Oznaczanie Klebsiella pneumoniae

Klebsiella pneumoniae jest patogenem powszechnie spotykanym w szpitalach. W kontekście klinicznym powoduje zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, infekcje dróg moczowych i ran, zwłaszcza u niemowląt, diabetyków, chorych na raka, stosujących antybiotyki i osoby starsze. Ponadto, poważnym problemem w klinikach stała się oporna na antybiotyki Klebsiella pneumoniae, która pojawiła się w ostatnich latach. Dlatego też szybkie i czułe wykrycie tego patogenu jest wymagane, jeśli ma być zastosowane odpowiednie leczenie i kontrolowane epidemie.

Klebsiella pneumoniae jest jednym z najbardziej problematycznych patogenów związanych z opornością na antybiotyki na całym świecie. Błędna identyfikacja jest często dokonywana przy użyciu standardowych metod laboratoryjnych, w wyniku czego kliniczne znaczenie członków zespołu klebsiella pneumoniae nie zostało ostatecznie określone. Obecnie większość zakażeń wywołanych przez Klebsiella pneumoniae w krajach Ameryki Północnej i Europy jest spowodowanych klasycznymi szczepami Klebsiella pneumoniae i występuje głównie w szpitalach i placówkach opieki długoterminowej. Szczepy te mają coraz większe znaczenie kliniczne ze względu na ich skłonność do pozyskiwania plazmidów zawierających liczne markery oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, co komplikuje leczenie.

Tradycyjne metody wykrywania Klebsiella pneumoniae obejmują badanie mikroskopowe, identyfikację biochemiczną oraz wykorzystanie nowo opracowanych zautomatyzowanych narzędzi do identyfikacji bakterii. Metody te są jednak czasochłonne, charakteryzują się niską czułością i zazwyczaj wymagają kilkudniowego okresu inkubacji. Ostatnio do wykrywania Klebsiella pneumoniae zastosowano szereg technik biologii molekularnej. Jednak różne techniki PCR stosowane w nowszych zastosowaniach są stosunkowo złożone i wymagają specjalistycznego, drogiego sprzętu. Dlatego podejmowane są wysiłki w celu opracowania innych szybkich, prostych i ekonomicznych testów, które uzupełniłyby istniejące metody PCR. Na przykład, amplifikacja izotermiczna z wykorzystaniem pętli (loop-mediated izotherm amplification) to nowatorska metoda wykrywania kwasów nukleinowych oparta na syntezie DNA. Metoda ta charakteryzuje się wysoką specyficznością, ponieważ wykorzystuje cztery lub sześć specyficznych starterów, które rozpoznają sześć lub osiem różnych sekwencji genu docelowego. Technika ta jest szeroko stosowana w klinicznym wykrywaniu patogenów, w tym bakterii, wirusów, pasożytów i grzybów.

Nasza organizacja świadczy również usługi badawcze w zakresie oznaczania klebsiella pneumoniae dzięki wyszkolonemu i wyspecjalizowanemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów.