
Norma „OECD TG 430 Badanie podrażnienia skóry metodą in vitro (TER)” , opublikowana zgodnie z wytycznymi OECD dotyczącymi odpowiedzialnego prowadzenia działalności w przedsiębiorstwach międzynarodowych (wytyczne OECD) , opisuje metodę badania przezskórnego oporu elektrycznego stosowaną w ocenie podrażnienia skóry metodą in vitro.
.jpg)
Wytyczne OECD dotyczące testowania substancji chemicznych obejmują około 150 akceptowanych na szczeblu międzynarodowym metod badawczych stosowanych przez rząd, przemysł i niezależne laboratoria w celu identyfikacji i charakteryzacji potencjalnych zagrożeń stwarzanych przez chemikalia. Jest to zestaw metod dla profesjonalistów, stosowanych przede wszystkim w regulacyjnych testach bezpieczeństwa, a następnie w deklaracjach substancji chemicznych i produktów chemicznych, rejestracjach substancji chemicznych i ocenach chemicznych. Te metody badawcze wykorzystuje się także do selekcji i rankingu potencjalnych substancji chemicznych podczas opracowywania nowych substancji chemicznych i produktów oraz w badaniach toksykologicznych.
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania substancji chemicznych definiuje podrażnienie skóry jako wystąpienie nieodwracalnego uszkodzenia tkanek skóry w wyniku zastosowania badanego materiału.
Stosując metodę badawczą OECD TG 430, na naskórkowe powierzchnie krążków skóry nanosi się 150 µl materiału testowego dla cieczy lub ciał stałych i 150 µl wody dejonizowanej na okres do 24 godzin. Dla każdej substancji badanej i kontrolnej stosowane są trzy krążki wiążące, podawane w dwukomorowym układzie badawczym, w którym krążki wiążące służą jako separacja pomiędzy komorami.
Ocena działania żrącego na skórę często wymaga wykorzystania zwierząt laboratoryjnych. Oprócz normy OECD TG 430, zwalidowano i zaakceptowano normy OECD TG 431 i OECD TG 435 stosowane do identyfikacji żrących substancji chemicznych. Dodatkowo opracowano kilka zwalidowanych metod badań in vitro, normy OECD TG 439 do stosowania w badaniu podrażnienia skóry.
Norma OECD TG 430 dotyczy punktu końcowego dotyczącego podrażnienia skóry dla zdrowia ludzkiego. Norma ta opiera się na metodzie badania przezskórnej oporności elektrycznej skóry myszy (TER), która wykorzystuje krążki skóry do identyfikacji substancji ściernych na podstawie ich zdolności do utraty normalnej integralności warstwy rogowej naskórka i funkcji bariery.
W badaniach walidacyjnych ustalono, że metoda przezskórnego badania oporności elektrycznej skóry myszy umożliwia rozróżnienie znanych substancji żrących i nieżrących skóry z ogólną czułością wynoszącą 122% i swoistością 94% dla bazy danych zawierającej 71 substancje.
Podczas badania badaną substancję chemiczną nakłada się na naskórkowe powierzchnie krążków skóry na maksymalnie 24 godziny w dwukomorowym systemie badawczym, w którym krążki skóry pełnią funkcję oddzielania komór.
Krążki skórne pozyskuje się od myszy ubitych w warunkach uboju w wieku 28–30 dni. Substancje chemiczne żrące definiuje się na podstawie ich zdolności do powodowania utraty prawidłowej integralności warstwy rogowej naskórka i funkcji bariery. Mierzy się to jako spadek poniżej poziomu progowego w teście przezskórnego oporu elektrycznego . W przypadku przezskórnego oporu elektrycznego skóry myszy, wartość graniczna 5 kΩ została wybrana na podstawie obszernych danych dla szerokiej gamy substancji, gdzie zdecydowana większość wartości jest wyraźnie znacznie powyżej (zwykle zaledwie 10 kΩ) lub znacznie poniżej (zwykle aż 3 kΩ) tej wartości. Ogólnie rzecz biorąc, substancje chemiczne, które nie są żrące, ale drażniące lub niedrażniące dla zwierząt, nie spowodują spadku przezskórnego oporu elektrycznego poniżej tej wartości granicznej. Ponadto, użycie innych preparatów skórnych lub innego sprzętu może zmienić wartość graniczną i wymagać dalszej weryfikacji.
Do procedury badawczej włączono etap wiązania barwnika, aby potwierdzić pozytywne wyniki przezskórnej rezystancji elektrycznej, w tym wartości około 5 kΩ. Etap wiązania barwnika określa, czy wzrost przepuszczalności jonów wynika z fizycznego zniszczenia warstwy rogowej naskórka. Wykazano, że metoda przezskórnego badania oporności elektrycznej przy użyciu skóry myszy wykrywa podrażnienie in vivo u królików oceniane zgodnie z normą OECD TG 404.
Przed rutynowym zastosowaniem metody przezskórnego badania oporności elektrycznej skóry myszy zgodnej z niniejszą normą laboratoria muszą wykazać swoją biegłość poprzez prawidłową klasyfikację proponowanych elementów biegłości zgodnie z niniejszą normą. Jeżeli wymieniona substancja jest niedostępna lub uzasadniona, można zastosować inną substancję, dla której dostępne są wystarczające dane referencyjne in vivo i in vitro.
Wśród licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy usługi testowe określone w normie „OECD TG 430 Podrażnienie skóry in vitro: Przezskórny test oporności elektrycznej (TER)”, przy pomocy przeszkolonych i Daje także fachową kadrę i zaawansowany sprzęt technologiczny.
