CAN/CGSB 4.2 Metody testowania tekstyliów

General Standards Board of Canada (CGSB) jest formalnym organem, który świadczy zorientowane na klienta, kompleksowe usługi w zakresie opracowywania standardów i oceny zgodności w celu wspierania ekonomicznych, regulacyjnych, zamówień, zdrowia, bezpieczeństwa i środowiskowych interesów interesariuszy (rządu, przemysłu i konsumentów) . Opracowany przez tę organizację standard CAN/CGSB 4.2 obejmuje głównie metody testowania tekstyliów. Główne standardy opracowane w tym kontekście to:

• CAN/CGSB 4.2 Nie 27.6 Metody badań tekstyliów — Odporność na ogień — Test tabletek metenaminy dla tekstylnych pokryć podłogowych. Ta metoda, Opisano metodę badawczą służącą do określania palności gotowych włókienniczych materiałów podłogowych po wystawieniu na działanie źródła zapłonu (tabletka metenaminy) w określonych warunkach. Niniejsza metoda badania ma zastosowanie do wszystkich rodzajów tekstylnych pokryć podłogowych, niezależnie od rodzaju włókien lub metody budowy. Ta metoda opisuje badanie pojedynczej próbki i jest stosowana w połączeniu ze statystycznie ważnym planem pobierania próbek. Testowanie i ocena produktu zgodnie z tą metodą może wymagać użycia potencjalnie niebezpiecznych materiałów lub sprzętu. Niniejsza norma nie ma na celu uwzględnienia wszystkich aspektów bezpieczeństwa związanych z jej użytkowaniem. Każdy, kto korzysta z tej metody, jest odpowiedzialny za skonsultowanie się z odpowiednimi organizacjami przed użyciem oraz ustanowienie odpowiednich praktyk w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa w połączeniu z obowiązującymi wymogami prawnymi.
• CAN/CGSB 4.2 Nie 63.1-M91/BS 6806: Część 1 Metody badań tekstyliów — Formaldehyd w tekstyliach — Część 1: Metoda oznaczania całkowitej zawartości formaldehydu. Niniejsza norma opisuje metodę badawczą służącą do określania całkowitej ilości formaldehydu znajdującego się w tekstyliach wykończonych chemicznie. Niniejszą metodę badawczą stosuje się do każdego wyrobu włókienniczego zawierającego prekursor na bazie formaldehydu.
• CAN/CGSB 4.2 Nie 4.2-M87 Metody badań tekstyliów — Tekstylia — Pomiar długości kawałków. Niniejsza norma definiuje dwie metody badawcze do określania długości kawałków tkaniny (niezależnie od długości) po relaksacji, którą uzyskuje się poprzez umieszczenie kawałków tkaniny bez naprężenia w normalnej atmosferze. Niniejsze metody badań mają zastosowanie do tkanin o dowolnej strukturze lub szerokości, z obrzeżami lub bez, z wyłączeniem butów i sznurowadeł.
• CAN/CGSB 4.2 Nie 27.5 Metody badań tekstyliów — Odporność na ogień — Test pod kątem 45 stopni — Uderzenie płomienia w ciągu jednej sekundy. Niniejsza norma opisuje właściwości materiału tekstylnego lub produktu w zakresie rozprzestrzeniania się płomienia, gdy próbka jest podparta pod kątem 45 stopni i płomień jest przykładany do jej górnej powierzchni przez 1 sekundę. Testowanie i ocena produktu zgodnie z tą metodą może wymagać użycia potencjalnie niebezpiecznych materiałów lub sprzętu. Niniejsza norma nie ma na celu uwzględnienia wszystkich aspektów bezpieczeństwa związanych z jej użytkowaniem. Każdy, kto korzysta z tej metody, jest odpowiedzialny za skonsultowanie się z odpowiednimi organizacjami przed użyciem oraz ustanowienie odpowiednich praktyk w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa w połączeniu z obowiązującymi wymogami prawnymi.
• CAN/CGSB 4.2 Nie 58 Metody badań tekstyliów - Zmiana wymiarów w domowym praniu tekstyliów. Niniejsza norma ma na celu określenie rozmiaru tekstyliów lub odzieży, które mogą wystąpić w domowych procedurach prania. Próbka tkaniny lub ubranie są poddawane odpowiedniej kombinacji określonych procedur prania, suszenia i renowacji. Większość skurczu relaksacyjnego występuje w pierwszym praniu, dwa dodatkowe prania są zwykle wystarczające do uzyskania pełnego skurczu relaksacyjnego. Procedury prania są następujące (można zastosować dowolną inną kombinację temperatury, działania mechanicznego, wybielacza i detergentu):
  • Procedura I Niska temperatura (40 stopni), niewielkie działanie mechaniczne, syntetyczny detergent
  • Procedura II Średnia temperatura (50 stopni), słabe działanie mechaniczne, detergent syntetyczny
  • Procedura III Temperatura otoczenia (50 stopni), umiarkowane działanie mechaniczne, detergent syntetyczny
  • Procedura IV Wysoka temperatura (70 stopni), umiarkowane działanie mechaniczne, detergent syntetyczny
  • Procedura V Niska temperatura (20 stopni), słabe działanie mechaniczne, detergent (zaleca się zimną wodę lub detergent w płynie)
  • Procedura VI Temperatura chłodzenia (30 stopni), słabe działanie mechaniczne, detergent (zalecana zimna woda lub detergent w płynie)
  • Procedura VII Średnio-wysoka temperatura (60 stopni), umiarkowane działanie mechaniczne, syntetyczny detergent

Procedury suszenia to:

• Kropla sucha
• B Prasa płaska
• C Suszyć na płasko
• Linia D sucha
• E Suszenie
• F Suszenie w suszarce bębnowej bez ciepła

Procesy przywracania to:

• 1 Stopka napinająca
• 2 Miarka dziewiarska
• 3 Żelazko ręczne

Przed zastosowaniem tej metody badawczej należy dobrać odpowiednią kombinację procedur dla konkretnego badanego obiektu, aby uzyskać prawidłowy wynik testu. Pełny test składa się z prania, suszenia oraz, w razie potrzeby, procedury renowacji. Na przykład, test IIB1 oznacza, że ​​materiał tekstylny jest prany w temperaturze 50 stopni Celsjusza z użyciem detergentu syntetycznego o niskim wpływie mechanicznym, suszony na prasie płaskiej i poddawany renowacji za pomocą stopki napinającej.

