
Uluslararası Standartlar Teşkilatı (ISO) tarafından yayınlanan “ISO 5660 Yangına tepki testleri - Isı salınımı, duman üretimi ve kütle kaybı oranı” standardı, aynı başlık altında yayınlanan bir dizi alt bölümlerden oluşmaktadır. Şöyle ki,

Test yöntemi, genel olarak, yanmanın net ısısının yanma için gereken oksijen miktarı ile orantılı olduğu gözlemine dayanmaktadır. İlişki, tüketilen her kilogram oksijen başına yaklaşık 13,1 x 103 kJ ısının açığa çıkmasıdır. Testteki numuneler, 0 kW m-2 ila 75 kW m-2 aralığında önceden belirlenmiş bir dış ışınlamaya maruz bırakılırken ortam hava koşulları altında yakılır ve oksijen konsantrasyonları ve egzoz gazı akış hızları ölçülür. Bu test yöntemi, test edilen ürünün yangına maruz kalması sırasında ısı yayılım hızına yapabileceği katkıyı değerlendirmek için kullanılır. Bu özellikler küçük temsili numuneler üzerinde belirlenir.
Duman ölçümünün prensibi, genellikle yanma ürünleri hacmi boyunca iletilen ışık yoğunluğunun mesafeye bağlı olarak üssel olarak azalan bir fonksiyon olduğu gözlemine dayanır. Bu, yaygın olarak Bouguer yasası olarak adlandırılır. Testteki numuneler, 0 kW m-2 ile 75 kW m-2 aralığında önceden belirlenmiş bir dış ışınlanmaya maruz bırakılırken ortam hava koşullarında yakılır ve duman kararması, egzoz gazı akış hızı ve numunenin kütle kaybı hızı ölçümleri yapılır. Duman kararması, egzoz kanalındaki dumandan iletilen lazer ışığı yoğunluğunun kesri olarak ölçülür. Bu kesir, Bouguer yasasına göre sönüm katsayısını hesaplamak için kullanılır.
Test sonuçları, her ikisi de maruz kalan numune yüzey alanına göre normalize edilmiş duman üretimi ve duman üretim hızı açısından raporlanır. Duman üretim hızı, sönüm katsayısının ve egzoz kanalındaki dumanın hacimsel akış hızının çarpımı olarak hesaplanır. Duman üretimi, dikkate alınan zaman aralığı boyunca duman üretim hızının sayısal entegrasyonu ile hesaplanır. Raporlanan değişkenler alana göre normalize edilmiştir çünkü duman üretimi alana orantılıdır. Test yöntemi, test edilen ürünün dumanın yayılma hızına ve iyi havalandırılmış bir yangına dahil olması sırasında üretilen duman miktarına yapabileceği katkıyı değerlendirmek için kullanılır. Bu özellikler bir kez daha küçük temsili numuneler üzerinde belirlenir.
Bu test yöntemi, genellikle yanma ürünleri hacminden geçen ışık yoğunluğunun mesafeye bağlı olarak üssel olarak azalan bir fonksiyon olduğu gözlemine dayanır. Buna genellikle Bouguer yasası denir. Testteki numuneler, ortam hava koşullarında yakılırken, aralığında önceden belirlenmiş bir dış ışınlanmaya maruz bırakılır ve duman kararması, egzoz gazı akış hızı ve numunenin kütle kaybı oranı ölçülür. Duman kararması, egzoz kanalındaki dumandan geçen lazer ışığı yoğunluğunun kesri olarak ölçülür. Bu kesir, Bouguer yasasına göre sönme katsayısını hesaplamak için kullanılır.
Test sonuçları, her ikisi de maruz kalan numune yüzey alanına göre normalize edilmiş duman üretimi ve duman üretim hızı açısından raporlanır. Duman üretim hızı, sönme katsayısının ve egzoz kanalındaki dumanın hacim akış hızının çarpımı olarak hesaplanır. Duman üretimi, dikkate alınan zaman aralığı boyunca duman üretim hızının sayısal entegrasyonu ile hesaplanır. Raporlanan değişkenler, duman üretimi alana orantılı olduğundan alana göre normalize edilir. Test yöntemi, test edilen ürünün dumanın yayılma hızına ve iyi havalandırılmış bir yangına katılımı sırasında üretilen duman miktarına yapabileceği katkıyı değerlendirmek için kullanılır. Bu özellikler küçük temsili örnekler üzerinde belirlenir.
Bu standart ile, numune hazırlama yönleri ve radyant ısıya maruz kalan numunelerin erimesi, parçalanması ve şişmesi gibi davranışları hakkında özel rehberlik sağlanmakta, numune kalınlığının ve alt tabakanın kullanımının önemi ve alt tabakaya sabitleme yöntemleri tartışılmakta ve çeşitli standart dışı ürünleri test etme yaklaşımları hakkında tavsiyeler verilmektedir. Aynı zamanda cihazın kalibrasyon teknikleri, uygun ısı akısı seviyelerinin seçimi ve ateşleme protokolleri hakkında önerilerde bulunulmaktadır. Bu standart, operatörlere verilen rehberliğin yanı sıra test sonuçlarının sunumuna ilişkin öneriler de içermektedir.
Isı salınım oranının ve toplam ısı salınımının ölçümü, test numunesinin tutuşma ve yangına ısı katma yeteneğini ölçmek için kullanılır. Genellikle, bir malzemenin net yanma ısısının yanması için gereken oksijen miktarı ile doğrudan ilişkili olduğu gözlemine dayanır. Bu ilişki, tüketilen her 1,0 kg oksijen başına yaklaşık 13,1 x 103 kJ ısının salınması şeklindedir. İsteğe bağlı olarak, karbondioksit ve karbon monoksitin ek ölçümleri yapılabilir ve ısı salınımının hesaplanmasında kullanılabilir.
Test ortamındaki farklı azaltılmış oksijen atmosferleri, hazneye beslenen giriş gazının oksijen hacim konsantrasyonunu (vitiasyon) veya hazneye beslenen toplam atmosfer hacmini (havalandırma) kontrol ederek elde edilir. Yüzde 20,95 oksijenin altındaki oksijen hacim konsantrasyon aralıkları incelenebilir. Cihaz, atmosferik yüzde 20,95 oksijen konsantrasyonunun üzerindeki zenginleştirilmiş oksijen koşullarını kontrol etmek için tasarlanmamıştır. Bu standartta öngörülen ölçüm sistemi, ISO 5660-1 standardında açıklanan koni kalorimetre aparatına dayanmaktadır. Bu nedenle, bu belgenin ISO 5660-1 standardı ile birlikte kullanılması amaçlanmıştır.
Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “ISO 5660 Yangına tepki testleri - Isı salınımı, duman üretimi ve kütle kaybı oranı” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
