EN 1364 Yük Taşımayan Elemanlar için Yangına Dayanıklılık Testleri

Bir Avrupa standardı olan “EN 1364 Yük taşımayan elemanlar için yangına dayanıklılık testleri” standardı, aynı başlık altında yayınlanan şu alt bölümlerden oluşmaktadır:

• “EN 1364-1 Bölüm 1: Duvarlar” standardında, yük taşımayan duvarların yangına dayanıklılığını belirlemek için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standart, EN 1363-1 standardı ile birlikte kullanılır.

Bu standart, camlı ve camsız bölmeler (yük taşımayan duvarlar), neredeyse tamamen camdan oluşan yük taşımayan duvarlar (camlı yük taşımayan duvarlar) ve camlı ve camsız diğer yük taşımayan iç ve dış yük taşımayan duvarlar için geçerlidir. Dış yük taşımayan duvarların yangına dayanıklılığı, iç veya dış maruz kalma koşulları altında belirlenebilir. İkinci durumda, EN 1363-2 standardında verilen dış yangın maruz kalma eğrisi kullanılır.

Bu standart şunları kapsamaz:

• Perde duvarlar (döşeme levhasının önüne asılan dış yük taşımayan duvarlar), kullanılacak metodolojinin ayrıntılarını içeren EN 1364-3 veya EN 1364-4 standartları uyarınca açıkça izin verilmediği sürece
• Bu standarda göre test edilmesi gereken kapı düzenekleri içeren yük taşımayan duvarlar.

Camların test edilmesine ilişkin özel gereklilikler Ek A’da verilmiştir. İki bağımsız olarak kanıtlanmış yangına dayanıklı dikey yapısal eleman arasında yatay olarak uzanacak şekilde tasarlanmış yük taşımayan dış ve iç duvarların test edilmesine ilişkin özel gereklilikler Ek B’de verilmiştir.

Isıtma ve basınç şartları ile fırın atmosferi EN 1363-1 standardında veya varsa EN 1363-2 standardında verilen gerekliliklere uygun olmalıdır.

Uygulamada, yapının yüksekliği veya genişliği 3 m veya daha küçükse, o zaman test numunesinin o boyutu tam boyutta test edilmelidir. Yapının herhangi bir boyutu 3 m’den büyükse, o zaman bu boyut destekleyici bir yapı olmadan test edildiğinde 3 m’den az olmayacak şekilde veya destekleyici bir yapı ile test edildiğinde 2,8 m’den az olmayacak şekilde test edilmelidir.

Test numunelerinin sayısı EN 1363-1 standardında verildiği gibi olmalıdır. Ancak, farklı maruz kalma koşulları altında bilgi gerektiğinde veya yapının camlı ve camsız olarak değerlendirilmesi gerektiğinde, her durum için ayrı test numuneleri kullanılarak ek testler yapılmalıdır.

• “EN 1364-2 Bölüm 2: Tavanlar” standardında, üstlerindeki herhangi bir yapı elemanından bağımsız olarak yangına dayanıklılığa sahip tavanların yangına dayanıklılığını belirlemek için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standart EN 1363-1 standardı ile birlikte kullanılır.

Bu yöntem, askılarla asılan veya doğrudan bir destekleyici çerçeveye veya yapıya sabitlenen tavanlara ve kendi kendini destekleyen tavanlara uygulanabilir. Bu test yönteminde, tavan yangına maruz bırakılır ve maruziyet şunlardan birine uygulanır: tavanın altından veya tavanın üstündeki boşlukta yangını simüle etmek için tavanın üstünden.

Asma tavanın yük taşıyan elemanlara koruyucu bir membran olarak sağlayabileceği yangına dayanıklılık katkısı, EN 13381-1 standardında verilen prosedür kullanılarak belirlenir. Yük taşıyan zeminlerin asma tavanla birlikte yangına dayanıklılığı, EN 1365-2 standardına göre testler kullanılarak da değerlendirilebilir.

Isıtma ve basınç koşulları ile fırın atmosferi, EN 1363-1 standardında veya varsa EN 1363-2 standardında verilen gerekliliklere uygun olmalıdır.

Alttan veya üstten yangına maruz kalan kendi kendini destekleyen tavanlarda, tavan pratikte fırın açıklığının boyutuna eşit veya daha büyük olduğunda, en az 4 m x 3 m boyutunda test edilmelidir. Tavan açıklığı daha büyük boyuta doğru olmalıdır. Tavan pratikte her iki yönde de 4 m x 3 m’den daha küçük olduğunda, tam boyutta test edilmelidir. Fırın açıklığı, test numunesini desteklemek için gereken sertlik ve dengeye sahip yeterli boyutta bazı elemanlarla kapatılmalıdır.

