
Norma „OECD TG 431 Badanie drażnienia skóry in vitro: Metoda badania zrekonstruowanego naskórka ludzkiego (RHE), opublikowana zgodnie z wytycznymi OECD dotyczącymi odpowiedzialnego postępowania w przedsiębiorstwach międzynarodowych (wytyczne OECD) , opisuje metodę badawczą, która umożliwia identyfikację żrących substancji chemicznych i mieszanin, a po poparciu ważenia dowodów z wykorzystaniem innych dostępnych informacji, umożliwia identyfikację substancji i mieszanin nieżrących. Niniejszy protokół badawczy demonstruje również rozróżnienie między substancjami silnie i łagodnie żrącymi dla skóry. Niniejsza metoda badawcza nie wymaga wykorzystania żywych zwierząt ani tkanek zwierzęcych do oceny żrącego działania na skórę.
-test-yontemi.jpg)
Działanie żrące na skórę oznacza nieodwracalne uszkodzenie skóry objawiające się widoczną martwicą od naskórka do skóry właściwej po zastosowaniu badanej substancji chemicznej. Norma OECD TG 431 przewiduje procedurę in vitro, która pozwala na identyfikację substancji i mieszanin niekorozyjnych i żrących, zgodnie z globalnie zharmonizowanym systemem klasyfikacji i oznakowania chemikaliów. Pozwala także na częściową podkategorię materiałów ściernych.
Ocena potencjału działania substancji chemicznych na działanie żrące na skórę często wymagała wykorzystania zwierząt laboratoryjnych. Jednakże oprócz normy OECD TG 431, zwalidowano i zaakceptowano także normy OECD TG 430 i OECD TG 435 do badania potencjału korozyjnego chemikaliów. Ponadto opracowano normę in vitro OECD TG 439 w celu zbadania potencjału podrażnienia skóry. Dokument dotyczący zintegrowanych podejść do badań i oceny działania żrącego i podrażniającego skórę, grupujący źródła informacji i narzędzia analityczne oraz zawierający wytyczne dotyczące sposobu integrowania i wykorzystywania istniejących danych testowych i niepochodzących z badań w celu oceny działania chemikaliów na działanie drażniące i żrące na skórę, oraz kiedy wymagane są dalsze testy. Opisuje kilka modułów, które proponują podejście.
Niniejsza norma dotyczy punktu końcowego dotyczącego działania żrącego na skórę dla zdrowia człowieka. Wykorzystuje zrekonstruowany ludzki naskórek (RhE) (pochodzący z nieprzekształconych keratynocytów naskórka pochodzenia ludzkiego), który ściśle naśladuje właściwości histologiczne, morfologiczne, biochemiczne i fizjologiczne górnych partii ludzkiej skóry, czyli naskórka.
Norma OECD TG 431 obejmuje pięć zwalidowanych metod badawczych wykorzystujących dostępne na rynku modele RhE.
Podczas przeprowadzania tego badania badaną substancję chemiczną nakłada się miejscowo na trójwymiarowy model RhE składający się z hodowanych, nieprzekształconych keratynocytów naskórka pochodzących od człowieka, w celu stworzenia wielowarstwowego, wysoce zróżnicowanego modelu ludzkiego naskórka. Składa się z regularnych warstw podstawnych, kolczastych i ziarnistych oraz wielowarstwowej warstwy rogowej zawierającej międzykomórkowe lamelarne warstwy lipidowe reprezentujące główne klasy lipidów podobne do tych występujących in vivo.
Do każdego zabiegu (czas ekspozycji) i kontroli stosuje się dwie repliki tkanek. Substancje żrące definiuje się na podstawie ich zdolności do powodowania zmniejszenia żywotności komórek poniżej określonych poziomów progowych w określonych czasach ekspozycji. Kolorowe substancje chemiczne można również badać za pomocą procedury HPLC (wysokosprawna chromatografia cieczowa). Zasada metody badania modelu ludzkiej skóry opiera się na założeniu, że żrące substancje chemiczne mogą przenikać przez warstwę rogową naskórka na drodze dyfuzji lub erozji i są cytotoksyczne dla znajdujących się pod nią warstw komórek. Żywotność komórek mierzy się poprzez enzymatyczną konwersję barwnika życiowego MTT do niebieskiej soli formazanu, którą mierzy się ilościowo po usunięciu z tkanek. Wykazano, że metody badań podrażnienia skóry oparte na RhE wykrywają skutki podrażnienia skóry in vivo oceniane u królików zgodnie z normą OECD TG 404.
Przed rutynowym użyciem którejkolwiek z pięciu zwalidowanych metod badania RhE zgodnych z niniejszą normą laboratoria muszą wykazać swoją biegłość poprzez prawidłową klasyfikację proponowanych elementów biegłości zgodnie z niniejszą normą. Jeżeli stosowana jest metoda podkategoryzacji, należy również wskazać prawidłową podkategorię. Jeżeli wymieniona substancja jest niedostępna lub uzasadniona, można zastosować inną substancję, dla której dostępne są wystarczające dane referencyjne in vivo i in vitro.
Metody badań opisane w tej normie to:
Nasza organizacja, oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i badań ewaluacyjnych, które wykonuje dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, dysponując wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, świadczy również usługi testowania.
