Wytyczne OECD dotyczące badania chemikaliów, badanie nr 301 podatności na biodegradację

W niniejszym przewodniku po testach opisano sześć metod badawczych, które umożliwiają badanie substancji chemicznych pod kątem biodegradowalności w tlenowym środowisku wodnym. Metody to:

• OECD 301A Test biodegradacji — rozpuszczony węgiel organiczny
• OECD 301B Test biodegradacji - wydzielanie dwutlenku węgla
• Test biodegradacji OECD 301C MITI
• Test szczelnej butelki OECD 301D Biodegradacji
• OECD 301E Zmodyfikowany test biodegradacji - Rozpuszczony węgiel organiczny
• OECD 301F Test biodegradacji - Zużycie tlenu

OECD 301A to test biodegradacji tlenowej dla substancji nielotnych i rozpuszczalnych. W tej metodzie badawczej stopień biodegradacji mierzy się poprzez wymianę rozpuszczonego węgla organicznego w okresie 28 dni. Szybka biodegradowalność jest osiągana, gdy materiał spełnia wymagania stawiane przez metodę szybkiej biodegradowalności. Ostateczną biodegradację można zmierzyć, jeśli próbka spełnia wymagania dotyczące ostatecznej biodegradacji i zapewnia najbliższe przybliżenie całkowitej ilości materiału ulegającego biodegradacji. Na badanie biodegradowalności może wpływać wiele właściwości chemicznych i fizycznych, dlatego ważne jest, aby zgłosić te właściwości laboratorium przed rozpoczęciem badania biodegradacji.

OECD 301B to tlenowy test biodegradacji, który wprowadza materiał do inokulum w zamkniętym środowisku i mierzy biodegradację materiału z wytworzeniem dwutlenku węgla. W tej metodzie badawczej wykorzystuje się respirometrię do określenia biodegradowalności materiału poprzez ocenę wytwarzania dwutlenku węgla w środowisku płynnym przez co najmniej 28 dni. Tę metodę badawczą stosuje się do materiałów, które są wysoce rozpuszczalne, słabo rozpuszczalne lub nawet wiadomo, że są nierozpuszczalne w pewnych stężeniach. Typowe materiały testowane metodą OECD 301B obejmują paliwa, smary, oleje, środki powierzchniowo czynne i produkty do higieny osobistej. Ta metoda badawcza jest jedną z najczęściej wymaganych metod naturalnej biodegradacji.

OECD 301C to zmodyfikowany test biodegradacji tlenowej MITI (Ministerstwo Handlu Międzynarodowego i Przemysłu, Japonia). Ta metoda testowa to 28-dniowy test respirometryczny, który mierzy głównie zużycie tlenu. Ta metoda jest odpowiednia dla materiałów słabo rozpuszczalnych i jest stosowana z próbkami materiałów lotnych. Chociaż ta metoda badania wygląda bardzo podobnie do innych badań biodegradowalności, istnieją określone parametry badania, które różnią się od innych metod.

OECD 301D to metoda badania biodegradacji tlenowej, którą można stosować w przypadku materiałów słabo rozpuszczalnych i która jest odpowiednia dla próbek materiałów lotnych i chłonnych. Ta metoda badawcza jest badaniem pomiaru układu oddechowego, który głównie mierzy biodegradację przez rozpuszczony tlen, a badanie trwa co najmniej 28 dni. Podobnie jak w przypadku innych metod biodegradacji OECD 301, ta metoda badawcza może być stosowana do oceny biodegradacji całkowitej, końcowej lub naturalnej.

OECD 301E to zmodyfikowany test biodegradacji tlenowej, który mierzy degradację biologiczną materiału głównie poprzez ocenę zawartości rozpuszczonego węgla organicznego. Ta metoda badawcza to test trwający co najmniej 28 dni, który można stosować w przypadku próbek materiałów chłonnych. Jest ona podobna do OECD 301E i OECD 301A, ale metoda 301E wykorzystuje niższe stężenie mikroorganizmów. Łatwa biodegradowalność jest osiągana, jeśli materiał spełnia wymagania określone metodą szybkiej biodegradowalności. Końcową biodegradację można zmierzyć, jeśli próbka spełnia wymagania dotyczące końcowej biodegradacji i zapewnia najbliższe przybliżenie całkowitej ilości materiału, która ulegnie biodegradacji.

OECD 301F to test biodegradacji tlenowej w roztworze, który określa biodegradowalność materiału poprzez pomiar zużycia tlenu. Ta metoda badawcza jest stosowana głównie w przypadku materiałów nierozpuszczalnych i lotnych poddanych próbie OECD 301B. Czystość lub proporcje głównych składników badanego materiału są ważne dla obliczenia teoretycznego zapotrzebowania na tlen. Również tutaj standardowe testy trwają minimum 28 dni i mogą mierzyć gotową lub końcową biodegradację.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i badań ewaluacyjnych, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania gotowych testów biodegradacji nr 301, w ramach wytycznych OECD dotyczących testowania chemikaliów, wraz z przeszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.