ISO 6330 Tekstylia – Procedury prania i suszenia w warunkach domowych w celu badania tekstyliów

Norma „ISO 6330 Tekstylia – Procedury domowego prania i suszenia do badań tekstyliów”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje domowe procedury prania i suszenia do badań tekstyliów. Procedury te mają zastosowanie do tkanin, odzieży i innych wyrobów tekstylnych poddawanych odpowiednim kombinacjom domowych procedur prania i suszenia. Norma ta określa również detergenty i balast odniesienia dla tych procedur.

Norma ta obejmuje następujące zasady:

• 16 różnych procedur prania opartych na zastosowaniu pralki referencyjnej typu A: oś pozioma, ładowanie od przodu.
• 12 procedur opartych na wykorzystaniu pralki referencyjnej typu B: o pionowej osi obrotu, z mieszadłem ładowanym od góry.
• 7 procedur opartych na wykorzystaniu pralki referencyjnej typu C: z pionową osią obrotu, z pulsatorem ładowanym od góry.

Każda procedura prania odpowiada pojedynczemu praniu w gospodarstwie domowym. Norma ta określa również sześć procedur suszenia: suszenie na sznurku, suszenie na sznurku z ociekaczem, suszenie na płasko, suszenie na płasko z ociekaczem, prasowanie na płasko oraz suszenie bębnowe. Kompletny test składa się z procedury prania i suszenia. Użycie różnych parametrów (typu pralki, rodzaju detergentu i rodzaju suszarki bębnowej) w dowolnym teście zgodnym z tą normą może wpłynąć na wyniki testu.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Warunki otoczenia odnoszą się do temperatury i wilgotności względnej w środowisku testowym. Nie różnią się one od typowych warunków wewnętrznych ani typowych warunków zewnętrznych w miejscu przeprowadzania testu.
• Balast to tkanina tekstylna dodawana do badanych próbek w celu uzyskania masy wymaganej w procesie prania.
• Czujnik wilgotności bębna to jednostka sterująca w suszarce bębnowej, która może mierzyć wilgotność wsadu i kończyć proces suszenia przy ustalonym poziomie wilgotności resztkowej.
• Przesuszenie oznacza długotrwały proces suszenia, w którym ładunek jest suszony aż do momentu usunięcia z niego całej resztkowej wilgoci.
• Detergentem odniesienia nazywamy detergent o określonym składzie, przeznaczony do celów testowych.
• Za pralkę referencyjną uznaje się pralkę o określonych parametrach technicznych, która ma być wykorzystywana w celach testowych.
• Procedura prania to cykl prania rozpoczynający się podaniem wody, praniem oraz wielokrotnym płukaniem i wirowaniem, a kończący się podaniem wody i wirowaniem w ustalony sposób w pralce.
• Wirowanie to proces usuwania wody z tkanin w pralce, w którym woda jest usuwana z tkanin poprzez działanie siły odśrodkowej jako część procedury prania.
• Powietrze stojące to powietrze, na które nie działa naturalny wiatr ani żadne urządzenie mechaniczne zapewniające mu wymuszony przepływ.
• Całkowita masa ładunku suchego w powietrzu to masa badanej próbki i balastu w warunkach klimatyzowanych zgodnie z normą ISO 139.
• Wsad do prania to materiał przeznaczony do przetworzenia, który powstaje poprzez zmieszanie balastu i próbki.

Zasadniczo próbkę myje się w automatycznej pralce i suszy według określonych procedur.

Atmosfera klimatyzacyjna stosowana w próbkach tekstyliów musi spełniać wymagania normy ISO 139.

Całkowita masa wsadu suszonego na powietrzu (tj. próbka wraz z odpowiednim balastem) powinna wynosić 2,0 kg plus/minus 0,2 kg dla wszystkich typów pralek referencyjnych. W przypadku testowania całego ubrania, należy podać całkowitą masę wsadu, jeśli przekracza ona 2,2 kg.

Liczbę próbek poddawanych procesom mycia i suszenia określonym w niniejszej normie ustala się w zależności od celu badania materiału.

Dobór balastu opiera się na następujących zasadach:

• W przypadku próbek zawierających 51 procent lub więcej włókien celulozowych należy stosować balast bawełniany typu I, chyba że strony uzgodniły inaczej.
• W przypadku próbek zawierających 51 procent lub więcej włókien syntetycznych należy stosować balast poliestrowy typu III, chyba że strony uzgodniły inaczej.
• W przypadku próbek wykonanych z innych włókien lub mieszanek, można zastosować balast poliestrowo-bawełniany typu II lub balast poliestrowy typu III, chyba że strony uzgodnią inaczej.

W każdym przypadku należy podać rodzaj balastu. Należy stosować balasty powiązane z inną specyfikacją właściwości użytkowych produktu, która odwołuje się do procedur określonych w niniejszej normie, o ile zostało to uzgodnione i zgłoszone przez odpowiednie strony.

W przypadku określania stabilności wymiarowej, nie więcej niż połowa wsadu pranego powinna składać się z badanych próbek. W przypadku testowania całego ubrania, należy podać stosunek obciążenia do obciążenia większy niż 1:1.

Procedurę prania należy wybrać spośród procedur określonych w Załączniku B dla pralki referencyjnej typu A, Załączniku C dla pralki referencyjnej typu B lub Załączniku D dla pralki referencyjnej typu C. (Pojedyncze) próbki, przygotowane ubrania lub odzież są ważone przed praniem. W razie potrzeby dodaje się balast w celu uzyskania wymaganej masy wsadu. Próbkę i balast należy równomiernie wymieszać przed załadowaniem do pralki referencyjnej.

Przedmiot przeznaczony do prania umieszczamy w pralce:

• W przypadku pralek referencyjnych typu A, do dozownika dodaje się bezpośrednio 20 g plus/minus 1 g detergentu referencyjnego. W przypadku tkanin delikatnych lub wełnianych, do dozownika dodaje się 47 g plus/minus 1 g detergentu referencyjnego.
• W przypadku pralek referencyjnych typu B, do pralki wlewa się wodę o wybranej temperaturze, a następnie dodaje się 66 g plus/minus 1 g detergentu referencyjnego lub, jeśli używany jest inny detergent referencyjny, taką ilość, która zapewni uzyskanie dobrze płynącej piany o wysokości nie większej niż 3,0 cm plus/minus 0,5 cm na koniec cyklu prania.
• W przypadku pralek referencyjnych typu C, do maszyny wlewa się wodę o wybranej temperaturze, a następnie do dozownika dodaje się bezpośrednio 1,33 g/l detergentu referencyjnego.
• Podsumowanie referencyjnej dawki detergentu znajduje się w tabeli zawartej w normie.

Norma ta zawiera również wytyczne dotyczące procedury suszenia. Po zakończeniu wybranego procesu prania materiał jest natychmiast usuwany, a następnie przeprowadzane są wybrane procedury suszenia, od A do F.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowania zgodne z normą „ISO 6330 Tekstylia – Procedury prania i suszenia w domu dla badań tekstyliów”.