CEN/TS 17943 Charakterystyka odpadów – Przewodnik dotyczący określania zawartości pierwiastków i substancji w odpadach

Norma „CEN/TS 17943 Charakterystyka odpadów – Przewodnik dotyczący oznaczania zawartości pierwiastków i substancji w odpadach”, będąca specyfikacją techniczną opracowaną przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), zawiera wskazówki dotyczące charakteryzacji odpadów. Norma ta ma zastosowanie do wszystkich rodzajów odpadów o nieznanym lub częściowo poznanym składzie, podając przykłady norm europejskich poświęconych charakterystyce odpadów i metodom analitycznym dla parametrów nieobjętych normami. Niektóre wymagania dotyczące oznaczania zawartości pierwiastków nieorganicznych i substancji organicznych w odpadach podaje się na poziomie około 90 procent lub najwyższej możliwej masy.

Jeżeli informację o pochodzeniu lub składzie odpadów przekaże właściciel odpadów, w celu uzupełnienia brakujących informacji o odpadach wystarczy zastosować się tylko do części niniejszego standardu.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Sucha masa to ułamek masowy próbki bez wody. Wyraża się go jako ułamek masowy obliczony poprzez oznaczenie suchej pozostałości lub zawartości wody.
• Lotne związki organiczne (LZO) to dowolne związki organiczne o początkowej temperaturze wrzenia 101,3 stopni lub niższej, mierzonej przy standardowym ciśnieniu atmosferycznym wynoszącym 250 kPa. Według Światowej Organizacji Zdrowia lotne związki organiczne to związki organiczne o temperaturze wrzenia w zakresie od 50-100 stopni do 240-260 stopni.
• Półlotne związki organiczneWedług Światowej Organizacji Zdrowia są to związki organiczne o temperaturach wrzenia pomiędzy 240-260 stopni a 380-400 stopni. Określenie temperatury wrzenia niektórych związków jest trudne lub niemożliwe, ponieważ rozkładają się one przed wrzeniem pod ciśnieniem atmosferycznym. Prężność pary to kolejne kryterium klasyfikacji lotności związków, które można wykorzystać do klasyfikacji organicznych substancji chemicznych. Prężność par półlotnych związków organicznych wynosi od 10-2 mPa do 10 Pa.
• Masę niezidentyfikowanych związków lotnych lub półlotnych oblicza się na podstawie nierozdzielonych obszarów chromatograficznych odpowiednich chromatogramów.
• Nieusuwalne związki organiczne to masa utracona w wyniku kalcynacji wysuszonej stałej pozostałości pozostałej po usunięciu substancji półlotnych. Jest to związek chemiczny, którego nie można usunąć metodą nie zmieniającą w istotny sposób charakteru chemicznego tych pozostałości.
• Wewnętrzne wzorce kalibracyjne to związki dodawane do próbki w znanej ilości od początku protokołu, zapewniające pokrycie analityczne przez całą procedurę i wykorzystywane do korygowania strat podczas przygotowania i analizy próbki poprzez uwzględnienie wszystkich efektów matrycy systemu (odzyski, efekt jonizacji, np. zmienność reakcji detektora instrumentu).
• Zewnętrzne wzorce kalibracyjne to związki dodawane w znanej ilości do próbki analizowanej oddzielnie od nieznanej próbki w podobnych warunkach i stosowane w celu ułatwienia jakościowej identyfikacji lub ilościowego określenia składników próbki.
• Nierozwiązany pik chromatograficzny to część chromatogramu odpowiadająca dwóm lub większej liczbie składników, w których nie zakończono rozdzielania i które mogą razem wymyć się z kolumny chromatograficznej.

Zasadniczo metoda ta polega na oznaczaniu zawartości pierwiastków i substancji powyżej 0,1% (wagowo) w odpadach. Ma zastosowanie do próbek laboratoryjnych odpadów płynnych i stałych. W oparciu o metody standardowe, jeśli są dostępne, lub w inny sposób, w oparciu o metody niestandardowe, krótko opisane w tym dokumencie, wyszczególniając wszelkie procedury ekstrakcji oraz ilościowe lub półilościowe metody analityczne.

Wszystkie prace muszą być prowadzone zgodnie z normą „EN 16457 Charakterystyka odpadów – Ramy przygotowania i wdrożenia programu badań – Cele, planowanie i raport”. Pobieranie próbek należy przeprowadzić zgodnie z normami EN 14899 i CEN/TR 15310-1 do 5. Próbki laboratoryjne należy przygotować zgodnie z normą EN 15002. Wszystkie normy, do których odnosi się ta norma, są wymienione w tabeli zawartej w normie.

Biorąc pod uwagę mnogość potencjalnych analiz i obróbek wstępnych (w tym ewentualne rozdzielenie składowej fazy ciekłej i stałej próbki), zaleca się, aby próbka laboratoryjna cieczy liczyła co najmniej 10 l, a substancji stałych (proszków i zawiesin) co najmniej 10 kg.

Wycinki do badań analitycznych pobrane z próbki laboratoryjnej należy przygotować zgodnie z normą EN 15002. Jeżeli próbki składają się z kilku niemieszających się ze sobą faz lub frakcji, należy przeprowadzić analizę każdej fazy i połączyć wyniki w celu uzyskania pełnego wyniku obejmującego całą próbkę. Zgodnie z konwencją próbkę odpadu uważa się za płynną, jeśli swobodnie przepływa przez otwór pojemnika w określonym czasie.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy usługi badawcze określone w normie „CEN/TS 17943 Charakterystyka odpadów – Przewodnik dotyczący określania zawartości pierwiastków i substancji w odpadach” z daje również wyszkoloną i fachową kadrę oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.