PI-82 Oznaczanie siły dokręcania śrub

Norma „PI-82 Określanie siły ściskania śrub” , opracowana przez PI Medical Implants , opisuje metodę badawczą służącą do określania siły ściskającej powstającej podczas wkręcania śrub dwugwintowych o różnym skoku gwintu, zwanych śrubami Herberta, w standardowy materiał.

Śruby Herberta mają konstrukcję bez łba. Dzięki temu śruba może zostać całkowicie osadzona w kości, bez żadnych występów mogących powodować podrażnienie tkanek, nawet przy umieszczeniu śródstawowym. Kaniulacja pomaga zapewnić precyzyjne umieszczenie śruby. Kaniulowane kołki prowadzące Herberta utrzymują część i służą jako prowadnice do wiercenia, gwintowania i umieszczania śrub. Konstrukcja gwintu śruby powoduje ściskanie i zapewnia stabilność pękania. Gdy zęby bliższe łączą się z kością, złamanie zbiega się ze sobą, pomagając w utworzeniu i utrzymaniu stabilności miejsca złamania. Śruby te są produkowane zarówno z tytanu, jak i stali nierdzewnej.

Śruby Herberta są przeznaczone do leczenia złamań, w których minimalne pokrycie tkanki sprawia, że ​​użycie standardowych śrub jest niewłaściwe lub gdy niezbędna jest wyjątkowa precyzja ułożenia fragmentów. Takie lokalizacje mogą obejmować: wyrostek łokciowy i kostkę, dystalną kość udową, bliższą piszczel i dalszą kość piszczelową.

Śruby Herberta występują głównie w następujących rozmiarach:

• Śruby Herberta 2,5 mm i 3 mm, zespolenie małych złamań i braków zrostu kości, w tym złamań łódeczkowatych i małych artrodez kości, złamań śródstawowych kości stępu, śródstopia, nadgarstka i śródręcza, bunionektomii i osteotomii, artrodez małych stawów (np. paliczków), rzepka Wskazana przy złamaniach kości łokciowej i promieniowej.
• Śruby Herberta 3,5 mm i 4,5 mm, zespolenie złamań śródstawowych i zewnątrzstawowych oraz braków zrostu małych kości i małych fragmentów kości, małych artrodez stawowych, kości łódeczkowatych i innych kości nadgarstka, śródręcza, stępu, śródstopia, rzepki, kości styloidalnej łokciowej, główki Przeznaczony do bunionektomii i osteotomii, w tym głowy kości promieniowej i styloidu promieniowego.
• Śruby Herberta 5,5 mm i 6,5 są przeznaczone do zespolenia złamań, rekonstrukcji, osteotomii i artrodezy różnych kości i fragmentów kości, w tym do zespoleń stawów stopy oraz zespolenia złamań śródstawowych kości ramiennej, kości udowej i kości piszczelowej.

Śruby kostne są najczęściej stosowanymi implantami ortopedycznymi. Istnieje wiele różnych typów i rozmiarów śrub do różnych typów kości. Większość śrub kostnych jest wykonana ze stali nierdzewnej lub stopów tytanu. Średnica zewnętrzna, średnica rdzenia oraz skok i kąt gwintu są ważne przy określaniu mechaniki śruby.

W ortopedii śruby często identyfikuje się na podstawie ich średnicy zewnętrznej. Skok śruby to odległość liniowa, jaką przebywa śruba podczas jednego pełnego obrotu. Przy każdym pełnym obrocie śruba przemieszcza się o odległość równą odległości pomiędzy gwintami. Śruby korowe mają mniejszy skok i dlatego większą liczbę zębów. Śruby do kości gąbczastej mają większą głębokość śruby, co zwiększa powierzchnię, a tym samym poprawia wychwyt, gdy kość jest słabsza.

Działanie śrub polega na przetwarzaniu momentu dokręcającego na wewnętrzne napięcie śruby i reakcje sprężyste w otaczającej kości. Powoduje to ściskanie pomiędzy połamanymi elementami, które śruba utrzymuje razem. Wkręt zwykle wkłada się w wywiercone otwory równe średnicy nasady i wkłada się w otwory samogwintujące lub gwintowane (gwintowane). Moment obrotowy wymagany do wkręcenia śrub kości korowej może być wysoki, dlatego śruby muszą być prawidłowo umieszczone w otworze o odpowiednim rozmiarze i zaprojektowane tak, aby wytrzymywały oczekiwany poziom momentu wkręcania w kości korowej.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi badawcze określone w normie „PI-82 Oznaczanie siły ściskającej śrubę”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym .