EN ISO 14045 Zarządzanie środowiskowe – Ocena ekoefektywności systemów produktów – Zasady, wymagania i wytyczne

W normie „EN ISO 14045 Zarządzanie środowiskiem – Ocena ekoefektywności systemów produktów – Zasady, wymagania i wytyczne”, która jest normą europejską i później opublikowaną przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), zasady, wymagania i wytyczne dotyczące eko - wyjaśniono ocenę wydajności systemów produktów. Należą do nich:

• Określenie celu i zakresu oceny ekoefektywności
• Ocena środowiskowa
• Ocena wartości systemu produktu
• Kwantyfikacja ekoefektywności
• Tłumaczenie ustne (w tym zapewnienie jakości)
• raportowania
• Krytyczny przegląd oceny ekoefektywności

Norma ta nie zawiera wymagań, zaleceń i wytycznych dotyczących konkretnych wyborów kategorii wpływu na środowisko i wartości. Zamierzone zastosowanie oceny ekoefektywności jest brane pod uwagę na etapie definiowania celu i zakresu, ale faktyczne wykorzystanie wyników wykracza poza zakres tej międzynarodowej normy.

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów zdefiniowanych w ISO 14050, mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Produktem jest dowolne dobro lub usługa.
• Przepływ produktów odnosi się do produktów wchodzących do innego systemu produktowego lub opuszczających go.
• System produktu to zbiór procesów jednostkowych z przepływami podstawowymi i produktowymi, które realizują jedną lub więcej zdefiniowanych funkcji i modelują cykl życia produktu.
• Aspekt środowiskowy to element działalności organizacji, jej wyrobów lub usług, który może wchodzić w interakcje z otoczeniem. Znaczący aspekt środowiskowy ma lub może mieć znaczący wpływ na środowisko.
• Efektywność środowiskowa to mierzalne rezultaty związane z aspektami środowiskowymi.
• Ekoefektywność to aspekt zrównoważonego rozwoju, który łączy efektywność środowiskową systemu produktu z wartością systemu produktu.
• Wartość systemu produktu to poziom wartości lub atrakcyjności przypisany systemowi produktu. Wartość systemu produktu może obejmować różne aspekty wartości, w tym kryteria takie jak funkcjonalne, pieniężne i estetyczne.
• Wskaźnik wartości systemowej produktu to wielkość liczbowa reprezentująca wartość systemowa produktu. Do wyrażenia wskaźnika wartości systemu produktu można zastosować różne jednostki, takie jak jednostki fizyczne i pieniężne lub względne oceny i oceny.
• Wskaźnik efektywności ekologicznej to miara, która łączy efektywność środowiskową systemu produktu z wartością systemu produktu.
• Profil ekoefektywności to wyniki oceny ekoefektywności, które łączą wyniki oceny wpływu cyklu życia z wynikami oceny wartości systemu produktu.
• Współczynnik wagowy to współczynnik ekoefektywności uzyskany z modelu ważenia i zastosowany do przeliczenia przypisanego wyniku zapasów w cyklu życia, wyniku wskaźnika kategorii wpływu w cyklu życia lub wskaźnika wartości systemowej produktu na wspólną jednostkę wskaźnika ważenia.
• Analizy wrażliwości to systematyczne procedury służące szacowaniu wpływu wyborów dokonanych w zakresie metod i danych na wynik badania.
• Analiza niepewności to systematyczna procedura służąca ilościowemu określeniu niepewności wyników analizy zapasów cyklu życia lub oceny wartości systemu produktu ze względu na skumulowane skutki niedokładności modelu, niepewności wejściowej i zmienności danych.

Poniższe zasady mają charakter fundamentalny i kierują decyzjami dotyczącymi zarówno planowania, jak i przeprowadzania oceny ekoefektywności:

• Perspektywa cyklu życia: Ocena ekoefektywności uwzględnia cały cykl życia, od wydobycia i nabycia surowców, przez produkcję i wytwarzanie energii i materiałów, aż do użytkowania i utylizacji po zakończeniu cyklu życia, aż do ostatecznej utylizacji. Dzięki takiemu systematycznemu przeglądowi i perspektywie można zidentyfikować i ocenić przesunięcie potencjalnego wpływu pomiędzy etapami cyklu życia lub poszczególnymi procesami z ogólnej perspektywy ekoefektywności.
• Podejście iteracyjne: Ocena ekoefektywności jest techniką iteracyjną. Poszczególne etapy oceny ekoefektywności korzystają z wyników innych etapów. Podejście iteracyjne w ramach faz i pomiędzy nimi przyczynia się do kompleksowości i spójności oceny ekoefektywności i raportowanych wyników.
• Przejrzystość: Ze względu na nieodłączną złożoność oceny ekoefektywności, przejrzystość jest ważną zasadą przewodnią w przeprowadzaniu oceny ekoefektywności, aby zapewnić dokładną interpretację wyników.
• Kompleksowość: Ocena ekoefektywności uwzględnia wszystkie atrybuty i aspekty wartości systemu środowiskowego i produktu. Uwzględniając wszystkie atrybuty i aspekty w ramach oceny ekoefektywności, można zidentyfikować i ocenić możliwe kompromisy.
• Prymat podejścia naukowego: Decyzje w ramach oceny ekoefektywności najlepiej opierają się na danych naukowych, metodologii i innych dowodach. Jeżeli nie jest to możliwe, można zastosować decyzje oparte na konwencjach międzynarodowych. Jeżeli nie ma podstaw naukowych ani odwoływania się do konwencji międzynarodowych, decyzje mogą opierać się na wyborach wartościujących.

Ocena ekoefektywności składa się z następujących etapów:

• Definicja celu i zakresu (w tym granice systemu, interpretacja i ograniczenia)
• Ocena środowiskowa
• Ocena wartości systemu produktu
• Kwantyfikacja ekoefektywności
• Tłumaczenie ustne (w tym zapewnienie jakości)

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które przeprowadza dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, spełnia wymagania normy „EN ISO 14045 Zarządzanie środowiskiem – Ocena ekoefektywności produktów Systems - Zasady, wymagania i wytyczne". Zapewnia również zdefiniowane usługi testowania.