DIN 53860-1 Badania tekstyliów – Badanie tendencji tkanin do pęcznienia – próba łokciowa, naprężenie statyczne

Norma „DIN 53860-1 Badania tekstyliów – Badanie tendencji tkanin do pęcznienia – Test łokcia, obciążenie statyczne”, opublikowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje metodę badawczą służącą do oceny tendencji tkanin do pęcznienia (lub odkształcania się na zewnątrz) pod wpływem obciążenia statycznego. Metoda ta symuluje zużycie w warunkach rzeczywistych, szczególnie w obszarach narażonych na duże obciążenia, takich jak łokcie w odzieży (stąd nazwa „test łokcia”).

Metoda ta ocenia, jak bardzo tkanina puchnie lub kurczy się pod wpływem długotrwałego nacisku statycznego lub naprężenia – co jest kluczowe dla oceny trwałości, wyglądu i wygody odzieży wykonanej z materiałów tkanych lub dzianych. Nadmierne puchnięcie może prowadzić do nieestetycznych odkształceń po wielokrotnym użytkowaniu lub siedzeniu/opieraniu się.

Zasadniczo, podczas badania próbka tkaniny jest poddawana obciążeniu statycznemu zbliżonemu do ciśnienia generowanego w łokciu (lub podobnym zakrzywionym obszarze o dużej rozciągliwości). Badanie mierzy stopień trwałego lub tymczasowego pęcznienia/odkształcenia po określonym czasie trwania naprężenia.

Metoda ta jest stosowana głównie w przypadku tkanin odzieżowych przeznaczonych na kurtki, koszule, bluzki i inne ubrania, w których okolice łokci i kolan są poddawane powtarzającym się naprężeniom. Jest również wykorzystywana w testach tekstyliów samochodowych (np. tkanin tapicerskich lub materiałów do wnętrz).

Norma ta zazwyczaj obejmuje specjalistyczne urządzenia lub narzędzia pomocnicze do przykładania kontrolowanego naprężenia statycznego. Wyniki mogą obejmować ocenę wizualną lub ilościowy pomiar wysokości/głębokości pęcznienia po okresie regeneracji.

Zasadniczo norma ta jest uwzględniana obok innych testów tekstylnych, takich jak testy odporności na ścieranie (np. norma DIN 53863-2), testy wytrzymałości na rozdarcie lub testy pękania.

Obecnie norma ta nie obowiązuje, a podobne oceny ugięcia lub odkształcenia tkaniny przeprowadza się obecnie zazwyczaj przy użyciu następujących zaktualizowanych metod:

• Seria norm EN ISO 13938 (badania na rozerwanie)
• Różne normy dotyczące pillingu i ścierania (EN ISO 12945 i podobne)
• Protokoły testowe specyficzne dla danej firmy/producentów oryginalnego wyposażenia samochodowego, które odnoszą się do koncepcji testu łokciowego lub ją dostosowują.

Mimo wycofania, norma DIN 53860-1 jest nadal przywoływana w starszej literaturze technicznej, specyfikacjach maszyn testowych oraz w niektórych kontekstach branżowych, szczególnie w europejskich i motoryzacyjnych łańcuchach dostaw, w celu zapewnienia zgodności ze starszymi normami.

Krótko mówiąc, norma DIN 53860-1 koncentruje się w szczególności na metodach oceny odporności kolorów na tarcie (ścieranie). Norma ta zawiera znormalizowaną metodę badawczą, która określa odporność koloru materiału tekstylnego na tarcie lub ścieranie. Ma to kluczowe znaczenie dla oceny, czy barwniki nie będą wypłukiwać się z tkaniny na inne powierzchnie podczas użytkowania.

Metodę tę można stosować w następujących przypadkach:

• Tkaniny barwione lub drukowane
• Materiały przędzalnicze i włókniste
• Gotowe produkty tekstylne (np. odzież, tkaniny obiciowe)

Zasadniczo metoda ta pozwala ocenić transfer koloru w kontrolowanych warunkach tarcia. Metoda zazwyczaj przebiega według następujących kroków:

• Biały pasek testowy jest przykładany do próbki.
• Próbkę pociera się za pomocą metod takich jak pocieranie na sucho lub pocieranie na mokro (zwilża się szmatkę).
• Po szorowaniu ocenia się stopień zabrudzenia białej tkaniny.

Sprzęt używany w testach obejmuje:

• Urządzenie do pomiaru tarcia (Crockmeter)
• Standaryzowane białe bawełniane paski testowe
• Liczba kontrolowanych cykli ciśnienia i tarcia.

Stopień zabarwienia paska testowego jest zazwyczaj oceniany w skali szarości, zgodnie z normą ISO 105-A03. Stopnie zazwyczaj mieszczą się w następujących zakresach:

• Stopień 1: Silne przebarwienia (słaba trwałość)
• Klasa 5: Brak przebarwień (doskonała trwałość)

Norma DIN 53860-1 jest powszechnie stosowana w następujących obszarach:

• Produkcja odzieży
• Tekstylia samochodowe
• Tekstylia domowe (sofy, dywany, zasłony)
• Tekstylia techniczne

Norma DIN 53860-1 istnieje, ponieważ bez znormalizowanej metody pomiaru przenoszenia koloru przez tarcie, jakość tekstyliów byłaby niespójna, trudna do porównania i często nieakceptowalna w praktyce. Norma ta jest uważana za konieczną z następujących powodów:

• W rzeczywistych sytuacjach tarcie jest nieuniknione: produkty tekstylne są stale narażone na tarcie.
  • Ubrania ocierające się o skórę
  • Tkaniny ocierające się o inne ubrania podczas prania
  • Tarcie podłogi o ludzi i przedmioty

Bez testów opartych na normach, takich jak norma DIN 53860-1, producenci nie mają możliwości wiarygodnego przewidywania, czy tkanina będzie blaknąć podczas normalnego użytkowania.

• Zapobiega widocznym i kosztownym wadom: przenoszenie kolorów (tarcie) może powodować powstawanie plam na jasnych ubraniach, odbarwień na meblach oraz trwałych śladów na skórze lub akcesoriach. Skutkuje to zwiększoną liczbą reklamacji i zwrotów produktów, a także pogorszeniem wizerunku marki. Norma ta pomaga zidentyfikować te problemy przed wprowadzeniem produktów na rynek.
• Zapewnia obiektywne i porównywalne wyniki: Jeśli każde laboratorium stosuje inną metodę, ciśnienie, tkanina, poziom wilgotności i metoda oceny będą dawać różne wyniki. Norma ta zapewnia:
  • Te same warunki testowe
  • Ta sama skala ocen
  • Powtarzalne wyniki

Dzięki temu dostawcy, producenci i nabywcy mogą ufać danym i porównywać je na całym świecie.

• Wspiera przemysłową kontrolę jakości: W procesie produkcji warunki barwienia mogą się nieznacznie różnić w zależności od partii. Norma ta dopuszcza:
  • Rutynowe kontrole jakości
  • Süreç optimizasyonu
  • Decyzje o przyjęciu/odrzuceniu

Bez tego standardu kontrola jakości opiera się na subiektywnych osądach, które są ryzykowne i niespójne.

Podsumowując, norma DIN 53860-1 zapewnia wiarygodne i znormalizowane podejście do badania odporności barwników tekstylnych na ścieranie. Symulując rzeczywiste warunki ścierania, pomaga zagwarantować, że produkty tekstylne zachowają swój wygląd i nie przebarwią się podczas użytkowania. To czyni ją ważnym narzędziem kontroli jakości w przemyśle tekstylnym.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 53860-1.