
Norma „ISO 2592 Produkty naftowe i pokrewne – Oznaczanie temperatury zapłonu i palenia – Metoda otwartego kubka Clevelanda” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje procedurę oznaczania temperatury zapłonu i palenia produktów naftowych przy użyciu aparatu z otwartym kubkiem Clevelanda. Metodę tę stosuje się do produktów naftowych o temperaturze zapłonu w otwartym naczyniu pomiędzy 2719 a 79 stopni, z wyjątkiem olejów opałowych, które najczęściej bada się metodą zamkniętego naczyniu opisaną w normie „ISO 400 Oznaczanie temperatury zapłonu - metoda zamkniętego naczyniu Pensky’ego-Martensa”.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:
Zasadniczo naczynie testowe napełnia się próbką testową do określonego poziomu. Temperaturę w miejscu przeprowadzania testu można początkowo zwiększać w tempie od 5 stopni na minutę do 17 stopni na minutę, a następnie stopniowo, w miarę zbliżania się do temperatury zapłonu, zwiększać ją w tempie od 5 do 6 stopni na minutę. Nad naczyniem testowym przepuszcza się mały płomień testowy w określonym zakresie temperatur.
Za temperaturę zapłonu przy ciśnieniu atmosferycznym otoczenia przyjmuje się najniższą temperaturę, w której przyłożenie płomienia testowego powoduje zapłon pary nad powierzchnią cieczy. Aby określić temperaturę zapłonu, badanie jest kontynuowane do momentu, aż przyłożenie płomienia testowego spowoduje zapalenie się pary nad badaną próbką i jej palenie przez co najmniej 5 sekund. Temperaturę zapłonu i temperaturę palenia płomienia uzyskane przy ciśnieniu atmosferycznym otoczenia koryguje się do standardowego ciśnienia atmosferycznego za pomocą wzoru.
Do najważniejszych substancji chemicznych i materiałów wykorzystywanych w testach należą:
Sprzęt używany w tych testach obejmuje:
Jeżeli nie wskazano inaczej, próbki do analizy pobiera się zgodnie z procedurami określonymi w normie ISO 3170, ISO 3171 lub normie równoważnej. Próbki umieszcza się w szczelnie zamkniętych pojemnikach odpowiednich do materiału, którego dotyczy próbka, i ze względów bezpieczeństwa napełnia się je jedynie do 85–95 procent pojemności pojemnika na próbkę. Próbki przechowuje się w warunkach minimalizujących utratę pary i wzrost ciśnienia. Należy unikać przechowywania próbek w temperaturze powyżej 30 stopni.
Podpróbkowanie wykonuje się w temperaturze co najmniej 56 stopni niższej od przewidywanej temperatury zapłonu. Jeżeli część oryginalnej próbki ma być przechowywana przed badaniem, pojemnik wypełnia się w ponad 50 procentach jego pojemności. Wyniki oznaczania temperatury zapłonu mogą być nieprawidłowe, jeżeli objętość próbki spadnie poniżej 50 procent pojemności pojemnika.
W przypadku próbek zawierających nierozpuszczoną wodę, wyniki oznaczania temperatury zapłonu mogą być zaburzone przez obecność wody. Jeżeli próbka zawiera nierozpuszczoną wodę, przed wymieszaniem należy zdekantować próbkę bez wody.
W przypadku próbek, które są cieczami w temperaturze otoczenia, próbki miesza się delikatnie potrząsając ręcznie przed pobraniem próbki badanej, co minimalizuje utratę lotnych składników. Próbki, które są półstałe lub stałe w temperaturze otoczenia, podgrzewa się w ich pojemnikach w łaźni grzewczej lub piecu do temperatury o 56 stopni niższej od oczekiwanej temperatury zapłonu. W pojemniku nie powinno panować wysokie ciśnienie. Nie należy przegrzewać próbki, gdyż może to doprowadzić do utraty lotnych składników.
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Pośród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „ISO 2592 Przetwory naftowe i pokrewne – Oznaczanie temperatury zapłonu i palenia – Metoda otwartego kubka Cleveland”.
