Norma „DIN 51399-2 Badanie środków smarowych - Oznaczanie zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach - Część 2: Spektrometria fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali (XRF)” opracowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN) opisuje metodę badania służącą do określania zawartości pierwiastków w olejach smarowych, które mogą pochodzić z dodatków, zużycia lub substancji obcych. W tych badaniach stosowana jest spektrometria fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali (XRF).
Spektrometria fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali (WDXRF) to technika nieniszcząca. Jest dobrze znana z oznaczania składników nieorganicznych w próbkach. Jednakże, chociaż może dostarczyć informacji o składnikach organicznych i ich interakcjach, dane widmowe z zakresu rozpraszania rentgenowskiego nie są powszechnie stosowane. Fluorescencja rentgenowska z dyspersją długości fali jest jedną z dwóch podstawowych metod fluorescencji rentgenowskiej stosowanych w analizie pierwiastkowej. W spektrometrach fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali wszystkie pierwiastki w próbce są wzbudzane jednocześnie.
Różne energie charakterystycznego promieniowania emitowanego z próbki ulegają dyfrakcji w różnych kierunkach przez kryształ analizujący lub monochromator (podobnie jak pryzmat rozpraszający światło widzialne o różnych kolorach w różnych kierunkach). Umieszczając detektor pod określonym kątem można zmierzyć intensywność promieni rentgenowskich o konkretnej długości fali. Spektrometry sekwencyjne wykorzystują detektor, który porusza się na goniometrze w zakresie kątowym, aby mierzyć natężenia fal o wielu różnych długościach. Spektrometry jednoczesne wyposażone są w szereg stałych układów detekcji, gdzie każdy układ mierzy promieniowanie konkretnego pierwiastka. Głównymi zaletami systemów fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali są wysoka rozdzielczość i minimalne nakładanie się widm.
Optykę rentgenowską można stosować do opracowywania urządzeń do fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali. W przypadku konwencjonalnej aparatury XRF typowe rozmiary ognisk na powierzchni próbki mieszczą się w zakresie od kilkuset mikrometrów do kilku milimetrów średnicy.
Spektroskopia dyspersyjna długości fali opiera się na zasadzie dyfrakcji. Kiedy promienie rentgenowskie emitowane z próbki wchodzą w zakres spektroskopii dyspersyjnej długości fali, uderzają w kryształ o określonych parametrach sieci krystalicznej. W rezultacie promienie rentgenowskie ulegają dyfrakcji (zgięciu), a stopień zgięcia promieni rentgenowskich zależy od ich energii.
Spektroskopia dyspersyjna długości fali jest techniką uzupełniającą spektroskopię dyspersyjną energii, służącą do wykonywania analizy rentgenowskiej materiałów w celu określenia ich składu pierwiastkowego. Analiza pierwiastkowa metodą spektroskopii dyspersyjnej energii ma kilka wad, takich jak wysokie poziomy tła i stosunkowo słaba rozdzielczość energetyczna. W rezultacie granice wykrywalności są niższe, a rozdzielenie pierwiastków o pikach o podobnej energii jest niemożliwe. Spektroskopia dyspersyjna długości fali przezwycięża te ograniczenia. Posiada ona znacznie wyższą rozdzielczość energetyczną, dzięki czemu możliwe jest łatwe rozdzielenie blisko położonych pików, a także czystsze poziomy tła, dzięki czemu granice wykrywalności są znacznie lepsze niż w przypadku samej spektroskopii dyspersyjnej długości fali. Poprawia to kwantyfikację i identyfikację pierwiastków.
Spektroskopia dyspersyjna długości fali charakteryzuje się również znacznie większą czułością w przypadku pierwiastków o niskiej liczbie atomowej, co pozwala na znacznie lepszą detekcję pierwiastków o niższej liczbie atomowej. W rezultacie zapewnia ona znacznie większą pewność identyfikacji pierwiastków wykrytych w dowolnej analizie.
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „DIN 51399-2 Badanie środków smarowych - Oznaczanie zawartości pierwiastków w dodatkach, zużyciu i innych zanieczyszczeniach - Część 2: Spektrometria fluorescencji rentgenowskiej z dyspersją długości fali (XRF)”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
