EN 50267-2-1 Yangın Koşulları Altında Kablolar için Genel Test Yöntemleri - Kablolardan Malzemelerin Yanması Sırasında Ortaya Çıkan Gazlar Üzerinde Testler - Bölüm 2-1: Prosedürler - Halojen Asit Gazı Miktarının Belirlenmesi

EN 50267-2-1 Yangın Koşulları Altında Kablolar için Genel Test Yöntemleri - Kablolardan Malzemelerin Yanması Sırasında Ortaya Çıkan Gazlar Üzerinde Testler - Bölüm 2-1: Prosedürler - Halojen Asit Gazı Miktarının Belirlenmesi

Bir Avrupa standardı olan “EN 50267-2-1 Yangın koşulları altında kablolar için genel test yöntemleri - Kablolardan malzemelerin yanması sırasında ortaya çıkan gazlar üzerinde testler - Bölüm 2-1: Prosedürler - Halojen asit gazı miktarının belirlenmesi” standardında, halojenli polimerlere dayalı bileşiklerin ve halojenli katkı maddeleri içeren bileşiklerin kablo yapılarından alınması sırasında açığa çıkan hidroflorik asit dışındaki halojen asit gazı miktarının belirlenmesine yönelik bir prosedür açıklanmaktadır.

EN 50267-2-1 Yangın Koşulları Altında Kablolar için Genel Test Yöntemleri - Kablolardan Malzemelerin Yanması Sırasında Ortaya Çıkan Gazlar Üzerinde Testler - Bölüm 2-1: Prosedürler - Halojen Asit Gazı Miktarının Belirlenmesi

Doğruluk nedenleriyle, açığa çıkan halojen asit miktarının alınan numunenin 5 mg/g’ından az olduğu durumlarda bu yöntemin kullanılması önerilmez. Bu yöntem, sıfır halojenli veya halojensiz olarak tanımlanan bileşikleri veya malzemeleri tanımlamak için uygun değildir. Bu tür bileşikler veya malzemeler ve 5 mg/g’dan az halojen asit eşdeğeri içeren tüm bileşikler veya malzemeler için “EN 50267-2-2 Yangın koşulları altında kablolar için genel test yöntemleri - Kablolardan malzemelerin yanması sırasında ortaya çıkan gazlar üzerinde testler - Bölüm 2-2: Prosedürler - pH ve iletkenliği ölçerek malzemeler için gazların asitlik derecesinin belirlenmesi” standardına belirtilen yöntemin kullanılması önerilir.

Bu standardın amaçları doğrultusunda yanma, bir maddenin oksitleyici ile ekzotermik reaksiyonu ve genellikle alevler veya duman emisyonu eşliğinde atık madde emisyonunu ifade eder.

Test yapılırken prensip olarak test edilen cihaz kuru hava akımında ısıtılır ve 0,1 M sodyum hidroksit çözeltisine emilen gazlar yıkama şişelerinde tutulur. Her yıkama şişesi en az 220 ml 0,1 M sodyum hidroksit çözeltisi içermelidir. Halojen asit miktarı daha sonra çözelti nitrik asitle asitleştirilerek, ölçülmüş hacimde 0,1 M gümüş nitrat çözeltisi eklenerek ve fazlalık 0,1 M amonyum tiyosiyanatla geri titrasyon edilerek, gösterge olarak ferrik amonyum sülfat veya en azından aynı doğruluğa sahip herhangi bir eşdeğer analitik yöntem kullanılarak belirlenir.

Numune üzerinde tekrarlı testler yapılmalı ve numune olmadan boş tayin yapılmalıdır. Sonuç, iki tayinin ortalaması olarak alınmalıdır. Bireysel değerler ortalamadan artı/eksi yüzde 10’dan fazla değişmemelidir.

Bir numune, malzemenin 500 mg ila 1000 mg’ından oluşmalıdır. Numune, malzemeyi temsil eden numunelerden alınmalı ve küçük parçalara kesilmelidir. Numuneler en az 16 saat boyunca yüzde 50 artı/eksi yüzde 5 bağıl nem ortamında saklanmalıdır. 0,1 mg hassasiyetle şartlandırıldıktan sonra tartılacak olan numune bir yanma teknesine konulur. Numune teknenin tabanına eşit şekilde dağıtılmalıdır. Daha sonra tekne tüp fırınına yerleştirilen yanma tüpüne yerleştirilir.

Alüminyum akış hızı iğne valfinin dönüş hızıyla ayarlanmalı ve test boyunca sabit tutulmalıdır. Numune, numune sıcaklığını 800 derece artı/eksi 10 dereceye çıkarmak için 40 dakika artı/eksi 2 dakikalık bir süre boyunca yaklaşık olarak düzgün bir ısıtma oranında ısıtılır ve ardından 20 dakika artı/eksi 1 dakika boyunca bu sıcaklıkta tutulur. Isıtma oranı ve numune sıcaklığı uygun bir yöntemle kontrol edilir.

Halojen asit içeriği belirlenirken, ortam sıcaklığına soğutulduktan sonra, 200 ml çözelti bir pipet veya büret kullanılarak bir şişeye ölçülür ve ardından sırasıyla 4 ml konsantre nitrik asit, 20 ml 0,1 M gümüş nitrat ve 3 ml nitrobenzen eklenir. Gümüş halojenürün kümelenmesi ve kaplanması için içerikler iyice çalkalanmalıdır. Bundan sonra, birkaç damla 6 M nitrik asit içeren yüzde 40’lık bir ferrik amonyum sülfat sulu çözeltisinden 1 ml eklenir ve hepsi birlikte karıştırılır. Çözelti daha sonra manyetik karıştırma kullanılarak 0,1 M amonyum tiyosiyanat çözeltisi ile titre edilir.

Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “EN 50267-2-1 Yangın koşulları altında kablolar için genel test yöntemleri - Kablolardan malzemelerin yanması sırasında ortaya çıkan gazlar üzerinde testler - Bölüm 2-1: Prosedürler - Halojen asit gazı miktarının belirlenmesi” standardında tanımlanan test hizmetleri de vermektedir.

WhatsApp