Tkaniny pokryte gumą lub materiałami gumopodobnymi wykazują zwiększoną sztywność, gdy są wystawione na działanie spadających temperatur otoczenia. Norma „ASTM D2136-19e1 Standardowa metoda badania tkanin powlekanych - Badanie zginania w niskiej temperaturze” opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje prostą metodę badania typu „zaliczony/niezaliczony”, za pomocą której można określić elastyczność materiału w określonej niskiej temperaturze. Wadliwe działanie jest sygnałem, że powlekana tkanina nie nadaje się do stosowania w danej temperaturze.
Podczas testów próbki wycięte z powlekanej tkaniny są poddawane działaniu niskiej temperatury przez określony czas. Pozostając w tej temperaturze, umieszcza się je pojedynczo w urządzeniu do gięcia i wygina pod określonym kątem. O uszkodzeniu powlekanej tkaniny świadczy pęknięcie próbki lub pojawienie się pęknięć powierzchniowych w powłoce.
Niniejsza metoda badawcza pozwala ocenić zdolność tkanin powlekanych do wytrzymywania określonego zginania w określonej niskiej temperaturze. Tkaniny powlekane materiałami polimerowymi są wykorzystywane w wielu zastosowaniach wymagających rozciągania w niskiej temperaturze. Dane uzyskane przy użyciu tej metody badawczej można stosować wyłącznie do określania zachowania podczas eksploatacji w zastosowaniach, w których warunki odkształceń są podobne do tych określonych w tej metodzie badawczej. Stwierdzono, że ta metoda badawcza jest przydatna do celów specyfikacji, ale nie wskazuje koniecznie najniższej temperatury, w jakiej można stosować materiał.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
Próbki testowe należy pobierać z końców rolek z częstotliwością uzgodnioną pomiędzy nabywcą i dostawcą. Próbki testowe powinny mieć szerokość 25 mm plus/minus 1 mm i długość 100 mm plus/minus 2 mm. Jeżeli nie określono inaczej, dłuższy wymiar tnie się równolegle do kierunku wzdłużnego (maszynowego) tkaniny powlekanej. Z każdej badanej próbki pobiera się co najmniej trzy próbki.
Przed badaniem próbki do badań należy poddać kondycjonowaniu zgodnie ze standardowymi warunkami opisanymi w normie ASTM D751. Próbki testowe umieszcza się pomiędzy płytkami szklanymi w taki sposób, aby zapewnić dostateczną przestrzeń, by zimne powietrze mogło przepływać przez nie w czasie ekspozycji. Szklane płytki zawierające próbki, aparat do gięcia oraz rękawice umieszczane są w komorze niskotemperaturowej. Jeżeli nie podano inaczej, poddaje się je działaniu zimnego, suchego powietrza lub dowolnego odpowiedniego gazu przez 4 godziny w określonej temperaturze.
Pod koniec okresu ekspozycji, gdy próbki znajdują się jeszcze w komorze testowej, są wyjmowane jedna po drugiej spomiędzy płytek szklanych (przed wykonaniem testu zginania należy zawsze nosić rękawiczki podczas obchodzenia się z próbkami) i umieszczane w aparacie do gięcia, przy czym płytka giętka jest utrzymywana w pozycji otwartej za pomocą sworznia wyzwalającego. Przód powinien być skierowany na zewnątrz od trzpienia, chyba że podano inaczej.
Uzyskując dostęp do próbek i sprzętu testowego, należy zadbać o to, aby otwór dostępowy do komory był jak najmniejszy. Test należy wykonać jak najszybciej, aby uniknąć zużycia komory. Gdy tylko próbka osiągnie swoje położenie w urządzeniu zginającym, spust zostaje zwolniony, a płyta zginająca może swobodnie opaść. Próbkę wyjmuje się i odkłada. Zostaje ona anulowana razem ze wszystkimi innymi próbkami.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ASTM D2136-19e1 Standardowa metoda testowania tkanin powlekanych - Test zginania w niskiej temperaturze”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
