Denizde kullanılan malzemeler, Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO) tarafından 2010 yılında yayınlanan wyangın güvenliği standartlarına uygun olmalıdır. Sınırlı alan ve gemiden çıkış zorluğu gibi gemideki koşullar yüzünden gereklilikler, genellikle diğer yapı malzemelerine ve tekstillere göre daha katıdır.
Denizcilik uygulamalarında kullanılan malzemelerin yanıcılık, yayılma, duman ve daha fazlası gibi çeşitli hususlar açısından yangın güvenliği açısından test edilmesi gerekir. Uluslararası Denizcilik Örgütü (IMO), yangın testi prosedürleri dahil olmak üzere yangın güvenliği yönetmelikleri geliştirmiştir. IMO FTP CODE 2010, çoğu benzer ISO standartları ile uyumlu hale getirilmiş yangın testi prosedürleri içerir.
IMO yangın testi prosedürleri (FTP) standardı, her biri gemilerde, teknelerde ve diğer deniz araçlarında kullanılan farklı malzemeler veya bileşenler için test gerekliliklerini tanımlayan on bir bölümden oluşmaktadır. Döşeme ve tavan bileşenleri gibi inşaat malzemelerine ilave olarak bu standartlar, deniz kullanımı için tasarlanmış tekstil ve kumaşları da kapsar.
Denizde kullanılan malzemeler (mobilya ve döşemeler) için yangın güvenliği, yeterli yangın gerekliliklerinin karşılandığından emin olmak, test etmek ve değerlendirmek anlamına gelir.
IMO FTP CODE 2010, uygulandığı ürün sayısı ve çeşitli test gereklilikleri ve kriterleri göz önüne alındığında oldukça karmaşıktır. Üreticilerin ürün geliştirirken gereklilikleri anlamaları önemlidir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 1 Yanmazlık Testi
Denizcilikte kullanılan malzemelerin bu standarda göre yanmazlık testlerinden geçmesi gerekir. Testler yapılırken önce malzemenin nem içeriği kuru ağırlığın yüzdesi olarak hesaplanır. Test numuneleri 105 derecece sıcaklıktaki havalandırmalı bir fırında 24 saat ısıtılır ve bir desikatörde soğutulduktan sonra yeniden tartılır.
Arkasından numuneler daha 500 derece sıcaklıktaki bir fırında 2 saat ısıtılır ve bir desikatörde soğutulduktan sonra yeniden tartılır. Organik içerik kuru ağırlığın yüzdesi olarak hesaplanır.
Yanmazlık değerlendirmesi için, test numuneleri silindirik olmalı ve 43-45 mm çapında ve 50 mm artı/eksi 3 mm yüksekliğinde olmalıdır. Numune, 750 derece sıcaklığa sahip dikey bir tüp fırına yerleştirilir. Fırın ve numune sıcaklıkları test sırasında sürekli olarak ölçülür. Birden fazla numune test edilir.
Şu kriterler karşılanırsa malzeme bu standarda göre yanmaz kabul edilir:
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 2 Duman ve Toksisite Testi
Bu standarda göre duman ve toksisite testi, deniz kullanımı için uygunluklarını değerlendirmek üzere yüzey malzemeleri üzerinde gerçekleştirilir.
Test yapılırken numune, duman yoğunluğu odasının içindeki konik radyatörün altına yatay bir pozisyonda yerleştirilir. Test sırasında numune, kapalı odada toplanan duman yaymaya başlar. Duman yoğunluğu optik olarak tespit edilir.
FTIR (Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi) ile toksisite ölçümleri yapılırken, karbon monoksit, hidrojen klorür, hidrojen bromür, hidrojen florür, hidrojen siyanür, azot oksitler ve kükürt dioksit konsantrasyonları ölçülür.
Her test koşulunda en yüksek üç testin ortalaması (Dm) şu sınırlar içinde olmalıdır:
Her test koşulunda ölçülen gaz konsantrasyonları (toksisite için sınıflandırma kriterleri) için standart belirli sınırlar içermektedir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 3 A, B ve F Sınıf Bölümleri İçin Test
Güverteler, bölmeler, kapılar, tavanlar, kaplamalar, pencereler, yangın damperleri, boru geçişleri ve kablo geçişleri gibi ürünlerin A, B veya F sınıfı bölümlere ait olması gerektiğinde, bu standart ile uyumlu olması beklenmektedir.
