ISO 15797 Tekstylia – Procedury przemysłowego prania i wykańczania w celu testowania odzieży roboczej

Norma ISO 15797 „Tekstylia – Procedury przemysłowego prania i wykańczania do testowania odzieży roboczej”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje procedury testowe i sprzęt, które można wykorzystać do oceny odzieży roboczej (w tym, w stosownych przypadkach, niektórych środków ochrony indywidualnej) przeznaczonej do prania przemysłowego. Procedury te stanowią podstawę do badania istotnych właściwości, takich jak stabilność wymiarowa, właściwości koloru, odporność na zagniecenia, skurcz szwów, mechacenie się i ogólne właściwości wizualne.

Norma ta nie zawiera instrukcji ani specyfikacji dotyczących procedur i sprzętu, które mają być używane przez operatorów pralni przemysłowych.

Ponieważ odtworzenie przemysłowych procesów prania (prania i suszenia/wykańczania) w warunkach laboratoryjnych często okazuje się niepraktyczne, niniejsza norma proponuje podejście wykorzystujące zdefiniowany sprzęt średniej wielkości i rygorystyczne procedury testowe, które można stosować przy ocenie odzieży roboczej przeznaczonej do prania przemysłowego.

Ponieważ norma ISO 15797 odzwierciedla symulację rzeczywistych warunków panujących w pralniach przemysłowych, w niektórych przypadkach zaleca się, aby w celu ostatecznego określenia zgodności produktu i procesu, testować odzież roboczą na rzeczywistych urządzeniach i w rzeczywistych procesach pralniczych.

Nie ma konieczności testowania z zastosowaniem wszystkich ośmiu procedur prania ani obu procedur suszenia. Wybiera się procedury prania i suszenia najbardziej odpowiednie do właściwości tkaniny lub jej składu oraz jej przeznaczenia.

Norma ISO 15797 obejmuje standardowe metody badań służące ocenie odporności odzieży roboczej (takiej jak kombinezony, kurtki, spodnie, odzież o wysokiej widoczności i odzież trudnopalna) poddanej procesom prania przemysłowego.

Odzież robocza używana w branżach takich jak przemysł naftowo-gazowy, spawalniczy, energetyczny, produkcyjny i chemiczny zazwyczaj posiada kluczowe właściwości ochronne (takie jak trudnopalność, antystatyczność, odporność na zachlapanie chemikaliami i wysoka widoczność). W przeciwieństwie do prania w domu, pranie przemysłowe wymaga znacznie bardziej wymagających warunków:

• Wysokie temperatury (do 85 stopni)
• Silne detergenty alkaliczne
• Wykańczarki tunelowe lub prasy wysokotemperaturowe
• Wstrząsanie mechaniczne
• Wiele cykli (zwykle ponad 50)

Producenci i użytkownicy końcowi muszą wiedzieć, czy odzież ochronna zachowa swoje właściwości po wielokrotnym czyszczeniu przemysłowym. Norma ISO 15797 zapewnia powtarzalne i porównywalne metody badań, gwarantując, że stwierdzenia takie jak „50 cykli prania przemysłowego” oznaczają to samo na całym świecie.

Norma ta definiuje osiem różnych procedur prania przemysłowego, z których każda symuluje konkretny proces prania przemysłowego. Producenci odzieży wybierają metodę, która najlepiej odpowiada rzeczywistym warunkom prania ich klientów.

• Metoda 1: Maksymalna temperatura 75 stopni. Typowe zastosowanie: odzież robocza do zastosowań ogólnych w przemyśle. Podstawowe cechy: detergent alkaliczny, wykańczarka tunelowa.
• Metoda 2: Maksymalna temperatura 75 stopni. Typowe zastosowanie: odzież kolorowa. Najważniejsze cechy: łagodniejsze pH, niższa zasadowość.
• Metoda 3: Maksymalna temperatura 85 stopni. Typowe zastosowanie, większe zanieczyszczenie (np. ropa naftowa i gaz). Kluczowe cechy: bardzo twarda, wysoka zasadowość.
• Metoda 4: Maksymalna temperatura 75 stopni. Typowe zastosowanie: środek trudnopalny i antystatyczny. Najważniejsze cechy: bez fosforanów, kontrolowane pH.
• Metoda 5: Maksymalna temperatura 65 stopni. Typowe zastosowanie, delikatne pranie delikatnych tkanin. Kluczowa cecha: niższa temperatura.
• Metoda 6: Maksymalna temperatura 75 stopni. Typowe zastosowanie tam, gdzie wymagana jest dezynfekcja (szpitale, przemysł spożywczy). Kluczowe cechy to chlorowany wybielacz.
• Metoda 7: Maksymalna temperatura 75 stopni. Typowe zastosowanie to obróbka w niskiej temperaturze z użyciem środka dezynfekującego na bazie kwasu nadoctowego.
• Metoda 8: Maksymalna temperatura 60 stopni. Typowe zastosowanie, bardzo delikatne (np. membrany oddychające).

