Analiza wydajności IR w termoplastycznych foliach powlekających

Materiał termoplastyczny to polimerowy materiał plastyczny, który pod wpływem ciepła staje się giętki lub formowalny, a po ochłodzeniu twardnieje. Tworzywa termoplastyczne, czyli materiały termoplastyczne, zyskują sprężystość, wytrzymałość i ciągliwość w zależności od temperatury. Powłoka termoplastyczna to rodzaj powłoki, która nie reaguje chemicznie podczas suszenia. Powłoka jest stapiana z podłożem pod wpływem ciepła. Powłoki termoutwardzalne występują zazwyczaj w postaci proszku. Cząsteczki powłoki lub powierzchnia metalu są najpierw podgrzewane do pożądanej temperatury. Następnie proces chłodzenia powoduje utwardzanie powłoki i jej nabieranie wytrzymałości. Jedną z najważniejszych cech powłok termoplastycznych jest ich możliwość ponownego podgrzewania, przetapiania i ponownego zestalania. Ponieważ powłoki termoplastyczne można podgrzewać bez istotnych zmian w ich składzie lub właściwościach wytrzymałościowych, można je ponownie obrabiać i redystrybuować na powierzchni. Pozwala to aplikatorom powłok na wyeliminowanie defektów powstałych podczas początkowej aplikacji. Z drugiej strony, powłoki nietermoutwardzalne palą się po ponownym podgrzaniu i dlatego nie można ich ponownie obrabiać ani nakładać.

Oto kilka najczęstszych metod nakładania powłok termoplastycznych:

• Natrysk elektrostatyczny. Powłoka proszkowa jest naładowana elektrycznie i jest przyciągana do powierzchni metalu. Sucha folia i powlekany materiał są następnie ogrzewane w piecu, aby umożliwić stopienie i płynięcie proszku.
• Rozgrzej aplikację natryskową. Część metalowa jest wstępnie podgrzewana, a powłoka proszkowa nakładana za pomocą dyszy natryskowej. Sucha powłoka natychmiast topi się i płynie w kontakcie z nagrzaną powierzchnią.
• Aplikacja w złożu fluidalnym. Wstępnie ogrzane części są zanurzane w komorze fluidyzacyjnej, powlekanej proszkowo termoplastycznie. Powłoka proszkowa jest przyciągana do nagrzanej powierzchni, a następnie stapiana. Ta metoda jest również znana jako termoplastyczne powlekanie zanurzeniowe.

Spektroskopia w podczerwieni to spektroskopia, która zajmuje się podczerwonym obszarem widma elektromagnetycznego, czyli światłem o większej długości fali i niższej częstotliwości niż światło widzialne. W zaawansowanych laboratoriach przeprowadzane są analizy w celu określenia aktywności podczerwieni w termoplastycznych foliach powłokowych. Do ochrony produktu przed korozją podczas produkcji preferowana jest elektrostatyczna farba proszkowa, a do tego służy piec do wypieku farby proszkowej na podczerwień.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i badań ewaluacyjnych, które zapewnia firmom z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi analizy wydajności IR w termoplastycznych foliach powlekających dzięki przeszkolonemu i wyspecjalizowanemu personelowi oraz zaawansowanemu wyposażeniu technologicznemu.