Bu testler,
Ürünler, yangın test prosedürüne uygun olarak test edilmek ve değerlendirilmek zorundadır. Bu, eklerinde pencereler, yangın damperleri ve boru ve kanal penetrasyonları için de test prosedürlerini içermektedir. Kabul edilebilir seviyeler ve test kriterleri, ürün türüne ve sınıf bölümüne göre değişir. Bu, bütünlük ve yalıtım gereksinimleri olan bir yangına dayanıklılık testidir.
Bu standart, yangının yayılmasını önlemek ve kaçış yollarının pencerelerin yakınından geçmesini sağlamak için ısı radyasyonunu sınırlama yeteneklerini karakterize etmek amacıyla pencerelerden geçen ısı akışının ölçülmesine yönelik bir prosedürü içermektedir. Bu prosedür isteğe bağlı bir gerekliliktir ve bazı idareler tarafından bir geminin belirli alanlarındaki pencereler için talep edilebilir.
Pencere terimi, yangına dayanıklı bir bölmede ışık iletimi veya görüş amacıyla sağlanan pencereleri, yan bölmeleri ve diğer camlı açıklıkları içerir. Yangına dayanıklı bölme terimi, bölmeleri ve kapıları içerir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 4 Yangın Kapısı Kontrol Sistemleri Testleri
Bu standartta, bir yangın durumunda kullanılması amaçlanan yangın kapısı kontrol sistemlerinin, pnömatik, hidrolik veya elektrik güç kaynağından bağımsız olarak test edilmesine yönelik bir prosedür açıklanmaktadır. Bu testlerin, gelişmiş laboratuvarlarda, boyutlandırılmış bir fırında komple kontrol sistemi ile gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Test numuneleri, mümkün olduğunca, malzemeler ve montaj yöntemi dahil olmak üzere gemilerde kullanılacak olanı temsil etmelidir.
Bu prosedüre göre, yangın kapılarının kapama mekanizması dahil olmak üzere kontrol sisteminin işlevleri test edilir, yani kapının normal işlevleri yanı sıra acil durum ve geçiş işlevleri test edilir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 5 Yüzey Yanıcılığı Testi (Yüzey Malzemeleri ve Birincil Güverte Kaplaması Testi)
Bu prosedürde, bir malzemenin yüzeyi boyunca yayılan bir yangına dayanma yeteneğini değerlendirilir. Bu yöntem ayrıca yanma sırasında malzemeden yayılan ısıyı da değerlendirir. Yöntem, deniz ve açık deniz uygulamalarında kullanılan malzemeleri sınıflandırmak ve belgelendirmek amacı ile kullanılır.
Yangın testinden elde edilen sonuçlar, tip onayı için bir temel olarak kullanılabilir. Tip onayı, 2014/90/EU sayılı Avrupa Parlamentosu direktifine uygun olarak düzenlenir.
Test yapılırken numune, bir alt tabaka ile birlikte numune tutucuya yerleştirilir. Test sırasında dikey olarak konumlandırılır ve bir radyasyon panelinden gelen ısı radyasyonuna maruz bırakılır. Test, bir pilot alevle gerçekleştirilir. Numunenin tutuşturulduğu zaman ve alevin numune merkez hattı boyunca 50 mm’lik durakların her birine ulaştığı zaman not edilir. Not edilen diğer parametreler, merkez hattındaki alev cephesinden alevin çıkma zamanı, yanma uzunluğu ve yanan damlacıkların meydana gelmesidir. Bu test genelde güverte kaplamaları için gerçekleştirilir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 6 Birincil Güverte Kaplamaları İçin Yangın Testi
Bu standartta, gemilerde güverte kaplama malzemelerinin yüzey yanıcılığını belirlemeye yönelik bir yangın test prosedürü açıklanmaktadır. Birincil güverte kaplamalarının kolayca tutuşmaması gerektiği durumlarda güverte kaplamaları, bu standarda uygun olmalıdır. Güvertedeki hangi katmanların zemin kaplamaları olarak test edileceğini ve hangilerinin birincil güverte kaplamaları olarak test edileceğini belirlemek için bu standarda uyulur.
Esasen birincil güverte kaplamalarında, kolay tutuşmayan, onaylanmış malzemeler kullanılmalı ve bu malzemeler bir yangın durumunda yüksek sıcaklıklarda toksik veya patlayıcı tehlikelere neden olmamalıdır. Bu gereklilik, çelik bir güverte levhası üzerine ve uygulanmışsa zeminin bir yüzey malzemesinin altına döşenen güverte kaplamalarına uygulanır. Ancak, boyalar gibi ince filmler bu değerlendirmeden muaf tutulur. Güverte kaplaması çok katmanlı bir yapıya sahipse, her bir katman için veya güverte kaplamasının bazı katmanlarının kombinasyonları için testlerin yapılması gerekebilir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 7 Dikey Olarak Desteklenen Tekstiller ve Filmler İçin Yangın Testi
Bu standart, yanan bir kibrite benzer bir gaz alevine maruz kaldığında dikey olarak desteklenen tekstillerin ve filmlerin tutuşabilirliğini değerlendirmek amacı ile kullanılır. Bu test yöntemi sadece dikey olarak desteklenen tekstillerin ve filmlerin tutuşabilirliğini değerlendirir. Yanma davranışını değerlendirmek için nesnenin daha büyük tutuşma kaynakları ile tam ölçekte test edilmesi gerekir.
Bu testler, hava akımı olmayan bir kabinde gerçekleştirilir. Tekstil veya film, çelik bir çerçeveye monte edilir ve test kabinine yerleştirilir. Çözgü ve atkı yönünde sırasıyla hangi tutuşma senaryosunun en kötü durum olduğunu belirlemek için bir dizi ön test gerçekleştirilir. Bu, tutuşma kaynağının numunelerin yüzeyine ve kenarına 5-15 saniye uygulanmasıyla yapılır. En kötü durum belirlendiğinde hem çözgü hem de atkı yönünde 5 ilave test gerçekleştirilir.
Performans kriterleri, yanan damlacıklar, alev yayılması, hasarlı uzunluk ve yanma sonrası süre ile ilgilidir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 8 Gemilerde Döşemeli Mobilyaların Yangın Testi
Bu standart, döşemeli oturma yerlerinde kullanılan kapaklar ve dolgular gibi malzeme kombinasyonlarının, için için yanan bir sigara ve kibrit alevi eşdeğeri tutuşma kaynağına maruz kaldığında tutuşabilirliğini değerlendirmek amacı ile kullanılan bir prosedür içermektedir. Bu testler, kalibre edilmiş hava akışına sahip bir test kabininde gerçekleştirilir. Örtü kumaşı ve dolgu, koltuk ve sırt arasında 90 derece açı olacak şekilde küçük bir kanepe oluşturmak için bir test düzeneğine yerleştirilir. Ateşleme kaynakları koltuk ve sırt arasındaki birleşim noktasında bulunur.
Sigara testi sırasında test düzeneğinin testin başlangıcından itibaren bir saat sonra için için yanmasına izin verilmez. Test düzeneği, 20 saniye boyunca kibrit alevine eşdeğer bir gaz alevine maruz bırakılır. Brülör tüpü çıkarıldıktan sonra 120 saniyeden fazla alevlenmeye izin verilmez.
Testler, son ürünün numuneleri kullanılarak yapılır. Sadece renklerin değiştiği durumlarda yeni bir test gerekli değildir, ancak temel ürünün veya işlem prosedürünün değiştiği durumlarda yeni bir test gereklidir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 9 Gemilerde Şiltelerin Yangın Testi
Bu standartta, yanan sigaralara ve yanan kibrit benzeri bir aleve maruz kaldığında şiltelerin, döşemeli yatak tabanlarının, yorganların, battaniyelerin, yastıkların ve benzer malzemelerin tutuşabilirliğini değerlendirmek amacı ile bir prosedür açıklanmaktadır.
Bu test yöntemi sadece sayılan malzemelerin tutuşabilirliğini değerlendirir. Yanma davranışını değerlendirmek için malzemenin daha büyük tutuşma kaynakları ile tam ölçekte test edilmesi gerekir.
Bu testler, kalibre edilmiş bir hava akışına sahip bir test kabininde gerçekleştirilir. Şilteler doğrudan bir test çelik platformuna yerleştirilirken, yorganlar, battaniyeler, yastıklar ve ince hafif şilteler test platformuna yerleştirilmiş bir mineral yün levha üzerine yerleştirilir. Şiltenin kaplamasına bağlı olarak, tutuşturma kaynakları düz yüzeylerde, bant kenarlarında, kapitone yerlerde, püsküllerde ve benzer yerlerde bulunur. İki tutuşturma kaynağı kullanılır: pamuk yünüyle kaplı için için yanan bir sigara ve küçük bir gaz alevi.
