Norma „DVGW G 260 Gas Quality” opracowana przez Niemieckie Stowarzyszenie Techniczno-Naukowe ds. Gazu i Wody (DVGW) opisuje wymagania dotyczące jakości gazów paliwowych stosowanych w zaopatrzeniu ludności w gaz i obejmuje dostawy gazu, transport gazu, dystrybucja gazu, magazynowanie gazu, komercyjne i przemysłowe zaopatrzenie w gaz Definiuje się parametry działania instalacji/systemów gazowych i urządzeń gazowych pod kątem ich zastosowań oraz rozwoju, standaryzacji i testowania. Gazy transportowane oddzielnymi rurociągami, które nie są wykorzystywane w zaopatrzeniu ludności lub wykorzystywane jako nośniki lub źródła energii, lub wykorzystywane w specjalnych urządzeniach gazowych, nie podlegają zakresowi niniejszej normy.
Gaz ziemny składa się z kilku gazów składowych i dlatego podlega naturalnym zmianom. Ta rozbieżność wpływa na energię zawartą w danej objętości gazu. Jakość gazu jest ogólnie definiowana na podstawie pomiarów, takich jak wartość opałowa, znana również jako wartość opałowa, liczba Wobbego i gęstość względna.
Jakość gazu najczęściej mierzy się za pomocą chromatografu gazowego. Do oddzielania składników gazu ziemnego stosuje się chromatograf gazowy, dzięki czemu można określić ilościowo każdy główny składnik. Proces wewnętrzny składa się z podsystemów, które wstrzykiwają próbkę, oddzielają próbkę, wykrywają składniki i zgłaszają wyniki.
Gazy ziemne pochodzące z różnych źródeł mają różny skład, a co za tym idzie, różne właściwości. Gaz ziemny nie jest produktem gotowym, a skład gazu może się znacznie różnić ze względu na wspólne rurociągi z jednym punktem dostaw. W przypadku znacznych różnic w dostawach dystrybutor ma możliwość zmieszania w celu spełnienia specyfikacji (np. wymagań dotyczących indeksu Wobbego).
Wartość opałową można podsumować jako miarę ilości energii uwolnionej podczas całkowitego spalenia znanej objętości gazu w określonych warunkach. Jest to miara mocy grzewczej gazu wyrażona w dostarczonych kilowatogodzinach. Zakres wartości opałowej jest zwykle określony w przepisach dotyczących gazu ziemnego.
Większość urządzeń kontroluje przepływ gazu do palnika poprzez utrzymywanie stałego ciśnienia gazu w kryzie. Wskaźnik Wobbego obliczany jest jako stosunek wartości opałowej do pierwiastka kwadratowego z gęstości względnej i jest miarą ciepła dostarczonego do palnika. Gazy o różnym składzie, ale podobnych wartościach wskaźnika Wobbego zapewniają podobną moc cieplną.
Gaz o wysokiej liczbie Wobbego wytwarza duży płomień, który może wytworzyć toksyczny tlenek węgla. Gaz o niskim indeksie Wobbego powoduje większą prędkość płomienia i potencjał unoszenia płomienia.
W normie tej wymagania dotyczące jakości gazu przedstawiono w następujących nagłówkach:
Norma ta została opracowana przez Komitet Techniczny ds. Materiałów Gazowych i Gazów Odnawialnych. Norma ta stanowi podstawę do określenia jakości gazu paliwowego wykorzystywanego w dostawach gazu dla ogółu społeczeństwa. Gazy ze źródeł odnawialnych cieszą się szczególnym zainteresowaniem ze względu na ich wpływ na ochronę klimatu. Wymagania dotyczące jakości gazów stosowanych w zaopatrzeniu ludności w gaz były kilkakrotnie aktualizowane.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Jakość gazu DVGW G 260”, wykorzystując przeszkolony i specjalistyczny personel oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
