
Ditiokarbaminian jest analogiem karbaminianu w chemii organicznej, w którym oba atomy tlenu są zastąpione atomami siarki. Najczęstszym tego przykładem jest dietyloditiokarbaminian sodu. Ditiokarbaminiany i ich pochodne są szeroko stosowane w wulkanizacji kauczuku.

Ditiokarbaminian jest toksyczny, jeśli jest wdychany w nadmiernych ilościach w postaci aerozolu lub proszku. Charakteryzuje się swędzeniem, kaszlem, drapaniem w gardle, zapaleniem nosa lub gardła oraz kichaniem. Pojawiają się czerwone oczy i niewyraźne widzenie.
Pestycydy ditiokarbaminianowe nie są toksyczne przy normalnym stosowaniu. Jednak po wniknięciu do organizmu na dłuższą metę ditiokarbaminiany zamieniają się w substancję chemiczną. Długotrwałe narażenie na wysokie poziomy pestycydów ditiokarbaminianowych może upośledzać czynność tarczycy. Amerykańska Agencja Ochrony Środowiska (EPA) uważa ten związek za możliwą przyczynę raka. W związku z tym podczas stosowania tych pestycydów należy stosować środki ochrony indywidualnej i nie należy dopuszczać do zanieczyszczenia skóry lub oczu.
Ditiokarbaminiany należą do rodziny fungicydów, są stosowane jako fungicydy. Jest skuteczny przeciwko szerokiej gamie chorób grzybiczych i roślin powodowanych przez grzyby. Jest stosowany głównie w rolnictwie i stanowi część dużej rozwiniętej grupy syntetycznych pestycydów organicznych. Pochodne ditiokarbaminianu pestycydów zostały po raz pierwszy wyprodukowane podczas i po drugiej wojnie światowej. W ostatnich latach jest produkowany na dużą skalę. Światowe zużycie ditiokarbaminianu wynosi od 25 do 35 tysięcy ton rocznie.
Ditiokarbaminiany są stosowane w przemyśle, układach chłodzenia wody, produkcji cukru, celulozy i papieru jako slimiside, aw gumie jako przyspieszacz wulkanizacji i przeciwutleniacz. Jest również stosowany jako środek czyszczący w oczyszczaniu ścieków.
Krótko mówiąc, ditiokarbaminiany są stosowane głównie w rolnictwie jako insektycydy, herbicydy i fungicydy. Inne zastosowania obejmują biocydy do zastosowań przemysłowych i komercyjnych oraz w produktach gospodarstwa domowego. Informacje na temat wpływu ditiokarbaminianów na środowisko pod względem trwałości i bioakumulacji w łańcuchach pokarmowych są ograniczone. Prawdopodobnie większość tych związków ulega szybkiej degradacji w obecności tlenu, wilgoci i podobnych warunków, tworząc szereg związków. Obecnie znanych jest ponad 15 rodzajów ditiokarbaminianów, a ich analizy są przeprowadzane w zaawansowanych laboratoriach.
Nasza organizacja świadczy również usługi analizy pestycydów ditiokarbaminianu z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia firmom z różnych sektorów.
