EN 846 Duvarcılıkta Yardımcı Bileşenler İçin Test Yöntemleri

Bir Avrupa standardı olan “EN 846 Duvarcılıkta yardımcı bileşenler için test yöntemleri” standardı, bir dizi alt bölümden oluşmaktadır. Şöyle ki,

• “EN 846-2 Bölüm 2: Harç derzlerinde prefabrik yatak derz takviyesinin bağ mukavemetinin belirlenmesi” standardında, belirtilen birimlerden ve harçtan yapılmış bir duvar örneğindeki prefabrik yatak derz takviyesinin bağ mukavemetini belirleme yöntemi açıklanmaktadır. Bu test yöntemi, “EN 845-3 Duvar örgüsü için yardımcı bileşenler için şartname - Bölüm 3: Çelik ağların yatak derz takviyesi” standardına uygun tasarlanmış prefabrik yatak derz takviyesine uygulanabilir. Yöntem, duvarda kullanılabilecek alternatif takviye biçimlerine, örneğin çubuklara uygulanamaz.

Prensip olarak bu testte, önceden hazırlanmış yatak derz takviyesi, bağlanmış duvar birimlerinin küçük bir duvarındaki harca gömülür. Daha sonra takviye, bağ mukavemetini belirlemek için gerilime tabi tutulur.

• “EN 846-3 Bölüm 3: Prefabrik yatak birleştirme takviyesindeki kaynakların kesme yük kapasitesinin belirlenmesi” standardında, prefabrik yatak birleştirme donatılarındaki kaynakların kesme dayanımının belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.

Prensip olarak kafes tipi prefabrik yatak birleştirme donatılarındaki kaynak örnekleri düzeltilir ve normal bir çekme testi makinesinde test edilir. Merdiven tipi donatılardaki kaynak örnekleri bir uçtan özel bir kelepçede tutulur ve daha sonra normal bir çekme testi makinesinde test edilir.

• EN 846-4 Bölüm 4: Kayışların yük kapasitesinin ve yük-sapma özelliklerinin belirlenmesi” standardında, ahşap kirişlere, mahya kirişlerine ve ahşap duvar levhalarına ve duvar örgüsüne sabitlenen bağlama kayışlarının yük kapasitesi ve yük sapması özelliklerinin belirlenmesine yönelik yöntemleri açıklanmaktadır.

Prensip olarak kayışlar, duvarlara, ahşap kirişlere veya mahya kirişlerine ya da diğer döşeme / çatı malzemelerine sabitlenir ve amaçlanan kullanımlarını temsil eden bir şekilde yüklenir.

• “EN 846-5 Bölüm 5: Duvar bağlantı elemanlarının çekme ve basınç yük kapasitesinin ve yük deplasman özelliklerinin belirlenmesi (çift testi)” standardında, harç derzlerine gömülü duvar bağlarının çekme ve basınç yük kapasitesini ve yük yer değiştirme özelliklerini belirlemek için kuplaj yöntemi açıklanmaktadır. Test, iki duvar yaprağını birbirine bağlamak için kullanılan bağlar ve duvar yapraklarını diğer yapılara bağlamak için harçla kaplı bağ uçları için tasarlanmıştır.

Prensip olarak bağlantı, bağın belirtildiği tipte tipik bir harca, bir çift (kuplet) duvar birimi arasına gömülür. Daha sonra, bağlantı, arıza meydana gelene kadar gerilime veya sıkıştırmaya tabi tutulur.

• “EN 846-6 Bölüm 6: Duvar bağlantı elemanlarının çekme ve basınç yük kapasitesinin ve yük yer değiştirme özelliklerinin belirlenmesi (tek uçlu test)” standardında, çerçeve elemanlarına veya iç yaprak malzemelerine vidalanmış, çivilenmiş, harçlanmış veya başka şekilde tutturulmuş duvar bağlarının çekme ve basınç yük kapasitesini ve yük yer değiştirme özelliklerini belirleme yöntemi açıklanmaktadır. Bu yöntem, iç bağlantıyı bir harç derzine gömmek dışında, duvar yapraklarını çerçeve yapılarına ve boşluk duvarlarının iç yapraklarına bağlamak için kullanılan bağlar için tasarlanmıştır.

Prensip olarak bağlantı, normal saha teknikleri kullanılarak çerçeve elemanının veya iç yaprak malzemesinin temsili bir bölümüne vidalanır, çivilenir, harçlanır veya anahtarlar gibi diğer cihazlar kullanılarak yuvalara tutturulur. Daha sonra bağlantı, arıza oluşana kadar gerilime veya sıkıştırmaya tabi tutulur.

• “EN 846-7 Bölüm 7: Kesme bağları ve kayar bağların kesme yük kapasitesi ve yük deplasman özelliklerinin belirlenmesi (harç derz bağlantıları için kuplet testi)” standardında, harç derzlerine gömülü kesme bağları ve kayar bağların yatay ve dikey kesme yük direncini ve yük-sapma davranışını belirlemek için kuplaj yöntemi açıklanmaktadır. Test, yaka eklemli bir duvar veya dik açılı iki duvar oluşturan iki duvar yaprağını birbirine bağlamak için kullanılan bağlar için tasarlanmıştır. Ayrıca, dolgu panel duvarlarının kenarlarını çevreleyen çerçevelere bağlamak için kullanılan bağlar için de geçerlidir.

