Węglowodory ropopochodne (PHC) to nazwa nadana szerokiej gamie substancji chemicznych, do których zalicza się ropę naftową oraz produkty rafinacji ropy naftowej, takie jak benzyna i olej napędowy. Tę mieszaninę chemiczną można również opisać za pomocą ogólnych właściwości chemicznych, takich jak zakresy temperatur wrzenia lub wielkość cząsteczek. Właściwości te mają kluczowe znaczenie dla określenia wartości ropy naftowej. Na przykład, lekka ropa naftowa zawiera głównie małe, cenne związki chemiczne, podczas gdy ciężki bitum zawiera głównie większe, mniej wartościowe związki chemiczne i musi być bardziej intensywnie rafinowany, aby zwiększyć jego wartość.
Przy ocenie potencjalnych skutków wycieku materiału istotne są również właściwości chemiczne węglowodorów ropopochodnych. Stanowi to jednak problem, ponieważ niepraktyczne jest mierzenie każdej substancji chemicznej powiązanej z PHC. Niektóre grupy substancji chemicznych wchodzące w skład PHC, takie jak benzen, toluen i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA), stwarzają szczególne zagrożenia toksykologiczne, a stężenia tych substancji w mieszaninie PHC mierzy się pojedynczo.
Pozostałe podstawowe ośrodki opieki zdrowotnej są zazwyczaj pogrupowane według szczegółowych wytycznych zdrowotnych dla danej grupy lub grup. Nie ma globalnego ujednoliconego sposobu realizacji tego celu, a szczegóły mogą być dość skomplikowane. Metody pomiaru różnią się w zależności od kraju, prowincji w danym kraju, a nawet są dostosowywane do konkretnej lokalizacji, zależnie od charakteru podstawowych ośrodków opieki zdrowotnej.
Najprostszą metodą jest metoda obliczania całkowitych węglowodorów ropy naftowej, która jest szacunkową wartością sumy PHC. Jednakże całkowita zawartość węglowodorów ropopochodnych nie uwzględnia zakresu toksyczności w PHC.
Ogólnie przyjmuje się, że zakres PHC stanowi skalę zagrożenia toksykologicznego. Łagodniejsze PHC stwarzają większe zagrożenie niż cięższe PHC. Dlatego analizę PHC zwykle dzieli się na cztery frakcje w zależności od wielkości cząsteczki. Dla każdej frakcji obowiązują szczegółowe wytyczne dotyczące zagrożeń toksykologicznych, dzięki czemu metoda może ogólnie uwzględniać różne zagrożenia związane na przykład z lekką ropą naftową i ciężkim olejem bitumicznym.
W USA węglowodory ropopochodne często dzieli się na określone klasy, takie jak węglowodory organiczne występujące w benzynie lub węglowodory organiczne występujące w oleju napędowym. Brano pod uwagę różne zagrożenia związane z różnymi rodzajami produktów podstawowej opieki zdrowotnej w Kanadzie.
PHC stanowią również swego rodzaju odcisk palca produktu naftowego i są często wykorzystywane w dochodzeniach kryminalistycznych dotyczących środowiska. Do przeprowadzenia badań kryminalistycznych można wykorzystać określone grupy substancji chemicznych, aby ustalić miejsce wycieku, czas jego wystąpienia, a ostatecznie powiązać wyciek ze stroną odpowiedzialną. Odcisk palca POZ składa się z zestawu bardzo specyficznych cech, które są generowane przez następujące mechanizmy:
Badając ogólny skład węglowodorów ropopochodnych (PHC), można zidentyfikować różne rodzaje źródeł węglowodorów. Najprościej można to zrobić poprzez analizę chromatogramu GC lub chromatogramów wyekstrahowanych jonów i porównanie ich z próbkami różnych typów produktów.
Bardziej kompleksową i dokładną analizę można przeprowadzić, analizując poszczególne grupy substancji chemicznych zawarte w węglowodorach ropopochodnych. Wiele z nich nazywa się biomarkerami. Są to substancje chemiczne, które konserwują niektóre powszechnie występujące w biologii struktury. Kompleksowa analiza biomarkerów stanowi podstawową metodę określania źródła wycieku lub charakteryzowania produktów ropopochodnych.
Krótko mówiąc, zanieczyszczenie węglowodorami ropopochodnymi (PHC) jest jednym z najczęstszych problemów środowiskowych, z jakimi spotykają się specjaliści zajmujący się ochroną środowiska. Zanieczyszczenie środowiska ropą naftową przedostającą się do gleby, wód powierzchniowych lub pod ziemię jest problemem, ponieważ substancje chemiczne zawarte w PHC mogą stwarzać ryzyko dla ludzi i odbiorców środowiskowych, jeśli ich stężenia w środowisku są wystarczająco wysokie. Na przestrzeni lat opracowano różne technologie remediacji mające na celu redukcję stężeń zanieczyszczeń węglowodorami ropopochodnymi w glebie i wodach gruntowych. Jednakże trudno jest całkowicie przywrócić obszary, na których gleba i wody gruntowe zostały zanieczyszczone ropą, ponieważ:
Na szczęście większość składników PHC ulega biodegradacji w środowisku tlenowym i beztlenowym, dzięki czemu miejsca zanieczyszczone PHC są łatwiejsze do czyszczenia niż miejsca zanieczyszczone typowymi chlorowanymi rozpuszczalnikami lub metalami.
Całkowita zawartość węglowodorów ropopochodnych to termin używany do opisania dowolnej mieszanki węglowodorów występującej w ropie naftowej. Istnieje kilkaset takich związków, ale nie wszystkie można znaleźć w pojedynczej próbce. Ponieważ w ropie naftowej i innych produktach ropopochodnych znajduje się tak wiele różnych substancji chemicznych, niepraktyczne jest dokonywanie pomiaru każdej z nich osobno. Przydatne jest jednak zmierzenie całkowitej ilości węglowodorów ropopochodnych w złożu.
PHC można ogólnie podzielić na dwie grupy: alifatyczne i aromatyczne:
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Usługi testowania węglowodorów ropopochodnych (PHC) obejmują również liczne prace testowe, pomiarowe, analityczne i ewaluacyjne świadczone na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
