BISFA 2007 Metody badań przędz teksturowanych

Międzynarodowe Biuro Normalizacji Włókien Syntetycznych (BISFA) pełni funkcję głównego światowego autorytetu w zakresie norm technicznych dla włókien syntetycznych. BISFA opracowuje znormalizowane metody badań, terminologię, zasady klasyfikacji i warunki dostaw, aby zapewnić uczciwy handel, stałą jakość i jasną komunikację w branży włókien syntetycznych, obejmującej włókna poliestrowe, nylonowe, akrylowe i celulozowe, takie jak wiskoza i liocel. Praca ta ma kluczowe znaczenie, ponieważ włókna syntetyczne znacznie różnią się pod względem procesów produkcyjnych, właściwości i zastosowań (od odzieży po tekstylia techniczne i włókniny). Bez znormalizowanych zasad nieporozumienia terminologiczne lub dotyczące badań mogą prowadzić do sporów w handlu międzynarodowym.

Metody te mają zastosowanie do teksturowanych przędz włókienniczych na bazie poliestru i poliamidu. Tekstylne przędze włókiennicze są przetwarzane głównie poprzez dzianie i tkanie osnowy i wątku, natomiast teksturowane przędze dywanowe są przetwarzane głównie poprzez tuftowanie. Oddzielne instrukcje dotyczą przędz włókninowych i teksturowanych przędz włókienniczych dywanowych.

Wraz z przesunięciem się branży w kierunku włókien technicznych i wysokowydajnych w latach 2000., BISFA zaktualizowała i opublikowała w 2007 roku nowe normy, dotyczące w szczególności badania przędz z włókien celulozowych (np. włókien ciągłych wiskozy lub lyocellu). Normy te obejmują następujące kluczowe parametry:

• Metody pobierania próbek
• Komercyjne oznaczanie masy
• Pomiar skrętu
• Gęstość liniowa (drobnoziarnistość)
• Właściwości wytrzymałościowe (wytrzymałość i wydłużenie)
• Absorpcja zanurzeniowa (absorpcja)
• Skurcz wrzącej wody
• Tendencja do migotania przedsionków
• Statystyczna kontrola procesu
• Definicje terminologiczne

Zasady te mają na celu zapewnienie producentom i nabywcom tekstyliów, od których wymaga się gładkości i trwałości...

Normy BISFA często przyczyniają się do rozwoju organizacji międzynarodowych, takich jak ISO (np. norma ISO 2076 dotycząca nazw generycznych włókien) i wpływają na unijne przepisy dotyczące etykietowania tekstyliów. Promują one przejrzystość w globalnym łańcuchu dostaw, w którym włókna wielokrotnie przekraczają granice, zanim staną się produktem finalnym.

BISFA publikuje znormalizowane metody testowe dostosowane do konkretnych rodzajów włókien (np. poliestru, poliamidu, celulozy). Metody te zapewniają powtarzalne, akceptowane na całym świecie procedury oceny właściwości włókien i przędzy, wspierając w ten sposób kontrolę jakości, uczciwy handel i rozstrzyganie sporów w globalnym przemyśle włókien syntetycznych.

Metody testowania koncentrują się przede wszystkim na weryfikacji w momencie odbioru towaru. Zazwyczaj są one zgodne z normami ISO lub na nie wpływają.

Poniżej przedstawiono podstawowe, powszechnie stosowane metody testowania większości rodzajów włókien:

• Pobieranie próbek: Zasady wyboru reprezentatywnych próbek laboratoryjnych z przesyłek.
• Określanie masy handlowej: Oblicza uzgodnioną masę suchą, wykorzystując konwencjonalne tolerancje wilgotności (niezależnie od rzeczywistej zawartości wilgoci).
• Gęstość liniowa (cienkiość): miara masy na jednostkę długości.
• Właściwości wytrzymałościowe na rozciąganie: badanie wytrzymałości na rozciąganie, wytrzymałości, wydłużenia przy zerwaniu i modułu sprężystości przy użyciu przyrządów o stałej szybkości wydłużania.