Prensip olarak bağın bir ucu, bağın belirtildiği tipte bir harç derzine, tipik bir çift (kuplet) tipik duvar birimi arasına gömülür. Bağ daha sonra serbest ucundan kelepçelenir ve kuplet için reaktif bir desteğe karşı kesmeye tabi tutulur. Kayar bağlar aynı yöntemle test edilebilir. Bu yöntem, sadece bağın kapasitesini ölçer ve dikey bir harç derzi ile ayrılmış iki duvar yüzeyinin toplam kesme direncine olan katkısını ölçmez. Bu değer, gerekirse cüzdan testleri ile elde edilmelidir.

• “EN 846-8 Bölüm 8: Kiriş askılarının yük kapasitesi ve yük-sapma özelliklerinin belirlenmesi” standardında, duvar örgüsüne sabitlenen ve ahşap kirişi destekleyen kiriş askılarının mukavemet ve yük sapması özelliklerinin belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.

Prensip olarak kiriş askıları bir duvara sabitlenir ve amaçlanan kullanımlarını temsil eden bir şekilde kirişler aracılığıyla yüklenir.

• “EN 846-9 Bölüm 9: Lentoların eğilme ve kayma dayanımının belirlenmesi” standardında, duvarcılıkta açıklıklar üzerine eşit dağıtılmış yükleri taşımak için kullanılan tek açıklıklı, tek veya kompozit lentoların eğilme ve kesme dirençleri ile yük sapma özelliklerinin belirlenmesine yönelik yöntemler açıklanmaktadır.

Prensip olarak numune lentoları basitçe desteklenir ve eğilme mukavemetini, kesme direncini ve sapmayı belirlemek için dikey olarak uygulanan yüklere tabi tutulur.

• “EN 846-10 Bölüm 10: Braketlerin yük kapasitesi ve yük sapma özelliklerinin belirlenmesi” standardında, duvar veya çerçeve yapısına sabitlenen, duvar desteğinde kullanılan braketlerin yük kapasitesi ve yük sapması özelliklerinin belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.

Prensip olarak numune braketleri uygun bir destek malzemesine bağlanır ve dikey olarak uygulanan yüklere tabi tutulur. Mukavemet, sapma ve geri kazanımı belirlemek için önlem alınır.

• “EN 846-13 Bölüm 13: Organik kaplamaların darbeye, aşınmaya ve korozyona karşı direncinin belirlenmesi” standardında, duvarcılıkta yardımcı bileşenlerin imalatında kullanılan çinko kaplı çelik saclara koruyucu sistem olarak uygulanan “EN 845-1 Duvarcılık için yardımcı bileşenlere ilişkin şartname - Bölüm 1: Duvar bağları, gergi kayışları, askılar ve braketler” ve “EN 845-2 Duvar işçiliği için yardımcı bileşenlere ilişkin şartname - Bölüm 2: Linteller” standartlarında Tip 2 olarak sınıflandırılan organik kaplamaların performans düzeyinin belirlenmesine yönelik bir yöntem açıklanmaktadır.

Organik kaplamaların performansı, darbe direnci, aşınma direnci ve hızlandırılmış korozyon testi testlerinden belirlenir. Darbe ve aşınma direnci, sarkacın yay yüklü ucunun alt ölü merkezden belirli bir mesafede test numunesine çarptığı ağır, sert bir sarkaç aparatı kullanılarak belirlenir. Hızlandırılmış korozyon performansı, organik kaplamanın alkali bir çözeltiye maruz kalma süresi boyunca elektrik direncinden belirlenir.

• “EN 846-14 Bölüm 14: Kompozit lento prefabrik parçası ile üstündeki duvar örgüsü arasındaki ilk kesme dayanımının belirlenmesi” standardında, kompozit lento prefabrik parçası ile üstündeki duvar örgüsü arasındaki yatay yatak ekleminin düzlem içi ilk kesme dayanımını, kesme testinden geçirilmiş bir numune kullanarak belirlemek için bir yöntem açıklanmaktadır. Numunelerin hazırlanması, testten önce gerekli olan koşullandırma, test makinesi, test yöntemi, hesaplama yöntemi ve test raporunun içeriği hakkında rehberlik sağlanır. Bu yöntem, EN 1052-3 standardında açıklanan yönteme karşılık gelir.

Prensip olarak kompozit lento ile üstündeki duvar örgüsünün prefabrike parçası arasındaki yatay yatak ekleminin ilk kesme dayanımı, tahribata kadar test edilen küçük numunelerin dayanımından türetilir. Numuneler dört noktalı yük altında kesme testine tabi tutulur.

Geçerli sonuçlar elde etmek için dört farklı arıza modu dikkate alınır. A ve B olmak üzere iki prosedür dahil. A prosedürü numunelerin farklı ön sıkıştırmalarda test edilmesini içerir ve ilk kesme dayanımı sıfır ön gerilime doğrusal bir regresyon eğrisi ile tanımlanır. B prosedürü numunelerin sıfır ön sıkıştırmada test edilmesini ve sonuçların basit veya istatistiksel bir değerlendirmesiyle karakteristik bir ilk kesme dayanımının belirlenmesini içerir.

Kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verilen çok sayıda test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında “EN 846 Duvarcılıkta yardımcı bileşenler için test yöntemleri” standardına uygun test hizmetleri de bulunmaktadır.