Norma „ISO 15496 Tekstylia – Pomiar przepuszczalności pary wodnej przez tekstylia do celów kontroli jakości”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje stosunkowo prostą metodę badania przepuszczalności pary wodnej przez tekstylia, która zapewni producentom jasno określoną metodę kontroli jakości w zakładzie. Prosta metoda badawcza opisana w tej normie nie ma zastosowania do klasyfikacji odporności tekstyliów na parę wodną według wartości związanych z efektami fizjologicznymi określonymi w normach dotyczących wyrobów, a w szczególności do klasyfikacji według wartości odnoszących się do środków ochrony indywidualnej.
Tę metodę można stosować do kontroli jakości, ale ma ona pewne ograniczenia w porównaniu z normą ISO 11092, która zapewnia bardziej kompleksowe i trafne wyniki oceny penetracji pary wodnej. Dalsze wyjaśnienia dotyczące jej zastosowania znajdują się w załączniku A do niniejszej normy. Niniejsza norma nie może być stosowana do porównywania wyników z innymi metodami z użyciem suchych środków osuszających, ponieważ nie są one ze sobą skorelowane.
Dla celów niniejszej normy przepuszczalność pary wodnej jest cechą materiału tekstylnego i opisuje ilość pary wodnej, która przenika przez materiał tekstylny na metr kwadratowy, na godzinę i na jednostkę różnicy ciśnienia pary wodnej po obu stronach materiału tekstylnego.
Zasadniczo próbkę do badania umieszcza się w uchwycie pierścieniowym z hydrofobową, mikroporowatą membraną, nieprzepuszczalną dla wody, ale wysoce przepuszczalną dla pary wodnej. Następnie umieszcza się ją w łaźni wodnej, aby membrana zetknęła się z wodą. Pozostawia się ją na 15 minut. Pojemnik zawierający nasycony roztwór octanu potasu, który wytwarza wilgotność względną około 23% na górnej powierzchni próbki, jest ważony, a następnie przykrywany drugim kawałkiem tej samej membrany. Następnie pojemnik odwraca się nad próbką w uchwycie pierścieniowym, tak aby membrana stykała się z próbką.
Następuje przenoszenie pary wodnej z próbki do zlewki. Po 15 minutach zlewkę wyjmuje się i ponownie waży. Jednocześnie przeprowadza się test kontrolny bez próbki, aby określić przepuszczalność pary wodnej obu membran (aparat do pomiaru przepuszczalności pary wodnej). Przepuszczalność pary wodnej próbki można następnie obliczyć, uwzględniając wpływ obu membran.
Aby rozpocząć test, należy wyciąć trzy okrągłe próbki materiału tekstylnego o średnicy około 180 mm. Membrana używana jako osłona próbki w uchwycie powinna mieć średnicę około 200 mm. Po umieszczeniu próbki w uchwycie, strona zwrócona w stronę ciała powinna stykać się z membraną uchwytu próbki podczas użytkowania, o ile nie zaznaczono inaczej. Próbka i membrana powinny być przymocowane do uchwytu próbki za pomocą gumowego pierścienia, zapobiegając marszczeniu się lub uszkodzeniu. Pomiędzy próbką a membraną nie powinna być szczelina powietrzna. Należy przygotować uchwyt na próbkę kontrolną zawierający tylko membranę, aby można było zmierzyć przepuszczalność pary wodnej urządzenia.
Każdy kubek miarowy napełnia się około 120 g nasyconego roztworu octanu potasu, a następnie uszczelnia okrągłym kawałkiem membrany. W tym celu należy delikatnie postukać w boki kubka miarowego rozgrzanym żelazem lub lutownicą i naciągnąć membranę (np. gumką recepturką). Nadmiar membrany należy przyciąć, aby umożliwić zobaczenie zawartości kubka. Przed każdym pomiarem należy sprawdzić szczelność uszczelki kubka, odwracając kubek na kawałku chłonnego papieru, który nie powinien być mokry, przez około 3 minuty. Roztwór octanu potasu powinien być zawsze nasycony (nieprzezroczysty lub biały) podczas testu.
W dzisiejszym świecie odzieży o wysokiej wydajności i tekstyliów technicznych, wymagania konsumentów dotyczące komfortu, funkcjonalności i bezpieczeństwa są wyższe niż kiedykolwiek. Niezależnie od tego, czy chodzi o odzież sportową, odzież outdoorową, czy uniformy ochronne, zdolność tkaniny do odprowadzania wilgoci jest kluczowym czynnikiem decydującym o jej skuteczności. Właśnie tutaj pojawia się norma ISO 15496. Norma ta określa międzynarodową metodologię oceny przepuszczalności pary wodnej przez tekstylia.
Głównym celem normy ISO 15496 jest zapewnienie niezawodnego i powtarzalnego sposobu pomiaru oddychalności – kluczowej właściwości odzieży noszonej podczas aktywności fizycznej lub w ekstremalnych warunkach środowiskowych. Jest to szczególnie istotne w przypadku:
Norma ISO 15496 stanowi ramy do oceny oddychalności i odprowadzania wilgoci przez materiały odzieżowe, w szczególności tkaniny stosowane w odzieży sportowej, ochronnej i tekstyliach funkcjonalnych. Norma ta jest uważana za ważną z następujących powodów:
W związku z tym norma ISO 15496 jest istotna, ponieważ umożliwia obiektywny pomiar oddychalności tekstyliów, co jest kluczowe przy opracowywaniu odzieży wygodnej, bezpiecznej i wydajnej, szczególnie do użytku w trudnych warunkach.
Norma ta jest uznawana i stosowana na całym świecie. Pomaga ujednolicić standardy testowania tekstyliów w różnych krajach i branżach, zapewniając spójność etykietowania i oczekiwań konsumentów.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiaru, analizy i oceny, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą „ISO 15496 Tekstylia – Pomiar przepuszczalności pary wodnej tekstyliów w kontroli jakości”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