Siedem opisanych testów prania różni się pod względem warunków pracy i odpowiada głównie procedurom powszechnie stosowanym w praniu domowym. Sześć opisanych procedur suszenia zapewnia odpowiednie metody suszenia różnych materiałów.

• CAN/CGSB 4.2 Nie 14 Metody badań tekstyliów - Analiza ilościowa mieszanek włókien. Procedury opisane w tej normie są stosowane do analizy mieszanek wielu powszechnie dostępnych włókien tekstylnych. Przy wyborze tych procedur brano pod uwagę szereg możliwych metod. Wykonano międzylaboratoryjne analizy mieszanek włókien o znanym składzie i przyjęto jedynie zadowalające metody. Jeżeli rodzaje włókien w mieszankach nie są znane, należy je zidentyfikować przed wykonaniem analizy ilościowej. Dokładność wyników uzyskanych tymi metodami jest zmniejszona, jeśli istnieją nieusuwalne materiały bezwłókniste.

Ręczna metoda separacji jest technicznie równoważna z normą ISO 5088 Tekstylia — Trójskładnikowe mieszanki włókien — Analiza ilościowa — Część 3 Standard metody analizy z separacją ręczną. Metody badań chemicznych są podobne w normie ISO 1833 Tekstylia — Mieszanki włókien binarnych — Ilościowa analiza chemiczna.

• CAN/CGSB 4.2 Nie 27.7 Metody badań tekstyliów — Ognioodporność materacy — Test papierosów. Metoda ta ocenia odporność na palenie się materacy w kontakcie z zapalonym papierosem. Metoda ta obejmuje jedynie odporność materacy na zapłon od zapalonego papierosa i nie odnosi się do ich odporności na jakiekolwiek inne źródło zapłonu lub sytuację pożarową. Testowanie i ocena produktu pod kątem zgodności z tą normą może wymagać użycia potencjalnie niebezpiecznych materiałów lub sprzętu. Niniejsza norma nie ma na celu uwzględnienia wszystkich aspektów bezpieczeństwa związanych z jej użytkowaniem. Każdy, kto korzysta z tej metody, jest odpowiedzialny za skonsultowanie się z odpowiednimi organizacjami przed użyciem oraz ustanowienie odpowiednich praktyk w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa w połączeniu z obowiązującymi wymogami prawnymi.
• CAN/CGSB 4.2 Nie 12.1 Metody badań tekstyliów — Wytrzymałość na rozdzieranie — Metoda pojedynczego rozdarcia. Ta metoda określa wytrzymałość tkanin na rozdarcie za pomocą procedury pojedynczego rozdarcia. Testowanie i ocena produktu zgodnie z tą metodą może wymagać użycia potencjalnie niebezpiecznych materiałów lub sprzętu. Niniejsza norma nie ma na celu uwzględnienia wszystkich aspektów bezpieczeństwa związanych z jej użytkowaniem. Każdy, kto korzysta z tej metody, jest odpowiedzialny za skonsultowanie się z odpowiednimi organizacjami przed użyciem oraz ustanowienie odpowiednich praktyk w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa w połączeniu z obowiązującymi wymogami prawnymi.

Kilka innych norm (między innymi) opublikowanych pod nagłówkiem „Metody testowania tekstyliów” w ramach normy CAN/CGSB 4.2 to:

• CAN/CGSB 4.2 Nie 30.3 Procedura usuwania nietrwałych środków zmniejszających palność z tekstyliów
• CAN/CGSB 4.2 Nie 12.2 Wytrzymałość na rozdzieranie – metoda trapezowa
• CAN/CGSB 4.2 Nie 51.1 Odporność na pilling, metoda pudełka obrotowego
• CAN/CGSB 4.2 Nie 30-M90 Zmiana w pralni chemicznej
• CAN/CGSB 4.2 Nie 67-M90 Zmiana rozmiaru i wygląd tkanin powlekanych, klejonych, laminowanych i mechacących się po praniu
• CAN/CGSB 4.2 Nie 41-M91 Standardowe źródła światła do dopasowywania kolorów tekstyliów
• CAN/CGSB 4.2 Nie 27.2 Odporność na płomień – Test palności powierzchniowej
• CAN/CGSB 4.2 Nie 38-M89 Odporność na szkodniki owadzie
• CAN/CGSB 4.2 Nie 64-M91 Skala transmisji chromatycznej
• CAN/CGSB 4.2 Nie 70.1 Metody badania tekstyliów - Przewodność cieplna tekstyliów izolacyjnych
• CAN/CGSB 4.2 Nie 22-M90 Odporność kolorów na ścieranie
• CAN/CGSB 4.2 Nie 27 Odporność na płomień - Pionowy test spalania

Nasza organizacja świadczy również usługi testowania tekstyliów w zakresie standardu CAN/CGSB 4.2, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które świadczy dla firm z różnych sektorów.