Federalna norma 191A Metody testowania tekstyliów

„Federalna norma 191A Metody badań tekstyliów” opisuje ogólne metody fizyczne, chemiczne i biologiczne służące do badania włókien tekstylnych, przędzy, innych wyrobów powroźniczych, tkanin i gotowych wyrobów tekstylnych pod kątem zgodności z wymogami specyfikacji federalnych i wojskowych. Jednakże niektóre metody opisane w specyfikacjach materiałów, do których są stosowane, wykraczają poza zakres niniejszej normy.

Normę tę opracowano w celu wyeliminowania niepotrzebnych lub niepożądanych zmian w ogólnych procedurach. W przypadku sprzeczności pomiędzy wymaganiami niniejszej normy a wymaganiami zawartymi w specyfikacji lub innym rodzaju dokumentu przetargowego w dniu zaproszenia do składania ofert, wiążące są dokumenty przetargowe lub specyfikacje.

Treść niniejszej normy ustalana jest w następujący sposób:

• Rozdział 1 Zakres i treść
• Sekcja 2 Definicje: Dla celów niniejszej normy oraz wszystkich dokumentów zakupu, do których się ona odwołuje, stosuje się opisane definicje.
• Rozdział 3 Pobieranie próbek i ich liczba: Próbki pobiera się z materiału przeznaczonego do badania, zgodnie z wymogami ważnego dokumentu zakupu. Liczba próbek podlegających badaniu w ramach każdej jednostki próbki musi być zgodna z wymaganiami metody badawczej, chyba że w dokumentacji przetargowej określono inaczej.
• Rozdział 4 Warunki atmosferyczne do przeprowadzania testów: Zawiera informacje na temat warunków wilgotności i temperatury do przeprowadzania testów. Jeżeli w obowiązującej metodzie badania lub dokumencie zakupu nie określono inaczej, badania fizyczne tekstyliów i wyrobów tekstylnych przeprowadza się w standardowych warunkach atmosferycznych na próbkach w standardowych warunkach atmosferycznych i równowadze wilgotności. Standardowe warunki atmosferyczne dla badań tekstyliów i wyrobów tekstylnych wynoszą 21 procent plus/minus 1 procent wilgotności względnej i 65 stopni plus/minus 2 stopień. Uważa się, że równowaga wilgotności została osiągnięta, jeżeli po swobodnym wystawieniu materiału na ruch powietrza, sprawdza się go w standardowych warunkach atmosferycznych, jak zdefiniowano powyżej, a zmiana ciężaru podczas kolejnych ważeń wykonywanych w odstępach jednogodzinnych nie przekracza 0,252 procent. W przypadku rozbieżności w wynikach badań, na które może mieć wpływ zawartość wilgoci, materiał należy poddać wstępnemu kondycjonowaniu, doprowadzając go do stanu równowagi wilgotności w atmosferze, w której wilgotność względna nie przekracza 10 procent, a temperatura nie przekracza 52 stopni. Następnie materiał zostanie doprowadzony do stanu równowagi wilgotnościowej w standardowych warunkach atmosferycznych, jak zdefiniowano powyżej, a następnie poddany testowi.
• Rozdział 5 Uwagi ogólne: W tym rozdziale opisano zawartość metod, znaczenie wyrażeń wymiarowych w metodach i dodatkową dokumentację.
• Rozdział 6 Indeks numeryczny metod badawczych: W tym rozdziale znajdują się tytuły metod badawczych oparte na opisie (analiza jakościowa, analiza ilościowa, włókna, przędza, sznur, tkaniny, sznur (lina), odzież i produkty gotowe).
• Rozdział 7 Indeks alfabetyczny metod badawczych: W tej sekcji metody badawcze podane w rozdziale szóstym są wymienione alfabetycznie według tematu.
• Rozdział 8 Ekwiwalenty konwersji: W tym rozdziale omówiono przeliczanie temperatur (skale Celsjusza na Fahrenheita, Fahrenheita na Celsjusza), procentową wilgotność względną i ekwiwalenty metryczne. Odpowiedniki metryczne podane w nawiasach w opisie metod testowych opierają się na praktykach, współczynnikach konwersji i symbolach określonych w normie „ASTM E380 Metric practice” i służą wyłącznie celom informacyjnym.
• Rozdział 9 Metody testowe: W tym rozdziale zdefiniowano metody testowe, takie jak „Identyfikacja wełny, moheru, alpaki i jedwabiu”, „Identyfikacja bawełny, lnu, konopi, ramii i juty”, „Identyfikacja manili (abaki), sizalu i włókna kokosowego”, „Identyfikacja azbestu”, „Identyfikacja szkła”, „Identyfikacja wiskozy, wiskozy”, „Identyfikacja wiskozy, octanu”, „Identyfikacja wiskozy, miedziotlenku” i wiele innych.
• Sekcja 10 Dane sesji, informacje źródłowe i powiązane agencje: Niniejsza norma obejmuje i zastępuje wszystkie postanowienia „Federalnej normy 191 Metody badań tekstyliów” oraz wszelkie powiadomienia o jej zmianach. Ponadto procedury testowe zostały w razie konieczności zmienione, a format sekcji dla wszystkich metod został ujednolicony w celu zapewnienia bardziej odpowiedniego pod względem technicznym i aktualnego narzędzia laboratoryjnego. Jednocześnie wprowadzane są nowe metody.

Oprócz licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, jakie nasza organizacja wykonała dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, zapewniamy również usługi testowe określone w normie „Federal Standard 191A Textile Testing Methods” przy pomocy wyszkolonego i doświadczonego personelu oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.