Alttan veya üstten yangına maruz kalan asma tavanlarda, test numunesi, en az 4 m x 3 m’nin fırın koşullarına maruz kalacağı boyutta olmalıdır. Ana bileşenlerin yönü daha büyük boyuta doğru olmalıdır. Uygulamada tavan her iki yönde de 4 m x 3 m’den küçük olduğunda, tam boyutta test edilmelidir. Fırın açıklığı, test örneğini desteklemek için gereken sertlik ve kararlılığa sahip yeterli boyuttaki bazı elemanlarla kapatılmalıdır.

Test numunelerinin sayısı EN 1363-1 standardına uygun olmalıdır. Bu standartta tanımlanan en ağır test konfigürasyonu tanımlanamadığı takdirde tek bir test numunesi test edilmelidir, bu durumda her konfigürasyon için ayrı testler yapılmalıdır.

• “EN 1364-3 Bölüm 3: Perde duvar - Tam yapılandırma (tam montaj)” standardında, perde duvarın tam konfigürasyonunun yangına dayanıklılığını belirlemek için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standardı EN 1363 1 standardı ile birlikte kullanılır.

Test yöntemi perde duvar tipi B için geçerlidir. Test, perde duvar tipi A’yı test etmek için uygun değildir.

Perde duvarın yangına dayanıklılığı, iç veya dış maruz kalma koşulları altında belirlenebilir. İkinci durumda, farklı ulusal düzenlemelere tabi olmak üzere EN 1363 2 standardında verilen dış yangına maruz kalma eğrisi kullanılabilir.

Perde duvarın ayrı parçaları (örneğin çevre contası, dolgu paneli veya perde duvarını zemin elemanına tutturmak için kullanılan çerçeve sisteminin sabitlenmesi) veya yangına dayanıklılık gereksinimleri sadece spandrel alanına yönelik sistemler üzerinde yapılan testler EN 1364-4 standardı kullanılarak gerçekleştirilebilir. Dikey doğrusal boşluk contaları için EN 1364-4-3 standardı geçerlidir. Bu standart, dış duvarlardaki çift cidarlı cepheleri, üst kaplama sistemlerini ve havalandırmalı cephe sistemlerini kapsamaz. Perde duvarların yangına tepki davranışıyla ilgilenmez.

Bu standardın EN 1363-1 ve EN 1363-2 standartları ile birlikte okunması amaçlanmıştır.

Isıtma ve basınç şartları ile fırın atmosferi, dış yangın eğrisi ile ilgili olarak EN 1363-1 veya varsa EN 1363-2 standartlarında verilenlere uygun olmalıdır.

Test numunesi şunlara izin verecek kadar yükseklikte olmalıdır:

• Uygulamada olduğu gibi üst destek tabanının önünde bir spandrel alanının dahil edilmesi. Spandrel, uygulanabilirse üst destek tabanının üstünden en az 500 mm öteye uzanacak şekilde yükseklikte kesilebilir.
• Test numunesi, alt kenarı desteksiz olarak alt destek tabanının üst yüzeyinden 150 mm aşağıya uzanmalıdır.

Dikey doğrusal bir boşluğun değerlendirilmesi gerekiyorsa, test numunesi simüle edilen duvarın dışından en az 500 mm öteye uzanacak kadar yeterli genişlikte olmalıdır.

• “EN 1364-4 Bölüm 4: Perde duvar - Parça yapılandırması” standardında, perde duvar parçalarının ve çevre contasının yangına dayanıklılığını belirlemek için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu yöntem şunların iç ve dış yangına maruz kalma direncini inceler:
  • Spandrel panel, yani aşağı dikme, yukarı dikme veya bunların bir kombinasyonu
  • Çevre contası
  • Perde duvarını zemin elemanına tutturmak için kullanılan çerçeve sisteminin (ankraj) sabitlenmesi
  • Bunların kombinasyonları

Bu standarda göre testlerden elde edilen sonuçlar, perde duvar tipi A sınıflandırmasının temelini oluşturur. B perde duvar tipi için sonuçlar, daha önce EN 1364-3 standardına göre test edildiğinde uygulama alanını artırmak için perde duvar parçalarının yangına dayanıklılığını belirlemek için kullanılabilir.

Bu standart, dış duvarlardaki çift cidarlı cepheleri, kaplama sistemlerini ve havalandırmalı cephe sistemlerini kapsamaz. Perde duvarların yangına tepki davranışıyla ilgilenmez.

Bu standardın, perde duvar tipi B için EN 1363-1, EN 1363-2 ve EN 1364-3 standartları ile birlikte okunması amaçlanmıştır. Ek A, perde duvarların parçalarının test edilmesi ilkeleri ve test yöntemi hakkında bilgilendirici rehberlik sağlar.

Basınç koşulları ve fırın atmosferi, şekillerde gösterilen konumlarda 20 Pa nominal basınca tabi olarak EN 1363-1 standardında verilenlere uygun olmalıdır. Isıtma koşulları, tabloda verilen şekilde seçilen test konfigürasyonu için EN 1363-1 veya EN 1363-2 standartlarında verilenlere uygun olmalıdır.

Test numunesinin boyutu şu şekilde olmalıdır:

• Uygulamada olduğu gibi spandrel alanının yüksekliği (normalde yaklaşık 1 m)
• Uygulamada perde duvarın genişliği 3 m’den az ise, numune uygulamada olduğu gibi tam boyutta olmalıdır
• Uygulamada perde duvarın genişliği 3 m’den fazla ise, numunenin genişliği 3 m’den az olmamalıdır.

Perde duvarların veya perde duvar tipi A parçalarının iç ve dış maruziyet performansı, numunenin her iki taraftan ısıtıldığı tek bir testten belirlenmelidir. Perde duvar tipi B için iç ve dış maruziyet için ayrı testler yapılmalıdır. Ulusal gerekliliklere bağlı olarak dış maruziyet, EN 1363-2 standardında de belirtilen dış yangın eğrisi veya EN 1363-1 standardında belirtilen standart sıcaklık / zaman eğrisi olabilir.

• “EN 1364-5 Bölüm 5: Hava transfer ızgaraları” standardında, hava transfer ızgaralarının yangına dayanıklılığını belirlemek için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standart, bina bileşenlerine (tipik olarak duvarlar, zeminler veya tavanlar) monte edilmek üzere tasarlanmış hava transfer ızgaralarına uygulanabilir. Hava transfer ızgarasının montaj yönü dikey veya yatay olabilir. Hava transfer ızgarasının kapanma mekanizması, malzemenin genleşmesinden veya herhangi bir mekanik veya elektrikli kapanma cihazından kaynaklanabilir.

Bu test yöntemi, yangına dayanıklı veya yangına dayanıklı ve duman kontrolü hava transfer ızgaraları için geçerlidir. Ek bir test konfigürasyonu, yangının başlangıcından itibaren açık durumda alev çarpmasının risk olduğu uygulamalarda yangına dayanıklı veya yangına dayanıklı ve duman kontrolü hava transfer ızgaraları için geçerlidir.

Bu test yöntemi, hava transfer ızgarasının EN 1363-1 standardında açıklanan standart yangın eğrisine ve EN 1363-1 standardında açıklanan standart basınca maruz kaldığındaki davranışını değerlendirir. Bu testin amacı, duman veya sıcak gazların sızıntı oranı veya yangın koşulları altında duman iletimi veya üretimi hakkında nicel bilgi sağlamak değildir. Bu tür olgular sadece test numunelerinin test sırasındaki genel davranışlarının tanımlanmasında dikkate alınmalıdır.

Isıtma koşulları ve fırın atmosferi EN 1363-1 veya varsa EN 1363-2 standartlarında verilenlere uygun olmalıdır.

Basınç koşulları ve toleranslar EN 1363-1 standardında verildiği gibi olmalıdır. Uygulama alanına bağlı olarak, dikey destekleyici yapılara monte edilen hava transfer ızgaraları pozitif veya negatif basınç bölgesinde test edilebilir. Izgara her iki bölge için de tasarlanmışsa, her iki senaryo da test edilmelidir.

Test numunesi, destekleyici bir yapı ile birlikte bir hava transfer ızgarasından oluşur. Tek bir test yapısına birden fazla test numunesinin dahil edildiği durumlarda, bunlar ayrı bir değerlendirmenin konusu olmalıdır.

Test numunesi normalde tam boyutta olmalıdır. Modüler hava transfer ızgaraları test edilirse, en büyük montaj boyutu test edilmelidir.

• “EN 1364-6 Bölüm 6: Açık durumlu boşluk bariyerleri” standardında, açık durum boşluk bariyerlerinin yangına dayanıklılığını belirleme yöntemleri açıklanmaktadır. Bu standart EN 1363-1 standardı ile birlikte kullanılmalıdır.

Bu standart, yangın durumunda kapanıp yangın ayrımı sağlamak üzere tasarlanmış, yük taşımayan, dikey veya yatay yönelimli açık durum boşluk bariyerleri için geçerlidir. Yangın maruziyetinin, kırılan bir pencerenin sonucu olarak ortaya çıktığı ve gelişen bir yangının cepheyle temas etmesine izin verildiği cephelerdeki açık durum boşluk bariyerleri, isteğe bağlı alev kriterlerine göre test edilebilir.

Bu standart, EN 1366-3 standardı kapsamındaki penetrasyon contaları içeren boşluk bariyerleri için geçerli değildir. Ayrıca bu standart, EN 1366-4 standardı kapsamındaki kapalı boşluk bariyerleri için geçerli değildir.

Isıtma koşulları ve fırın atmosferi EN 1363-1 standardında verilen gerekliliklere uygun olmalıdır.

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “EN 1364 Yük taşımayan elemanlar için yangına dayanıklılık testleri” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.