EN 24920 Tekstylia – Oznaczanie odporności tkanin na zwilżanie powierzchni (test natryskowy)

Norma europejska „EN 24920 Tekstylia – Oznaczanie odporności tkanin na zwilżanie powierzchni (test rozpyłowy)” opisuje metodę mającą zastosowanie do wszystkich tkanin, niezależnie od tego, czy zostały pokryte powłoką wodoodporną lub hydrofobową. Niniejsza norma nie ma na celu oszacowania przepuszczalności tkanin na deszcz, ponieważ nie mierzy przepuszczalności wody przez tkaninę. Przed badaniem próbkę należy kondycjonować przez co najmniej 24 godziny w atmosferze standardowej dla badań tekstyliów.

Norma ta opiera się na normie „ISO 4920 Materiały tekstylne – Oznaczanie odporności na zwilżanie powierzchni (test natrysku)” opublikowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO).

Niniejsza norma określa metodę badania odporności na rozpylenie, służącą do określania odporności dowolnej tkaniny, niezależnie od tego, czy została ona pokryta powłoką wodoodporną lub hydrofobową, na zwilżanie wodą. Na potrzeby niniejszej normy, odporność na rozpylenie jest miarą odporności powierzchni tkaniny na zwilżanie.

Zasadniczo, określona objętość wody destylowanej lub całkowicie dejonizowanej jest rozpylana na próbkę testową zamontowaną na pierścieniu i ustawioną pod kątem 45 stopni, tak aby środek próbki znajdował się w określonej odległości od dyszy rozpylającej. Stopień rozpylenia określa się poprzez porównanie wyglądu próbki z wzorcami opisowymi i fotografiami.

Sprzęt i materiały użyte w tych testach obejmują:

• Urządzenie natryskowe składa się z pionowo ustawionego lejka o średnicy 150 mm oraz metalowej dyszy połączonej z końcem rękojeści gumową rurką o średnicy 10 mm. Odległość od górnej krawędzi lejka do podstawy dyszy wynosi 190 mm.
• Metalowa dysza ma wypukłą powierzchnię z 19 otworami o średnicy 0,9 mm każdy. Otwory są równomiernie rozmieszczone na powierzchni dyszy. Dla określonej objętości 250 ml wody wlanej do lejka, czas przepływu powinien wynosić od 25 do 30 sekund.
• Uchwyt próbki to uchwyt składający się z dwóch zazębiających się drewnianych lub metalowych pierścieni, jednego o średnicy wewnętrznej 150 mm, a drugiego o średnicy zewnętrznej 150 mm (na przykład tamborka), do którego można przymocować próbkę. Po ustawieniu do badania pierścienie powinny być nachylone pod kątem 45 stopni do odpowiedniego podparcia, tak aby środek obszaru testowego znajdował się 150 mm poniżej środka powierzchni dyszy rozpylającej.
• Woda destylowana lub całkowicie dejonizowana powinna mieć temperaturę 20 stopni plus/minus 2 stopnie lub 27 stopni plus/minus 2 stopnie.

Kondycjonowanie i badania muszą być przeprowadzane zgodnie z normą ISO 139. Po uzgodnieniu kondycjonowanie i badania mogą być przeprowadzane w atmosferze otoczenia.

Próbki do badań pobiera się z co najmniej trzech kwadratów tkaniny o boku 180 mm, tak aby jak najdokładniej odzwierciedlały materiał. Próbki do badań nie powinny być pobierane z obszarów zmarszczek lub fałd. Próbki do badań są kondycjonowane w określonej atmosferze przez co najmniej 24 godziny. Po kondycjonowaniu próbkę do badań umieszcza się bezpiecznie w uchwycie i na podpórce tamborka tkaniną do góry. O ile specyfikacja materiału nie stanowi inaczej, próbkę należy zorientować tak, aby kierunek osnowy był równoległy do ​​kierunku spływającej po niej wody. Wlać 250 ml wody do lejka szybko, ale równomiernie, zapewniając ciągłe spryskiwanie po jego rozpoczęciu.

Natychmiast po ustaniu natrysku, uchwyt wraz z próbką należy wyjąć i dwukrotnie mocno uderzyć nim o twardy przedmiot (w przeciwległych punktach ramki). Podczas tego procesu tkanina powinna być ułożona niemal poziomo, stroną do dołu.

Po przejściu, z próbką nadal umieszczoną w uchwycie, przypisuje się jej ocenę najlepiej opisującą stopień zwilżenia obserwowany na poniższej skali opisowej lub na skali fotograficznej. Nie należy przyznawać ocen pośrednich.

Standardy fotograficzne nie są w pełni zadowalające w przypadku ciemnych kolorów, w przypadku takich tkanin należy położyć większy nacisk na opisy słowne.

Stopień natrysku jest następujący:

• 1 = Zwilżenie całej natryskiwanej powierzchni.
• 2 = Zwilżenie połowy opryskiwanej powierzchni. Zazwyczaj osiąga się to poprzez połączenie małych, oddzielnych obszarów zwilżania.
• 3 = Zwilżanie rozpylanej powierzchni tylko na małych, wyodrębnionych obszarach.
• 4 = Spryskana powierzchnia nie jest mokra, ale pozostają na niej małe krople.
• 5 = Spryskana powierzchnia nie ulega zamoczeniu, a drobne krople nie przyklejają się.

Sprawozdanie z badań, które należy przygotować, musi zawierać następujące informacje:

• Odniesienie do niniejszej normy międzynarodowej
• Zastosowana atmosfera (standardowa atmosfera umiarkowana, standardowa atmosfera tropikalna lub inna)
• Temperatura wody (20 stopni lub 27 stopni lub inna temperatura)
• Stopień rozpylenia dla każdej badanej próbki

Norma EN 24920 jest uważana za ważną w przemyśle tekstylnym z wielu powodów. Mianowicie,

• Standaryzowana ocena hydrofobowości: Zapewnia spójną, powtarzalną metodę oceny odporności tkaniny na zwilżanie powierzchni. Jest to kluczowe dla porównywania produktów różnych producentów lub weryfikacji oświadczeń dotyczących powłok hydrofobowych.
• Kontrola wydajności i jakości: Stosowana w procesie kontroli jakości w celu zapewnienia, że ​​tkaniny spełniają wymagane standardy hydrofobowości dla ich przeznaczenia (np. odzież przeciwdeszczowa, odzież outdoorowa, mundury). Zapewnia, że ​​tekstylia funkcjonalne zachowują się zgodnie z oczekiwaniami, szczególnie w zastosowaniach ochronnych lub wymagających wysokiej wydajności.
• Ocena powłok chemicznych: Wiele tekstyliów jest powlekanych powłokami hydrofobowymi (np. fluorowęglowodorami, silikonami). Norma ta pomaga zmierzyć skuteczność i trwałość tych powierzchni po ścieraniu, praniu lub działaniu czynników atmosferycznych.
• Zgodność i etykietowanie: Wspiera ramy regulacyjne i certyfikacyjne, zapewniając standardową metodę, którą producenci muszą spełnić, aby móc oznaczać swoje tkaniny jako wodoodporne. Jest ona często uwzględniana w specyfikacjach produktów, umowach dostawy i handlu międzynarodowym.
• Handel międzynarodowy i komunikacja: Umożliwia jasną komunikację między dostawcami, nabywcami i testerami na całym świecie, wykorzystując wspólną metodologię testowania. Ułatwia globalną interoperacyjność i benchmarking w branży tekstylnej.

Krótko mówiąc, norma ta jest konieczna, ponieważ gwarantuje niezawodność, porównywalność i wiarygodność oświadczeń dotyczących hydrofobowości tekstyliów, a także odgrywa ważną rolę w rozwoju produktów, ich bezpieczeństwie i zadowoleniu konsumentów.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą EN 24920 Tekstylia – Oznaczanie odporności tkanin na zwilżanie powierzchni (testowanie metodą natryskową).