BISFA 2007 obejmuje również testy szczegółowe w zależności od rodzaju włókna i jego zastosowania:

• Przędze z włókien poliestrowych: skurcz (w gorącym powietrzu lub wrzącej wodzie), skręcanie, plątanie, badanie zanurzeniowe (w przypadku kordów opon).
• Przędze celulozowe (np. wiskoza, lioceluloza): badanie zanurzeniowe, skurcz w wodzie wrzącej, tendencja do fibrylacji, parametry statystycznej kontroli procesu.
• Włókna krótkie (np. poliester, wiskoza, modal, octan): Długość włókna, karbik.
• Przędze/tkaniny kordowe gumowe: przyczepność (badanie zanurzeniowe), specjalne badania rozciągania do zastosowań przemysłowych.
• Włókna bioaktywne (antybakteryjne): Weryfikacja aktywności antybakteryjnej.
• Inne rodzaje (np. poliamid, akryl, elastoplefin): Podobne podstawowe właściwości plus właściwości specyficzne dla rodzaju (np. kurczliwość, elastyczność charakterystyczna dla elastanu).

Metody te nadal stanowią punkt odniesienia dla wielu osób z branży i przyczyniają się do tworzenia szerszych norm, takich jak ISO 2076 (terminologia włókien tekstylnych).

Norma ISO 2076 składa się z następujących sekcji:

• Rozdział 3 Pobieranie próbek
• Rozdział 4 Oznaczanie masy komercyjnej
• Rozdział 5 Określanie zgięcia
• Rozdział 6 Identyfikacja zakłóceń
• Rozdział 7 Wyznaczanie gęstości liniowej
• Rozdział 8 Właściwości wytrzymałościowe
• Rozdział 9 Określanie końca przędzy, w tym oleju zwężającego się.
• Rozdział 10 Określanie skurczu loków
• Rozdział 11 Określanie skurczu gorącego powietrza
• Rozdział 12 Określanie skurczu wrzącej wody
• Rozdział 13 Statystyka: terminologia i obliczenia

Normy metod badawczych BISFA, w tym te wprowadzone lub zaktualizowane w 2007 roku dla przędz celulozowych (np. wiskozy, liocelulozy), mają na celu przede wszystkim zapewnienie międzynarodowo akceptowanych, powtarzalnych procedur oceny właściwości włókien i przędz syntetycznych. Normy te służą kilku ważnym celom w globalnym przemyśle włókien syntetycznych:

• Promowanie uczciwych i solidnych praktyk handlowych: Poprzez określenie jednolitych zasad testowania tworzą rzetelną podstawę dla transakcji handlowych, weryfikacji jakości przy dostawie i rozwiązywania sporów między producentami, nabywcami i laboratoriami testującymi.
• Zapewnienie spójnych i porównywalnych wyników: Standaryzowane procedury (np. dotyczące pobierania próbek, gęstości liniowej, właściwości rozciągających, kurczliwości lub formowania włókien) gwarantują powtarzalność wyników w różnych laboratoriach i krajach, zmniejszając tym samym nieporozumienia wynikające ze stosowania różnych metod krajowych.
• Aby ułatwić dostawę i kontrolę jakości: Członkowie BISFA ustalają obowiązkowe zasady techniczne, obejmujące tolerancje konwencjonalne (np. dotyczące wilgotności), w celu określenia masy handlowej niezależnie od rzeczywistych warunków w chwili dostawy.
• Promowanie otwartej komunikacji: Zharmonizowane metody i terminologia usprawniają interakcje między firmami, klientami i konsumentami, a często przyczyniają się do tworzenia szerszych norm, takich jak ISO.
• Dostosowywanie się do zmian w branży: W miarę pojawiania się nowych rodzajów włókien lub zastosowań (np. tekstylia techniczne) BISFA aktualizuje i odnawia swoje metody, aby uwzględnić odpowiednie cechy.

W kontekście norm dotyczących przędzy z włókien celulozowych aktualizacje miały na celu zapewnienie nowoczesnych, kompleksowych zasad testowania, w szczególności w odniesieniu do celuloz regeneracyjnych, a także omówienie właściwości mających kluczowe znaczenie dla ich skuteczności w tekstyliach, takich jak retencja włókien i absorpcja podczas zanurzania.

Ogólnie rzecz biorąc, normy te uwzględniają koncepcje akceptowalne dla wszystkich interesariuszy (producentów, użytkowników, laboratoriów) i koncentrują się przede wszystkim na weryfikacji w momencie odbioru towarów, a nie na kontroli w trakcie procesu produkcyjnego. Nadal stanowią punkt odniesienia dla uczciwego handlu włóknami syntetycznymi na całym świecie.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi badawcze, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze zgodne z normą „BISFA 2007 Metody badań przędzy z włókien ciągłych tkanych”.