DIN 51399-1 Badanie środków smarnych - Oznaczanie zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach - Część 1: Bezpośrednie oznaczanie za pomocą optycznej analizy widmowej emisyjnej z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP OES)

DIN 51399-1 Badanie środków smarnych - Oznaczanie zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach - Część 1: Bezpośrednie oznaczanie za pomocą optycznej analizy widmowej emisyjnej z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP OES)

Norma „DIN 51399-1 Badanie środków smarowych - Oznaczanie zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach - Część 1: Bezpośrednie oznaczanie metodą analizy widmowej emisji optycznej z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP-OES)” opracowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) opisuje metodę badawczą bezpośredniego oznaczania zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach.

DIN 51399-1 Badanie środków smarnych - Oznaczanie zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach - Część 1: Bezpośrednie oznaczanie za pomocą optycznej analizy widmowej emisyjnej z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP OES)

Oznaczenie wykonuje się metodą optycznej analizy widmowej z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP OES). Niniejsza norma podaje metodę badawczą służącą do określania zawartości pierwiastków wymienionych w olejach mineralnych pierwotnych i przepracowanych, które mogą powstawać w wyniku zawartości dodatków, zużycia lub zanieczyszczeń. W szczególności są to następujące pierwiastki: bar, wapń, magnez, cynk, sód, potas, żelazo, krzem, siarka, molibden, miedź, fosfor, bor, aluminium, cyna, ołów, nikiel i chrom.

Norma ta dotyczy wszystkich olejów mineralnych. Opisana metoda badawcza jest preferowaną metodą równoczesnego oznaczania wielu pierwiastków w oleju mineralnym z wykorzystaniem plazmy sprzężonej indukcyjnie. Często istnieją jednak inne normy, które bardziej szczegółowo definiują konkretne zagadnienia związane z tymi elementami, aby rozwiązać konkretne problemy.

Analiza pierwiastkowa olejów jest istotna w przypadku nowych i używanych olejów smarowych. Obecność metali ścieralnych w olejach smarowych, takich jak aluminium, miedź, nikiel lub żelazo, może być wskaźnikiem zużycia dowolnego elementu mającego kontakt z olejem i może wskazywać, czy poziom zużycia jest krytyczny. Inne pierwiastki, takie jak krzem, magnez i potas, wskazują na zanieczyszczenie oleju. Należy monitorować prawidłowe dodawanie takich pierwiastków, jak molibden, wapń, bar, fosfor i cynk. W takich przypadkach precyzja wyników analizy ma kluczowe znaczenie.

Ze względu na możliwość oznaczania wielu pierwiastków, szeroki zakres dynamiki liniowej, stabilność i niskie granice wykrywalności, spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem plazmą wzbudzoną indukcyjnie (ICP-OES) jest akceptowana i zalecana w kilku standardowych procedurach analizy olejów.

Identyfikacja materiałów ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia jakości oraz analizy błędów i ich przyczyn. W przypadku metali i ich stopów identyfikacja odbywa się na podstawie spektrometrii emisyjnej ze wzbudzeniem w plazmie wzbudzonej indukcyjnie (ICP-OES) oraz metod fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali. Zastosowanie dodatkowych technik, takich jak spektroskopia w podczerwieni z transformacją Fouriera (FTIR) i chromatografia, umożliwia identyfikację substancji obecnych na powierzchni badanego materiału i określenie, czy obecność tych substancji jest celowa, czy też jest wynikiem zanieczyszczenia.

Krótko mówiąc, procedura ta umożliwia szybkie określenie dużej liczby pierwiastków w olejach smarowych i olejach bazowych oraz szybką kontrolę zużytych olejów pod kątem oznak zużycia. Ponadto ta metoda badawcza obejmuje szeroki zakres metali w czystych i rafinowanych olejach bazowych.

Jeśli pakiet dodatków jest dominującym źródłem dodatków w używanych olejach smarowych, znaczne różnice między stężeniami dodatków a ich odpowiednimi specyfikacjami mogą wskazywać na to, że zastosowano niewłaściwy olej. Stężenia metali ścieralnych mogą wskazywać na nieprawidłowe zużycie, jeżeli dostępne są dane dotyczące stężeń bazowych umożliwiające porównanie. Znaczny wzrost poziomu sodu lub potasu może wskazywać na zanieczyszczenie spowodowane wyciekiem płynu chłodzącego w urządzeniu. Tę metodę testową można stosować do monitorowania stanu sprzętu i określania momentu konieczności podjęcia działań korygujących.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „DIN 51399-1 Badanie środków smarowych - Oznaczanie zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach - Część 1: Bezpośrednie oznaczanie za pomocą optycznej analizy widmowej emisyjnej z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP OES)”.

WhatsApp