EN 1015 Duvarcılık Harcı İçin Test Yöntemleri

Bir Avrupa standardı olan “EN 1015 Duvarcılık harcı için test yöntemleri” standardı aynı başlık altında geliştirilen alt bölümlerden oluşmaktadır. Şöyle ki,

• “EN 1015-1 Bölüm 1: Parçacık boyutu dağılımının belirlenmesi (eleme analizi ile)” standardında, kuru karıştırılmış veya sertleştirilmemiş ıslak karıştırılmış harçların parçacık boyutu dağılımını belirlemeye yönelik iki test yöntemi açıklanmaktadır. Islak eleme yöntemi, normal ağırlıktaki agregalar içeren harçlara, kuru eleme yöntemi ise hafif agregalar içeren harçlara uygulanır. Bu Avrupa standardı, “EN 933 Agregaların geometrik özelliklerine yönelik testler” standardında açıklanan test yöntemine uygun olarak belirlenmesi gereken ayrı agregaların parçacık boyutu dağılımını kapsamaz. Ayrıca elemeden önce çıkarılamayan lifler içeren karışımları da kapsamaz.
• “EN 1015-2 Bölüm 2: Harçların toplu olarak örneklenmesi ve test harçlarının hazırlanması” standardında, taze harçtan toplu numune alma ve bundan toplu test numunesi hazırlama yöntemleri açıklanmaktadır. Bu standart ayrıca, kuru bileşenlerden ve sudan test harçları üretme prosedürünü belirtir.
• “EN 1015-3 Bölüm 3: Taze harcın kıvamının belirlenmesi (akış tablosu ile)” standardında, mineral bağlayıcılar ve hem normal ağırlıktaki hem de hafif agregalar içerenler dahil olmak üzere, taze karıştırılmış harçların kıvamının akış değeri vasıtasıyla belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.
• “EN 1015-4 Bölüm 4: Taze harcın kıvamının belirlenmesi (dalgıç penetrasyonu ile)” standardında, mineral bağlayıcılar ve hem yoğun hem de hafif agregalar içerenler dahil olmak üzere taze karıştırılmış harçların kıvamının, piston penetrasyon değeri vasıtasıyla belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.
• “EN 1015-6 Bölüm 6: Taze harcın yığın yoğunluğunun belirlenmesi” standardında, mineral bağlayıcılar ve hem yoğun hem de hafif agregalar içerenler dahil olmak üzere taze harçların yığın yoğunluğunun belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.
• “EN 1015-7 Bölüm 7: Taze harcın hava içeriğinin belirlenmesi” standardında, mineral bağlayıcılar ve hem yoğun hem de hafif agregalar içerenler dahil olmak üzere taze harçların hava içeriğini belirlemek için iki yöntem açıklanmaktadır: Yöntem A Basınç yöntemi ve Yöntem B Alkol yöntemi. Yüzde 20’den az hava içeriği için Yöntem A geçerlidir. Yüzde 20 veya daha fazla hava içeriği için Yöntem B geçerlidir.
• “EN 1015-8 Bölüm 8: Taze harcın su tutma kapasitesinin belirlenmesi” standardında, mineral bağlayıcılar ve normal ve hafif agregalar içeren taze karıştırılmış harçların emmeye maruz kaldığında su tutma kapasitesini belirlemeye yönelik bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standart duvar harçları, sıva harçları ve sıva harçları için geçerlidir.
• “EN 1015-9 Bölüm 9: Taze harcın işlenebilir ömrünün ve düzeltme süresinin belirlenmesi” standardında, taze karıştırılmış harçların işlenebilir ömrünü ve düzeltme süresini belirlemeye yönelik yöntemler açıklanmaktadır. Yöntem A, mineral bağlayıcılar ve hem yoğun hem de hafif agregalar içerenler dahil olmak üzere genel amaçlı duvarcılık veya sıva harçlarının işlenebilir ömrünü belirleme yöntemidir. Yöntem B ve C, ince tabaka harçları için işlenebilir ömrü ve düzeltme süresini belirleme yöntemleridir.