Po poddaniu odzieży wybranej procedurze (zwykle 25, 50 lub więcej cykli) ponownie sprawdza się odpowiednie parametry użytkowe (np. zgodnie z normą EN ISO 11612 dotyczącą odporności na ciepło/płomień, normą EN 1149-5 dotyczącą elektryczności statycznej, normą EN ISO 20471 dotyczącą wysokiej widoczności, stabilności wymiarowej, wytrzymałości na rozciąganie, trwałości koloru).

Norma ISO 15797 jest stosowana przede wszystkim przez:

• Producenci odzieży ochronnej
• Firmy wynajmujące pralnie
• Użytkownicy końcowi w przemyśle ciężkim, zakładach użyteczności publicznej, przemyśle petrochemicznym, przetwórstwie żywności i ochronie zdrowia.
• Jednostki certyfikujące

Norma ISO 15797 ma kluczowe znaczenie dla każdego, kto korzysta z odzieży ochronnej, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo w miejscu pracy. Oto główne powody, dla których ta norma jest uważana za tak ważną:

• Ochrona ratująca życie musi wytrzymać pranie: odzież trudnopalna, chroniąca przed łukiem elektrycznym, antystatyczna, o wysokiej widoczności i odporna na chemikalia zapewni ochronę użytkownika tylko wtedy, gdy jej właściwości utrzymają się po wielokrotnych praniach przemysłowych. Bez tego standardu odzież może przejść wstępne testy laboratoryjne, ale utracić ochronę już po 5-10 intensywnych praniach. Norma ISO 15797 dowodzi, że ochrona utrzymuje się przez 25, 50, 75, a nawet 100 cykli prania przemysłowego.
• Pranie przemysłowe jest niezwykle wymagające: w pralniach przemysłowych stosuje się wodę o temperaturze 75-85 stopni Celsjusza, detergenty alkaliczne o pH powyżej 11, agresywne procesy mechaniczne oraz tunele finiszowe w temperaturze 150-160 stopni Celsjusza. Pranie domowe (norma ISO 6330) jest znacznie delikatniejsze i daje całkowicie mylący obraz rzeczywistej trwałości.
• Zapewnia równe szanse dla kupujących: zanim pojawiła się norma ISO 15797, producenci stosowali własne, wewnętrzne testy prania i podawali niemożliwe do zweryfikowania twierdzenia (takie jak „nadaje się do prania przemysłowego”). Teraz, gdy odzież ma etykietę „ISO 15797 Metoda 3, 50 prań, przetestowana zgodnie z normą EN ISO 11612”, kierownicy ds. zaopatrzenia i inspektorzy bezpieczeństwa mogą je bezpośrednio porównać.
• Zmniejsza ryzyko i koszty dla pracodawców: Pracownicy są chronieni przez dłuższy czas, co oznacza mniejsze ryzyko wypadków. Ubrania służą dłużej, zanim trzeba je wymienić, co przekłada się na niższy całkowity koszt posiadania. Firmy pralnicze i użytkownicy końcowi mogą definiować procedury prania, które odpowiadają ich rzeczywistym procesom.
• Wymagane lub zdecydowanie zalecane przez duże firmy i branże: Wiele globalnych firm i sektorów wymaga obecnie certyfikacji ISO 15797. Na przykład:
• Giganci ropy i gazu
• Usługi publiczne i operatorzy sieci
• Firmy stalowe, aluminiowe i spawalnicze
• Duże umowy najmu pralni

Podsumowując, norma ISO 15797 stanowi globalny punkt odniesienia, potwierdzający, że odzież robocza ochronna jest w stanie sprostać trudom rzeczywistego prania przemysłowego, zachowując jednocześnie kluczowe cechy bezpieczeństwa.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla firm zgodnie z normą „ISO 15797 Tekstylia – Procedury prania i wykańczania przemysłowego dla badań odzieży roboczej”.