ISO 11948 Środki pochłaniające mocz
Norma ISO 11948 „Środki pochłaniające mocz”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podsekcji opublikowanych pod tym samym tytułem:

- Norma „ISO 11948-1 Część 1: Badanie całego produktu” opisuje metodę określania zdolności absorpcyjnej wkładu chłonnego zużytych środków pochłaniających mocz. Inne metody pomiaru zdolności absorpcyjnej obejmują aspekty wykraczające poza zakres niniejszej normy.
Dla celów niniejszej normy, środek pochłaniający mocz oznacza produkt zawierający materiał mający na celu pochłanianie moczu.
Zasadniczo pochłaniacz moczu waży się w stanie suchym, zanurza w cieczy testowej, opróżnia i waży w stanie mokrym. Odejmując masę suchą od masy mokrej, uzyskujemy zdolność absorpcji.
Przed wykonaniem testu materiały pochłaniające mocz należy wyjąć z opakowania, otworzyć i przechowywać przez 23 do 2 godzin w temperaturze 50 stopni plus/minus 5 stopnie i wilgotności względnej 24 procent plus/minus 36 procent.
Środki pochłaniające mocz testuje się w środowisku o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent.
Jako odczynnik stosuje się ciecz testową składającą się z wody destylowanej trzeciej klasy i chlorku sodu.
Podczas stosowania testu,
- Komorę wypełnia się cieczą testową do głębokości co najmniej 100 mm.
- Używając wagi, zmierz masę suchej substancji absorbującej mocz z dokładnością do 0,1 g.
- Jeżeli środek pochłaniający mocz ma gumki, należy je przyciąć na prosto, aby zapobiec wydostawaniu się materiału pochłaniającego.
- Pochłaniacz moczu umieszcza się płasko na pomocniczym filtrze odpływowym. Jeżeli pochłaniacz moczu ma z jednej strony barierę zabezpieczającą przed płynami, ta strona powinna być skierowana do góry. Jeżeli bariera zabezpieczająca przed płynem wykracza poza krawędź filtra drenażowego, nie powinna ona zostać zatrzymana pod materiałem absorbującym mocz w sposób, który uniemożliwiałby wchłanianie podczas badania.
- Filtr odwadniający i pochłaniacz moczu opuszczane są na dno komory pomocniczej.
- Materiał pochłaniający mocz należy pozostawić do namoczenia w materiale superabsorbującym przez 30 minut, a jeśli nie zostanie namoczony, należy odczekać 5 minut plus/minus 10 sekund.
- Podczas namaczania pochłaniacza moczu delikatnie masuje się go, aby usunąć uwięzione kieszenie powietrzne.
- Zdejmuje się sito drenażowe, opróżnia zbiornik z absorbentem moczu i pozwala, aby nadmiar płynu spływał z absorbenta z powrotem do zbiornika pod wpływem grawitacji przez 5 minut plus/minus 10 sekund. Jeżeli zastosowano pochłaniacz moczu, na barierze nie powinna tworzyć się kałuża płynu testowego.
- Zerowanie wagi odbywa się na podstawie masy suchej miski ociekowej.
- Miskę ociekową wsuwa się na miejsce pomiędzy zbiornik a sitko odpływowe.
- Materiał absorbujący mocz jest zwijany, a wyparty w ten sposób płyn może spaść do tacki odpływowej.
- Wilgotny absorbent moczu, tackę odpływową oraz zawartą w niej ciecz waży się z dokładnością do 1 g na wadze skaningowej.
- Masę suchą absorbenta moczu odejmuje się od masy zmierzonej, a pojemność absorpcyjną oblicza się z dokładnością do 1 g.
- Czynności te powtarza się aż do przebadania co najmniej pięciu próbek absorbenta moczu.