• “EN 1015-10 Bölüm 10: Sertleştirilmiş harcın kuru dökme yoğunluğunun belirlenmesi” standardında, sertleştirilmiş harçların kuru dökme yoğunluğunun belirlenmesi için kullanılan bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standart, düzenli şekilli numuneler kullanılarak hafif ve genel amaçlı ve ince tabaka harçlarına uygulanabilir.
• “EN 1015-11 Bölüm 11: Sertleştirilmiş harcın eğilme ve basınç dayanımının belirlenmesi” standardında, kalıplanmış harç numunelerinin eğilme ve basınç dayanımını belirleme yöntemi açıklanmaktadır. Bu standart çimento / hava kireci harçları, hava kireci harçları, hidrolik bağlayıcılı harçlar ve geciktirilmiş harçlar için geçerlidir.
• “EN 1015-12 Bölüm 12: Sertleştirilmiş sıva ve sıva harçlarının alt tabakalara yapışma mukavemetinin belirlenmesi” standardında, sıva ve harçlar ile bir alt tabaka arasındaki yapışma mukavemetinin belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.
• “EN 1015-13 Bölüm 13: Sertleştirilmiş harçların boyutsal kararlılığının belirlenmesi” standardında, hidrolik mineral bağlayıcılar ve normal ve hafif agregalar içeren harçların nem içeriğindeki değişiklikler nedeniyle boyutsal kararlılığının (yani büzülme ve genleşme hareketlerinin) belirlenmesi için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu yöntem hem normal hem de geciktirilmiş duvarcılık ve sıva harçları için geçerlidir. Büzülme veya genleşme testi, standartlaştırılmış ortam koşulları altında kalıptan çıkarıldıktan sonra havada depolanan bir harç prizmasının uzunluğundaki değişimin zamana bağlı olarak ölçülmesinden oluşur.
• “EN 1015-14 Bölüm 14: Sertleştirilmiş duvar harçlarının dayanıklılığının belirlenmesi (toplam bağlayıcı kütlesinin yüzde 50’sinden fazlasını çimentonun oluşturduğu)” standardında, çimentonun toplam bağlayıcı kütlesinin yüzde 50’sinden fazlasını oluşturduğu mineral bağlayıcılar ve normal ve hafif agregalar içeren duvar harçlarının dayanıklılığını belirlemek için zorlu koşullar altında bir laboratuvar test yöntemi açıklanmaktadır. Bu yöntem, mevcut yapılardan alınan harç yataklarına da uygulanabilir.
• “EN 1015-17 Bölüm 17: Taze harçların suda çözünen klorür içeriğinin belirlenmesi” standardında, taze harçlardaki suda çözünen klorür içeriğinin belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.
• “EN 1015-18 Bölüm 18: Sertleşmiş harcın kılcal etki nedeniyle su emme katsayısının belirlenmesi” standardında, mineral bağlayıcılar ve normal ve hafif agregalar içeren sertleştirilmiş harçların kılcal etki nedeniyle su emme katsayısının belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.
• “EN 1015-19 Bölüm 19: Sertleştirilmiş sıva ve harçların su buharı geçirgenliğinin belirlenmesi” standardında, EN 998-1 standardına göre sıva ve sıvama harçlarının higroskopik aralığın üst ve alt kısmında sabit durum su buharı geçirgenliğini belirleme yöntemi açıklanmaktadır. Bu test yöntemi, 10 mm ile 30 mm arasında tekdüze kalınlıkta disk şeklindeki numunelerin yapılabileceği harçlara uygulanabilir.
• “EN 1015-21 Bölüm 21: Tek kat sıva harçlarının alt tabakalarla uyumluluğunun belirlenmesi” standardında, tek kat sıva harçlarının verilen arka planlarıyla uyumluluğunun değerlendirilmesi için bir test yöntemi açıklanmaktadır. Değerlendirme, test edilen alt tabakalara uygulanan sertleştirilmiş sıvanın, hava koşullarına maruz kaldıktan sonra yapışma mukavemetinin ve su geçirgenliğinin belirlenmesine dayanır.

Kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verilen çok sayıda test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında “EN 1015 Duvarcılık harcı için test yöntemleri” standardına uygun test hizmetleri de bulunmaktadır.