Norma ISO 10651-4, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje charakterystykę działania i metody badań urządzeń do masażu serca (resuscytatorów) używanych do potrzeb medycznych i obsługiwanych przez operatorów. Norma ta została również opublikowana w naszym kraju przez Turecki Instytut Normalizacyjny (TSE) pod następującym tytułem: TS EN ISO 10651-4 Wentylatory płuc do użytku medycznego - Część 4: Cechy szczególne resuscytatorów obsługiwanych przez operatora.
W niniejszej normie opisano wymagania dotyczące przenośnych resuscytatorów obsługiwanych przez operatora, przeznaczonych do użytku we wszystkich grupach wiekowych i przeznaczonych do zapewnienia wentylacji płuc osobom z zaburzeniami oddychania. Obsługiwane resuscytatory dla niemowląt i dzieci są określane na podstawie zakresu masy ciała i przybliżonego wieku. Niniejsza norma nie obejmuje resuscytatorów zasilanych elektrycznie i gazowo.
Resuscytator to urządzenie, które wykorzystuje nadciśnienie, aby utrzymać płuca osoby nieprzytomnej, która nie może oddychać, natlenione i żywe. Istnieją zasadniczo trzy rodzaje resuscytatorów:
Wśród nich najpopularniejszym rodzajem resuscytatorów gazowych są aparaty oddechowe działające w cyklu czasowym. Wszystkie urządzenia do resuscytacji muszą być w stanie dostarczyć więcej niż 85 procent tlenu, gdy dostępne jest źródło gazu.
Normy, które są normatywnie przywołane przy wdrażaniu tej normy i są niezbędne do jej wdrożenia to: EN 148-1, EN 556, EN 737-1, EN 868-1, EN 1041, EN 1281-1, EN 13544-2 oraz EN ISO 4135.
Nasza organizacja świadczy również usługi testowania wydajności urządzeń do resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR) wykorzystywanych w celach medycznych i obsługiwanych przez techników, w ramach usług laboratoryjnych świadczonych firmom, zgodnie z normą ISO 10651-4 .
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
