Norma „OECD TG 435 Metoda badania bariery membranowej in vitro pod kątem podrażnienia skóry” opublikowana zgodnie z wytycznymi OECD dotyczącymi odpowiedzialnego postępowania w biznesie dla firm międzynarodowych (wytyczne OECD) opisuje metodę badania bariery membranowej in vitro stosowaną do identyfikacji żrących substancji chemicznych. W tej metodzie badawczej wykorzystuje się sztuczną membranę zaprojektowaną tak, aby reagowała na żrące chemikalia w podobny sposób jak skóra zwierzęca.
Metodę badania bariery membranowej in vitro można stosować do badania ciał stałych, cieczy i emulsji. Jednak substancje wodne o wartościach pH w zakresie od 4,5 do 8,5 na ogół nie nadają się do badania.
Opisana metoda badawcza umożliwia identyfikację żrących substancji chemicznych i mieszanin oraz podział substancji żrących na podkategorie zgodnie z globalnie zharmonizowanym systemem klasyfikacji i oznakowania chemikaliów. Klasyfikacja ta opiera się na czasie przenikania substancji przez barierę membranową.
Ten system testowania składa się z dwóch elementów:
Stosując ten system badawczy, przygotowuje się odpowiednią liczbę powtórzeń dla każdej badanej substancji i odpowiadających jej kontroli. Rejestruje się czasy nanoszenia substancji testowej na barierę membranową i rozkłada je naprzemiennie. Czas (w minutach) pomiędzy nałożeniem badanej substancji na barierę membranową a penetracją bariery wykorzystuje się do określenia korozyjności badanej substancji.
Tradycyjnie działanie żrące na skórę określano poprzez nałożenie badanej substancji chemicznej na skórę żywych zwierząt i ocenę stopnia uszkodzenia tkanki po określonym czasie. Oprócz normy OECD TG 435 przyjęto szereg innych metod badań in vitro jako alternatywy dla standardowej procedury in vivo na skórze królika (OECD TG 404) stosowanej do identyfikacji żrących substancji chemicznych. Wytyczne OECD zalecają stosowanie zwalidowanych i akceptowanych metod badań in vitro.
W tym podejściu modułowym pozytywne wyniki metod badań in vitro służą do sklasyfikowania substancji chemicznej jako żrącej bez konieczności przeprowadzania testów na zwierzętach. Ma to na celu zapobieganie wykorzystywaniu zwierząt w testach oraz zapobieganie bólowi i niepokojowi, które mogą powstać w przypadku wykorzystywania zwierząt do tego celu.
Niniejsza metoda badawcza wykrywa uszkodzenie bariery membranowej spowodowane przez żrące badane substancje chemiczne po nałożeniu badanej substancji chemicznej na powierzchnię syntetycznej makrocząsteczkowej bariery membranowej za pośrednictwem „systemu wykrywania substancji chemicznych”, prawdopodobnie w wyniku tych samych mechanizmów podrażnienia, które działają w żywej skórze.
Penetracja lub uszkodzenie bariery membranowej można zmierzyć za pomocą szeregu procedur lub systemów wykrywania chemicznego, w tym zmiany koloru barwnika wskaźnikowego pH lub innej właściwości roztworu wskaźnika poniżej bariery.
Należy ustalić, czy bariera membranowa jest odpowiednia do zamierzonego zastosowania, to znaczy odpowiednia i niezawodna. Obejmuje to zapewnienie spójności różnych preparatów pod względem ich właściwości barierowych, takich jak zdolność do utrzymywania bariery przed niekorozyjnymi substancjami chemicznymi, możliwość kategoryzacji właściwości korozyjnych chemikaliów w podkategoriach korozyjności globalnie zharmonizowanego systemu klasyfikacji i oznakowanie środków chemicznych. Przypisana klasyfikacja opiera się na czasie potrzebnym substancji chemicznej na przekroczenie bariery membranowej i przeniknięcie do roztworu wskaźnika.
Przed rutynowym zastosowaniem metody badania bariery membranowej in vitro laboratoria muszą spełnić wymagania tej normy i wykazać swoje kompetencje techniczne poprzez prawidłową klasyfikację proponowanych substancji kwalifikacyjnych. Jeżeli wymieniona substancja jest niedostępna lub uzasadniona, można zastosować inną substancję, dla której dostępne są wystarczające dane referencyjne in vivo i in vitro.
Badania należy przeprowadzać w temperaturze otoczenia (w przedziale 17-25 stopni), a komponenty muszą odpowiadać warunkom określonym w normie.
Przed wykonaniem badania bariery membranowej przeprowadza się badanie zgodności chemicznej w celu ustalenia, czy badana substancja chemiczna jest wykrywalna przez system wykrywania substancji chemicznych. Jeżeli system wykrywania substancji chemicznej nie wykrywa badanej substancji chemicznej, metoda badania z barierą membranową nie jest odpowiednia do oceny potencjalnej korozyjności tej badanej substancji chemicznej i należy zastosować inną metodę badania. System wykrywania substancji chemicznych i warunki narażenia stosowane do badania zgodności powinny odzwierciedlać narażenie w kolejnych badaniach bariery membranowej.
Jeżeli jest to odpowiednie dla metody badawczej, badana substancja chemiczna zakwalifikowana w drodze badania zgodności powinna zostać poddana badaniu kategorii w skali czasowej, które jest badaniem przesiewowym mającym na celu rozróżnienie słabych i mocnych kwasów lub zasad. Na przykład w zwalidowanej referencyjnej metodzie badawczej stosuje się badanie kategoryzacji skali czasowej w celu wskazania, które dwie skale czasowe należy zastosować w zależności od tego, czy wykryte zostaną znaczące rezerwy kwasu czy zasad. W zależności od rezerwy kwasowej lub zasadowej badanej substancji chemicznej, w celu określenia działania żrącego należy zastosować dwie różne skale czasu przenikania oraz globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania podkategorii substancji chemicznych działających żrąco na skórę.
Bariera membranowa składa się z dwóch składników: białkowego wielkocząsteczkowego żelu wodnego i przepuszczalnej membrany nośnej. Żel białkowy powinien być nieprzepuszczalny dla cieczy i ciał stałych, ale może ulegać erozji i powodować przepuszczalność. W pełni skonstruowaną barierę membranową należy przechowywać w określonych warunkach, które, jak wykazano, zapobiegają degradacji żelu, takiej jak wysuszanie, rozwój drobnoustrojów, ścinanie lub pękanie, co mogłoby pogorszyć jego działanie. Należy określić dopuszczalny okres przechowywania i po tym okresie nie należy stosować preparatów stanowiących barierę membranową. Przepuszczalna membrana nośna zapewnia mechaniczne wsparcie żelu białkowego podczas procesu żelowania i narażenia na badaną substancję chemiczną. Membrana nośna powinna zapobiegać zwiotczeniu lub przesuwaniu się żelu i powinna być łatwo przepuszczalna dla wszystkich badanych substancji chemicznych.
Jeśli chodzi o system wykrywania substancji chemicznych, roztwór wskaźnika, który jest tym samym roztworem, co stosowany w badaniu zgodności, musi reagować na obecność badanej substancji chemicznej. Należy zastosować barwnik wskaźnikowy pH lub kombinację barwników, np. czerwień krezolową i oranż metylowy, które wykażą zmianę koloru w odpowiedzi na obecność badanej substancji chemicznej.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „OECD TG 435 Metoda badania bariery membranowej in vitro pod kątem podrażnienia skóry”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