Sigaranın tüm uzunluğu boyunca için için yanmasına izin verilir. Test sırasında numunenin testin başlangıcından itibaren bir saat sonra için için yanmasına izin verilmez. Numunenin ürünün tüm kalınlığı boyunca (25 mm’den ince malzemeler hariç) veya pamuk yünü pedinin kenarının orijinal konumuna en yakın kısmından herhangi bir yatay yönde 25 mm’den fazla kömürleşmesine izin verilmez. Açık alevle tutuşturmaya da izin verilmez. Test numunesi 20 saniye boyunca kibrit alevine eşdeğer bir gaz alevine tabi tutulur. Brülör tüpü çıkarıldıktan sonra 150 saniyeden fazla alevlenmeye izin verilmez.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 10 Yüksek Hızlı Tekneler İçin Yangını Sınırlayan Malzemeler Testi
Bu standartta, yüksek hızlı teknelerin mobilya ve diğer bileşenlerinde kullanılan malzemeler için ısı salınımı, duman üretimi ve kütle kaybı oranını belirlemeye yönelik yangın testi prosedürleri açıklanmaktadır.
Testleri yaparken, 100 mm x 100 mm boyutlarındaki bir numune 50 kW/m2’lik bir ışınım seviyesine tabi tutulur. Numunenin yüzeyi ısıtılır ve elektrikli bir kıvılcım ateşleyicisi tarafından tutuşturulan piroliz gazları yaymaya başlar. Yayılan gazlar bir davlumbazda toplanır ve bir havalandırma sistemi aracılığıyla taşınır. Isı salınımı, yayılan dumandaki ölçülen oksijen konsantrasyonu verileri kullanılarak ölçülür.
Bu testlerde şu parametreler belirlenir: tutuşma süresi, ısı salınım hızı, toplam ısı salınımı ve duman üretimi.
Bu standart, yangını sınırlayan malzemelerle, özellikle bölmelerdeki yüzey malzemeleri, duvar ve tavan kaplamaları ve mobilya ve diğer bileşenlerde kullanılan malzemelerle ilgilidir.
IMO FTP CODE 2010 Bölüm 11 Yüksek Hızlı Teknelerin Yangına Dayanıklı Bölümleri İçin Test
Bu standart, yangına dayanıklı bölmeler ile ilgilidir ve yangına dayanıklı özellikler için kriterler içerir. Aynı zamanda yalıtım ve bütünlük için kriterler içerir. Yüksek hızlı teknelerde kullanılmak üzere kullanılan malzemelerin yangına dayanıklı özelliklere sahip olması gerekiyorsa, bu standarda uyulması gerekir. Bu tür yapılar arasında, yangına dayanıklı bölmeler, güverteler, tavanlar, astarlar ve kapılar bulunmaktadır. Yüksek hızlı teknelerin yangına dayanıklı bölmeleri, bu standardın ekinde belirtilen yangın test prosedürlerine uygun olarak test edilir ve değerlendirilir.
Bu standart, özellikle yangına dayanıklı bölmeler içindir ve yalıtım ve bütünlük için kriterler içerir. Yangına dayanıklı bölmelerde yanıcı kaplamaların yanmaz alt tabakalarla birlikte sağlanmasına izin verildiğinde, gerekirse bu kaplamaların düşük alev yayılım özellikleri bu standarda uygun olarak doğrulanır.
Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “IMO FTP CODE 2010 Yangın güvenliği” standartlarında tanımlanan test hizmetleri de vermektedir.
Randevu almak, daha detaylı bilgi edinmek yada değerlendirme talep etmek için formumuzu doldurarak size ulaşmamızı isteyebilirsiniz.
EUROLAB , raporlama ve belgelendirme faaliyetlerini, United Accreditation Foundation (UAF), Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK), Enterprise Accreditation Foundation (EAF) kuruluşundan sağladığı akreditasyona dayanarak sürdürmektedir. Enterprise Accreditation Foundation (EAF), aynı zamanda Birleşmiş Milletler (UN GLOBAL COMPACT) imzacısıdır.
