„Standardowe metody badań ASTM C97/C97M-15 dotyczące absorbancji i ciężaru właściwego kamieni wymiarowych” opracowane przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisują metody badań służące do określania absorbancji i ciężaru właściwego wszystkich rodzajów kamieni z wyjątkiem łupek.
Na potrzeby niniejszej normy wszystkie mające zastosowanie definicje są zawarte w normie „ASTM C119-22 Standardowa terminologia dotycząca kamienia wymiarowego”.
Opisane metody badawcze są przydatne w wykazywaniu różnic w absorpcji pomiędzy kamieniami o różnej wielkości. Te metody badawcze stanowią element porównania kamieni tego samego typu.
Próbkę należy wybrać tak, aby reprezentowała rzeczywistą średnią dla danego rodzaju lub gatunku kamienia i musi mieć jakość handlową zgodnie z oznaczeniem typu, który ma być poddany badaniu. Próbka może zostać wybrana z wydobywanego kamienia lub naturalnego odkrywki przez nabywcę lub jego upoważnionego przedstawiciela i musi mieć wystarczającą wielkość, aby umożliwić przygotowanie co najmniej pięciu próbek do badań. W przypadku wystąpienia zauważalnych zmian kupujący może wybrać dowolną liczbę próbek w celu określenia zakresu właściwości. „Standardowy przewodnik ASTM C1799/C1799M-14 dotyczący pobierania i przygotowywania próbek do badania wymiarowych kamieni” ma zastosowanie do wyboru, przygotowania i kondycjonowania próbek do badań.
Próbkami mogą być sześciany, pryzmy, cylindry lub inne regularne kształty o najmniejszym wymiarze nie mniejszym niż 50 mm i największym nie większym niż 75 mm, ale o stosunku objętości do powierzchni mniejszym niż 8 mm i 12,5 mm mierzonym w milimetry Nie powinna być większa niż . Wszystkie powierzchnie muszą być w miarę gładkie. Powierzchnie pił lub wierteł rdzeniowych są uważane za zadowalające, ale bardziej chropowate powierzchnie należy wykończyć bez użycia ścierniwa 80. Na żadnym etapie przygotowywania próbek nie należy używać dłut ani podobnych narzędzi. Z każdej próbki przygotowuje się co najmniej pięć próbek.
Te same próbki można wykorzystać do określenia zarówno absorpcji wody, jak i ciężaru właściwego nasypu. W takim przypadku stosuje się procedury opisane w tym standardzie i sporządzany jest pojedynczy raport zawierający wszystkie niezbędne informacje. Alternatywnie można przygotować oddzielne próbki z tych samych lub różnych próbek. W tym przypadku stosuje się obowiązującą procedurę określania i raportowania nasiąkliwości wody lub ciężaru właściwego objętościowego lub obu tych czynników oddzielnie.
Podczas badania próbki suszy się w wentylowanym piecu w temperaturze 60 stopni plus/minus 2 stopnie przez 48 godzin. Po 46, 47 i 48 godzinach próbki waży się, aby upewnić się, że masa jest taka sama. Jeśli masa nadal spada, kontynuować suszenie próbek, aż do uzyskania trzech kolejnych odczytów godzinnych przy tej samej masie.
Po wysuszeniu próbki schładza się w pomieszczeniu przez 30 minut i waży. Jeżeli próbki nie mogą zostać zważone bezpośrednio po schłodzeniu, przechowuje się je w eksykatorze. Ich wagę podano z dokładnością do 0,01 g.
Próbki całkowicie zanurza się w wodzie filtrowanej lub destylowanej o temperaturze 22 stopni plus/minus 2 stopnie na 48 godzin. Pod koniec tego okresu próbki pojedynczo wyjmowano z łaźni wodnej, suszono ich powierzchnie wilgotną szmatką i ważono z dokładnością do 0,01 g.
Procent wagowy absorbancji dla każdej próbki oblicza się według wzoru podanego w normie.
Jeżeli na tych samych próbkach ma być oznaczona zarówno absorbancja, jak i ciężar właściwy nasypowy, próbki nasycone zawieszone w wodzie filtrowanej lub destylowanej o temperaturze 22 stopni plus/minus 2 stopnie waży się natychmiast po zakończeniu testów absorpcji. Wiszące ciężarki są ustawione z dokładnością do 0,01 g.
Zadowalającym sposobem ważenia próbek w wodzie jest użycie drucianego kosza, takiego jak pokazany na rysunku, w celu zawieszenia próbki w pojemniku z wodą. Pojemnik na wodę powinien być na tyle duży, aby linka zawieszenia kosza mogła wystawać ponad powierzchnię wody. Przed zarejestrowaniem masy należy upewnić się, że z koszyka i próbki usunięto pęcherzyki powietrza.
Zbiornik na wodę można oprzeć na szalce wagi, a kosz jest zawieszony na ramie i oparty na szalce wagi, jak pokazano na rysunku. Masę kosza wyznacza się zawieszając go w wodzie na taką samą głębokość jak przy ważeniu próbek. Masę koszyka zwiększa się od łącznej masy próbki i koszyka z dokładnością do 0,01 g. Kosz można zawiesić pod wagą elektroniczną, podpierając niezależnie pojemnik na wodę, jak pokazano na rysunku. Waga jest zerowana na taką samą głębokość, podczas gdy kosz jest zawieszony w wodzie, jak przy ważeniu próbek.
Jeżeli badanie ciężaru właściwego w masie przeprowadza się na próbkach innych niż użyte do absorpcji, ich suchą masę określa się zgodnie z normą. Próbki zanurza się w wodzie filtrowanej lub destylowanej o temperaturze 1 stopni plus/minus 22 stopnie na co najmniej 2 godzinę lub pozostawia na 5 minut, aż w próbkach przestaną pojawiać się pęcherzyki powietrza. Próbki suszy się z powierzchni, waży z dokładnością do 0,01 g i zawraca do łaźni wodnej.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, nasza firma, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, zapewnia również. usługi testowania.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
