Standardowe metody badań przepuszczalności wody geotekstyliów w oparciu o przepuszczalność ASTM D4491/D4491M-17

Standardowe metody badań przepuszczalności wody geotekstyliów w oparciu o przepuszczalność ASTM D4491/D4491M-17

Norma ASTM D4491/D4491M-17, opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) , definiuje metody badań służące do określania przewodnictwa hydraulicznego (przepuszczalności wody) geowłóknin w stanie nieściśniętym w standardowych warunkach badawczych. Norma ta opisuje trzy różne metody badań:

Standardowe metody badań przepuszczalności wody geotekstyliów w oparciu o przepuszczalność ASTM D4491/D4491M-17

  • Metoda stałego ciśnienia z wykorzystaniem aparatury przepływowej
  • Metoda spadającego ciśnienia z wykorzystaniem aparatury przepływowej
  • Metoda przepływu powietrza za pomocą aparatu przepływowego

Wydajność hydrauliczna geotekstyliów zależy głównie od następujących właściwości: porowatości, procentowej powierzchni otwartej, przepuszczalności i pozornej wielkości otworów.

Przepuszczalność geowłókniny to objętościowy przepływ wody na jednostkę powierzchni przez geowłókninę prostopadle do płaszczyzny. Krótko mówiąc, przepuszczalność to objętość wody przechodzącej przez geowłókninę. Porowatość geowłókniny to stosunek objętości pustej przestrzeni do objętości całkowitej. Zwykle wartość ta nie jest mierzona bezpośrednio, ale obliczana na podstawie innych danych wejściowych.

Procent otwartej powierzchni jest miarą, za pomocą której całkowita otwarta powierzchnia próbki geowłókniny jest porównywana z całkowitą powierzchnią próbki. Kryterium to ma zastosowanie wyłącznie do tkanych geotekstyliów, w przypadku których można określić i bezpośrednio zmierzyć powierzchnię otwartą. W geowłókninie włókninowej otwory są przypadkowe, a nici zachodzą na siebie.

Przepuszczalność to przewodność hydrauliczna lub szybkość przepływu wody podczas przechodzenia przez geowłókninę. Przepuszczalność geowłókniny to objętościowy przepływ wody na jednostkę powierzchni przez geowłókninę prostopadle do płaszczyzny.

Pozorna wielkość porów to właściwość określająca przybliżoną największą cząstkę, która efektywnie przejdzie przez geowłókninę. Efektywną wielkość porów określa się metodą sita suchego opisaną w normie ASTM D4751-16.

Do celów niniejszego standardu

  • Wyrażenie przepuszczalność wyraża szybkość przepływu cieczy przez materiał pod ciśnieniem różnicowym.
  • Wyrażenie przenikalność wyraża objętościowe natężenie przepływu na jednostkę powierzchni przekroju poprzecznego na jednostkę obciążenia w warunkach przepływu laminarnego przez geowłókninę w kierunku normalnym.
  • W przypadku definicji innych terminów związanych z geowłókninami stosuje się normę ASTM D4439, a w przypadku definicji terminów dotyczących tekstyliów stosuje się normę ASTM D123.

Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i ocen, jakie nasza organizacja świadczy na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów, oferujemy również standardowe usługi testowania przepuszczalności wody przez geowłókniny zgodnie z normą ASTM D4491/D4491M-17, wykorzystując przeszkolony i doświadczony personel oraz zaawansowany technologicznie sprzęt.

WhatsApp