Norma „ISO 11948-2 Część 2: Określanie krótkotrwałego uwalniania płynu (wycieku) w warunkach łagodnego nietrzymania moczu i niskiego ciśnienia” opisuje metodę określania ilości płynu uwalnianego (wycieku) z pochłaniacza moczu noszonego na mokrym ciele po ściśnięciu do ciśnienia 1,5 kPa. Metodę tę można stosować do badania wyrobów przeznaczonych wyłącznie do stosowania w przypadku bardzo łagodnego nietrzymania moczu.Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:
- Środek pochłaniający mocz to produkt zawierający substancję, której zadaniem jest pochłanianie moczu.
- Pod pojęciem pachwiny rozumie się obszar o nieokreślonych wymiarach, znajdujący się na rdzeniu chłonnym wkładu pochłaniającego mocz, którego punkt środkowy pokrywa się ze środkiem samego rdzenia. Kształty jąder pochłaniających utrudniają bardziej szczegółową definicję, ale środek jądra można najlepiej przybliżyć jako punkt, w którym przebiegają wyimaginowane linie przecinające jądro w każdym z jego kierunków głównych, długości i szerokości.
Zasadniczo 25 ml płynu testowego nakłada się na całą podpaskę w okolicy pachwiny i pozostawia na 1 minutę. Następnie do zwilżonej okolicy pachwiny przykłada się zważony kawałek bibuły filtracyjnej i ściska pod ciśnieniem 1 kPa przez 1,5 minutę. Po upływie tego okresu ciśnienie zostaje uwolnione, bibuła filtracyjna jest ponownie ważona, a przyrost masy bibuły filtracyjnej jest rejestrowany jako uwolnienie cieczy (wyciek).
Materiały pochłaniające mocz należy wyjąć z opakowania, otworzyć i przechowywać w temperaturze 24 stopni +/- 36 stopnie i wilgotności względnej 23 procent +/- 2 procent przez 50 do 5 godzin przed wykonaniem testu.
Bibułę filtracyjną należy kondycjonować w temperaturze 24 stopni plus/minus 23 stopnie i wilgotności względnej 2 procent plus/minus 50 procent przez 5 godziny przed użyciem.
Środki pochłaniające mocz testuje się w środowisku o temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent.
Jako odczynnik stosuje się ciecz testową składającą się z wody destylowanej trzeciej klasy i chlorku sodu.
Podczas stosowania testu,
- Absorbent moczu umieszcza się płasko na powierzchni roboczej, stroną absorbującą skierowaną do góry.
- Jeżeli absorbent moczu ma gumkę, należy ją rozciąć tak, aby leżała płasko na powierzchni roboczej, upewniając się, że nie powstanie żadna ścieżka, przez którą materiał absorbujący mógłby się wydostać.
- Za pomocą wagi ważona jest sucha masa bibuły filtracyjnej z dokładnością do 0,001 g.
- Pipetę napełnia się, a jej końcówkę trzyma się na wysokości 20 mm plus/minus 5 mm nad powierzchnią w okolicy pachwiny, umożliwiając swobodny przepływ 25 ml cieczy do próbki testowej.
- Po wchłonięciu płynu lub po upływie 1 minuty od podania płynu (w zależności od tego, co nastąpi wcześniej), na powierzchni w okolicy pachwiny umieszcza się wstępnie zważony filtr papierowy, uważając, aby nie wywierać żadnego nacisku.
- Ciężar przykłada się do absorbenta moczu od środka i utrzymuje przez 1 minutę plus/minus 5 sekund.
- Zdejmuje się ciężarek i natychmiast ponownie waży papier filtracyjny, używając wagi, z dokładnością do 0,001 g.
- Wartość uwolnionej cieczy (wycieku) oblicza się i rejestruje w następujący sposób: masę suchej bibuły filtracyjnej odejmuje się od masy mokrej bibuły filtracyjnej, aby uzyskać masę uwolnionej cieczy (wycieku), którą rejestruje się z dokładnością do 0,01 g.
- Powyższe kroki powtarza się aż do przebadania co najmniej pięciu próbek absorbentu moczu.
- Średnią arytmetyczną masy uwolnionej cieczy (wycieku) dla każdej próbki oblicza się i zapisuje z dokładnością do 0,01 g.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ISO 11948 Środki pochłaniające mocz”.