ASTM D3882-08 Standardowa metoda badania zginania i odkształcania tkanin tkanych i dzianych

Norma „ASTM D3882-08 Standardowa metoda badania wyginania i krzywizny tkanin tkanych i dzianych” opublikowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę badania służącą do określania wyginania i krzywizny przędz wątku w tkaninach tkanych, a także ich przebiegu w tkaninach dzianych. Tę metodę testową można stosować również do pomiaru sprężystości i krzywizny drukowanych wzorów geometrycznych.

Podczas przeprowadzania testu linijkę umieszcza się na tkaninie między dwoma punktami, w których oznaczona przędza wypełniająca, ścieg dzianiny, wyznaczona wydrukowana linia lub wyznaczony wzór stykają się z dwoma krawędziami lub obszyciami. Największą odległość między linijką a zaznaczoną linią wypełnienia, ścieżką dziania, wyznaczoną linią nadruku lub wyznaczonym wzorem mierzy się równolegle do krawędzi. Oznaczona przędza wypełniająca, ścieg dzianiny, wyznaczona linia nadrukowana lub zaburzenie linii prostej wyznaczonego wzoru mierzone jest od normalnej do krawędzi lub prostopadle do krawędzi.

Uważa się, że ta metoda badawcza jest wystarczająca do badań odbiorczych przesyłek komercyjnych.

Jeżeli pomiędzy wynikami badań uzyskanymi w dwóch laboratoriach wystąpią różnice o znaczeniu praktycznym, należy przeprowadzić testy porównawcze, korzystając z kompetentnych narzędzi statystycznych, aby ustalić, czy występuje między nimi odchylenie statystyczne. Próbki testowe powinny być co najmniej jak najbardziej jednorodne, pobrane z materiałów, dla których uzyskano różne wyniki testów, a następnie losowo przydzielone w równych liczbach do poszczególnych laboratoriów w celu przeprowadzenia badań. W tym celu można stosować inne tkaniny o określonych parametrach testowych.

Wyniki testów wykonanych w dwóch laboratoriach należy porównać stosując test statystyczny dla danych niezależnych przy poziomie prawdopodobieństwa wybranym przed serią testów. W przypadku stwierdzenia odchylenia należy znaleźć przyczynę i ją usunąć lub skorygować wyniki przyszłych testów, aby uwzględnić znane odchylenie.

Pojedyncze rolki są zazwyczaj akceptowane lub odrzucane na podstawie maksymalnego stopnia sprężystości lub wygięcia w danej rolce tkaniny. Można określić średni łuk lub nachylenie w rolce lub partii, bądź zakres łuków lub nachyleń w rolce, ale nie są one zazwyczaj wykorzystywane w handlu do akceptacji lub odrzucenia.

Wyginanie się lub odkształcanie może wystąpić podczas produkcji tkaniny, barwienia, rozciągania, wykańczania lub innych procesów, w których istnieje ryzyko nierównomiernego rozłożenia naprężeń na całej szerokości tkaniny. Wygięcia i krzywizny nie wyglądają tak atrakcyjnie na kolorowych, wzorzystych tkaninach, takich jak krata czy poziome paski, jak na jednolitych tkaninach, ponieważ kontrast sprawia, że ​​zniekształcenie jest bardziej widoczne. Wady te mogą powodować problemy ze szyciem takich tkanin oraz z układaniem się gotowych produktów. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie pewnego stopnia krzywizny, aby zapobiec skręcaniu się brzegów spodni wykonanych na przykład z tkaniny skośnej. Dopasowywanie kratek do zniekształconych wzorów może przysporzyć poważnych problemów krawcowi lub domowemu krawcowi. Faliste lub ostre załamania linii łuku bardziej negatywnie wpływają na wygląd małych części odzieży (kołnierzyków, kieszeni) niż stopniowe odchylenie od linii prostej.

Tekstylia do wnętrz samochodowych stosowane na poduszki siedzeń, zagłówki i panele drzwiowe mogą być podatne na odkształcanie i wypaczanie, zwłaszcza w przypadku łączenia lub klejenia tkanin o atrakcyjnym wyglądzie z powierzchnią o prostych krawędziach.

W stosownych przypadkach, za podstawową jednostkę próbkowania uznaje się rolki tkaniny, belki lub elementy tkanin z gotowych systemów. Jako jednostkę próbkowania laboratoryjnego pobiera się całą rolkę lub belę po usunięciu pierwszego 1 mm długości. W przypadku komponentów tkaninowych systemów produkcyjnych, wykorzystywany jest cały system.

Jako próbki testowe wybiera się trzy obszary testowe z każdej laboratoryjnej jednostki poboru próbek. Pierwsza i ostatnia piąta część długości rolki, śruby lub części jest wyłączona. Obszary testowe wybierane są losowo, ale nie bliżej niż jedną piątą długości rolki, śruby lub jej części.

Z każdej jednostki próbkowania wybiera się trzy obszary testowe jako optyczne próbki testowe. Wyklucza się pierwsze i ostatnie 10 m rolki, a następnie testuje się losowo wybrane obszary wewnątrz rolki. Można zmierzyć sprężystość i odkształcenia elementów o szerokości co najmniej 400 mm.

Próbki testowe doprowadza się do stanu równowagi wilgotnościowej w celu przeprowadzenia badania w standardowej atmosferze przeznaczonej do badania tekstyliów zgodnie z normą ASTM D1776 lub w określonej atmosferze, jeśli taka istnieje, w której będzie przeprowadzany test. Jeżeli pełnych rolek lub tkanin w rolkach nie można odpowiednio kondycjonować w rozsądnym czasie przy użyciu dostępnych urządzeń, test należy przeprowadzić bez kondycjonowania, a rzeczywisty stan panujący w momencie przeprowadzania testu należy podać. Wyniki takie mogą nie być zgodne z wynikami uzyskanymi w badaniu próbek kondycjonowanych w standardowej atmosferze stosowanej do badania tekstyliów.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ASTM D3882-08 Standardowa metoda testowania gięcia i odkształcania tkanin tkanych i dzianych”.