach produktów nadal pojawia się sformułowanie „Grubość zgodnie z normą DIN 53855-1”.

Norma DIN 53855-1 jest powszechnie stosowana w następujących przypadkach:

• ISO 5077 Oznaczanie zmian wymiarów podczas prania i suszenia.
• ISO 6330 Procedury prania i suszenia w domu
• Pozostałe części serii norm DIN 53855 (obejmujące dodatkowe wymagania lub rodzaje tekstyliów)
• ISO 5084: Aktualny podstawowy międzynarodowy odpowiednik normy dotyczącej ogólnej grubości materiałów włókienniczych.
• ISO 9073-2 i EN 29073-2: W szczególności dla materiałów włókninowych.

Inne metody pomiaru grubości są również dostępne dla zastosowań wysokociśnieniowych i specjalistycznych (np. z wykorzystaniem mikrometrów kowadełkowych kopułkowych).

Krótko mówiąc, norma DIN 53855-1 określa metodę określania zmiany wymiarów (kurczenia się lub rozszerzania) tkanin tekstylnych poddanych określonym warunkom, takim jak pranie, suszenie czy procesy wykańczania. Norma ta jest częścią szerszej serii norm DIN 53855, która koncentruje się na badaniu stabilności wymiarowej materiałów tekstylnych.

Norma DIN 53855-1 definiuje:

• Standaryzowana procedura pomiaru zmian wymiarowych w materiałach tekstylnych.
• Warunki, w jakich przetwarzane są tkaniny (np. pranie, moczenie, suszenie)
• Metody znakowania i pomiaru próbek testowych

Podstawowym celem niniejszej normy jest zapewnienie, że materiały tekstylne zachowują zamierzony rozmiar i kształt podczas użytkowania i konserwacji.

Metoda testowania zazwyczaj przebiega według następujących kroków.

• Na tkaninie zaznaczony jest określony obszar (zazwyczaj kwadrat lub prostokąt z punktami odniesienia).
• Zmierzono wymiary początkowe.
• Próbkę poddaje się określonym warunkom przetwarzania (np. myciu, suszeniu).
• Ponownie dokonuje się pomiaru ostatecznych wymiarów.
• Procentową zmianę wymiarów oblicza się według podanego wzoru. Wartość ujemna oznacza skurczenie, a dodatnia – rozszerzenie.

Podstawowe warunki testu są następujące:

• Standardowe warunki atmosferyczne (temperatura i wilgotność) do kondycjonowania próbek.
• Szczegółowe procedury prania i suszenia (zwykle odnoszące się do innych norm)
• Wymagania dotyczące dokładności pomiarów i technik etykietowania.

Norma ta jest szeroko stosowana w następujących obszarach:

• Produkcja tekstyliów (kontrola jakości tkanin i odzieży)
• Przemysł odzieżowy (zapewnienie odpowiedniego dopasowania po praniu)
• Tekstylia techniczne (gdzie stabilność wymiarowa ma kluczowe znaczenie)
• Badania i rozwój nowych materiałów tekstylnych.

Norma DIN 53855-1 została opracowana, ponieważ bez znormalizowanej metody pomiaru stabilności wymiarowej, jednej z najważniejszych cech użytkowych tekstyliów, wyniki byłyby niespójne, mało wiarygodne i często mylące. Norma ta jest uważana za ważną z następujących powodów:

• Zapobiega niepożądanemu kurczeniu się i rozszerzaniu.
• Chroni jakość i przydatność produktu.
• Wspiera dokładne etykietowanie i zgodność z przepisami.
• Poprawia kontrolę produkcji.
• Niezastąpiony w tekstyliach technicznych i przemysłowych.
• Zapewnia spójność rozmiarów produktu po zabiegach konserwacyjnych.
• Pomaga producentom spełniać oczekiwania klientów i wymagania dotyczące etykietowania.
• Zapobiega takim problemom jak odkształcenie się odzieży lub jej nieprawidłowe dopasowanie.
• Umożliwia porównywanie wyników testów pomiędzy laboratoriami.

Podsumowując, norma DIN 53855-1 zapewnia wiarygodne i znormalizowane ramy oceny zachowania tekstyliów w rzeczywistych warunkach użytkowania. Dzięki dokładnemu pomiarowi zmian wymiarów pomaga zapewnić jakość, trwałość i zadowolenie konsumentów w całym przemyśle tekstylnym.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 53855-1.