ISO 11890 Farby i lakiery – Oznaczanie zawartości lotnych związków organicznych (LZO)

Norma ISO 11890 Farby i lakiery – Oznaczanie zawartości lotnych związków organicznych (LZO), opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) , składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma ISO 11890-1, Część 1: Metoda różnicowa, jest jedną z serii norm dotyczących pobierania próbek i badania farb, lakierów i produktów pokrewnych. Niniejsza norma opisuje metodę oznaczania zawartości lotnych związków organicznych (LZO) w farbach, lakierach i ich surowcach. Normę tę można stosować, gdy oczekiwana zawartość LZO przekracza 15% mas. Jeżeli oczekiwana zawartość LZO przekracza 0,1% mas., ale jest mniejsza niż 15% mas., należy zastosować normę ISO 11890-2. Metoda ta zakłada, że ​​substancją lotną jest woda lub substancja organiczna. Mogą jednak występować inne lotne związki nieorganiczne, które mogą wymagać pomiaru inną odpowiednią metodą i uwzględnienia w obliczeniach.

Zasadniczo, po przygotowaniu próbki, zawartość substancji nielotnych oznacza się zgodnie z normą ISO 3251, a zawartość wody metodą miareczkowania z odczynnikiem Karla Fischera zgodnie z normą ISO 760. Zawartość związków zwolnionych z emisji, jeśli występują, oznacza się metodą określoną w normie ISO 11890-2. Następnie oblicza się zawartość LZO w próbce.

W przypadku każdego konkretnego zastosowania metoda badawcza określona w niniejszej normie musi zostać uzupełniona o dodatkowe informacje. Dodatkowe informacje znajdują się w załączniku do niniejszej normy (Załącznik A).

Z każdego produktu pobiera się reprezentatywną próbkę produktu przeznaczonego do badania, a w przypadku systemu wielowarstwowego – próbkę taką, jak określono w normie ISO 15528. Każdą próbkę bada się i przygotowuje do badania zgodnie z normą ISO 1513, przy czym próbkę końcową przygotowuje się do badania w stanie gotowym do użycia.

• Norma „ISO 11890-2 Część 2: Metoda chromatografii gazowej” obowiązuje do oznaczania lotnych związków organicznych (LZO) i półlotnych związków organicznych (SVOC) o przewidywanej zawartości LZO lub półlotnych związków organicznych (SVOC) powyżej 0,01% masy do 100% masy. W przypadku zawartości LZO powyżej 15% masy stosuje się metodę opisaną w normie ISO 11890-1.

Niniejsza norma ma zastosowanie, gdy system zawiera lotne związki organiczne (LZO) i lotne związki organiczne (SVOC), ponieważ na wynik LZO podany w normie ISO 11890-1 mogą wpływać lotne związki organiczne (SVOC). W przypadku zawartości LZO poniżej 0,1% alternatywnie stosuje się metodę analizy fazy nadpowierzchniowej opisaną w normie ISO 17895. Norm ISO 11890-1 i ISO 17895 nie można stosować do określania zawartości LZO. Niektóre składniki materiałów powłokowych i surowców mogą ulegać rozkładowi podczas analizy, co skutkuje błędnymi sygnałami LZO lub SVOC. Podczas określania LZO lub SVOC dla materiałów powłokowych i surowców sygnały te są artefaktami metody i są ignorowane. Niniejsza metoda zakłada, że ​​substancją lotną jest woda lub substancja organiczna. Mogą jednak występować inne lotne związki nieorganiczne, które należy zmierzyć inną odpowiednią metodą i uwzględnić w obliczeniach. Opisana tutaj metoda nie ma zastosowania do określania zawartości wody. Jeżeli w materiale powłokowym lub surowcach obecne są kwasy lub zasady organiczne i ich odpowiednie sole, ilość mierzona tą metodą może być niedokładna ze względu na zmiany w równowadze kwasowej lub zasadowej.

Po przygotowaniu próbki, lotne związki organiczne (LZO), półlotne związki organiczne (SVOC) i nielotne związki organiczne (NVOC) są rozdzielane techniką chromatografii gazowej. W zależności od rodzaju próbki, stosuje się system nastrzyku próbki na gorąco lub na zimno. Preferowaną metodą jest nastrzyk na gorąco. Po zidentyfikowaniu związków, na przykład za pomocą GC-MS, są one kwantyfikowane na podstawie powierzchni pików na podstawie ich względnych odpowiedzi specyficznych dla związku, z użyciem wzorca wewnętrznego i chromatografu gazowego (GC-FID). Niezidentyfikowane substancje są kwantyfikowane względem wzorca zastępczego, który może być identyczny z wzorcem wewnętrznym. Wykonuje się obliczenia w celu uzyskania zawartości LZO lub półlotnych związków organicznych (SVOC) w próbce.

W przypadku każdego konkretnego zastosowania wymagane informacje powinny zostać uzgodnione między stronami i mogą pochodzić, w całości lub w części, z normy międzynarodowej lub krajowej albo innej normy dotyczącej badanego produktu. Wymagane informacje mogą obejmować:

• Związki organiczne do oznaczenia
• Warunki eksperymentalne, które należy zastosować
• Kryteria klasyfikacji lotnych związków organicznych (LZO) i lotnych związków organicznych (SVOC)
• Związki zwolnione ze stosowania określonych związków organicznych
• Metoda obliczeniowa, która ma być użyta

Krótko mówiąc, norma ISO 11890 pomaga zapewnić dokładny i spójny pomiar zawartości lotnych związków organicznych (LZO), co jest ważne w przypadku:

• Ochrona środowiska: LZO przyczyniają się do zanieczyszczenia powietrza oraz powstawania ozonu i smogu w warstwie przyziemnej, które są szkodliwe dla zdrowia ludzi i środowiska. Regulacja ich zawartości w powłokach pomaga ograniczyć te skutki.
• Zgodność z przepisami: W wielu krajach i regionach obowiązują surowe przepisy ograniczające poziom lotnych związków organicznych (LZO) w farbach i powłokach. Norma ISO 11890 zapewnia producentom i organom regulacyjnym uznaną na całym świecie metodę weryfikacji zgodności.
• Spójność handlowa i branżowa: umożliwia producentom z różnych krajów:
  • Konsekwentne mierzenie i raportowanie poziomów lotnych związków organicznych (LZO).
  • Dokładnie etykietuj produkty.
  • Sprzedaż międzynarodowa bez konieczności ponownego testowania w celu spełnienia różnych norm krajowych.

Podsumowując, normy ISO 11890 uważa się za niezbędne, ponieważ zawierają znormalizowane metody określania zawartości lotnych związków organicznych (LZO) w farbach, lakierach i pokrewnych produktach.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 11890 Farby i lakiery – Oznaczanie zawartości lotnych związków organicznych (LZO).