EN 12617 Beton Yapıların Korunması ve Onarımı İçin Ürünler ve Sistemler - Test Yöntemleri

EN 12617 Beton Yapıların Korunması ve Onarımı İçin Ürünler ve Sistemler - Test Yöntemleri

Bir Avrupa standardı olan “EN 12617 Beton yapıların korunması ve onarımı için ürünler ve sistemler - Test yöntemleri” standardı aynı başlık altında geliştirilen alt bölümlerden oluşmaktadır. Şöyle ki,

EN 12617 Beton Yapıların Korunması ve Onarımı İçin Ürünler ve Sistemler - Test Yöntemleri

  • “EN 12617-1 Bölüm 1: Polimerler ve yüzey koruma sistemleri (SPS) için doğrusal büzülmenin belirlenmesi” standardı, beton yapıların korunması ve onarımı için ürün ve sistemlerle ilgili bir dizi alt standarttan biridir. Bu standartta, çözücü içermeyen çok bileşenli soğuk kürlemeli reaktif reçinelerin doğrusal büzülmesini belirleme yöntemi açıklanmaktadır. Bu yöntem, kauçuk elastik ve çok hızlı kürlenen ürünler için uygun değildir. Kauçuk ve elastik ürünler gevşeme etkileri gösterir ve zemine stres dağıtabilir. Çok hızlı kürlenen ürünleri test etmek için kap ömrü, test numunelerini karıştırmak ve hazırlamak için yeterince uzun olmalıdır. Bu standardın amaçları doğrultusunda, EN 1504-1 standardında yer alan terimler ve tanımlar yanı sıra şu tanımlar geçerlidir:
    • Büzülme, malzemenin kürlenmesi sırasında uzunluk veya hacimdeki daralmayı ifade eder.
    • Büzülme değeri, kürlendikten sonra boşluk genişliğinin mm cinsinden orijinal 1 m uzunluğa oranını ifade eder.
  • “EN 12617-2 Bölüm 2: Polimer bağlayıcı esaslı çatlak enjeksiyon ürünlerinin büzülmesi: hacimsel büzülme” standardında, esas olarak epoksi ve polyester bağlayıcılar olmak üzere, ortam sıcaklığında veya altında kürlenen termoset polimer bağlayıcılarla formüle edilen ürünlerin hacimsel büzülmesini belirlemeye yönelik bir yöntemi açıklanmaktadır. Bu yöntem, polimer termoset bağlayıcıyla formüle edilen çatlak enjeksiyon ürünleri için uyarlanmıştır. Test yapılırken prensip olarak toplam hacimsel büzülme, polimer sisteminin 21 derece artı/eksi 2 derecede son ürüne kürlenmesiyle yoğunluktaki yüzdelik değişim olarak hesaplanır. Polimerizasyondan (kürlemeden) sonraki yoğunluk, 21 derece artı/eksi 2 derecede silikon yağına daldırılmış numunenin kaldırma kuvveti ölçülerek ölçülür.
  • “EN 12617-3 Bölüm 3: Yapısal bağlayıcı maddeler için erken yaşta doğrusal büzülmenin belirlenmesi” standardında, EN 1501-1 ve EN 1504-4 standartları kapsamındaki yapısal bağlayıcı maddelerin erken yaştaki doğrusal büzülmesinin belirlenmesi için bir yöntem açıklanmaktadır. Bu standart, 10 mm’den daha az kalınlıktaki kısıtlanmamış ince şeritler biçimindeki polimerin başlangıç jelinden doğrusal büzülmenin ölçülmesi için prosedürleri açıklar. Örneğin 24 saate kadar olan erken yaştaki büzülmenin ölçülmesi için tasarlanmıştır.

Prensip olarak test şu şekildedir: Taze karıştırılmış bir polimer numunesi, iç kısmı polimere yapışmasını önleyecek şekilde işlenmiş, sığ bir çelik oluk şeklindeki kalıba yerleştirilir. Kalıbın, polimere bağlanan ve polimer genişledikçe veya büzüldükçe serbestçe hareket edebilen kayan uçları vardır. Uçlara takılı doğrusal yer değiştirme dönüştürücüleri, büzülmenin ölçülmesini sağlar. Kalıba takılı sıcaklık sensörleri, kalıbın ve polimerin sıcaklığının ölçülmesini sağlar.

  • “EN 12617-4 Bölüm 4: Büzülme ve genleşmenin belirlenmesi” standardında, EN 1504-1 standardında tanımlandığı gibi hidrolik harç veya betonların veya polimer hidrolik çimento harç veya betonlarının nem içeriğindeki değişiklikler nedeniyle boyutsal kararlılığı (yani büzülme ve genleşme hareketi) ölçmek için bir prosedür açıklanmaktadır. Bu standart, iki farklı yöntem içermektedir: serbest hareket prosedürü ve kısıtlı hareket prosedürü. Bu standardın esasları, maksimum agrega boyutu 10 mm olan harç, harç veya beton ürünleri veya sistemleri için geçerlidir.

İlk yöntem, 40 mm × 40 mm × 160 mm boyutlarındaki prizmatik numunelerin dökümden 24 saat ile 56 gün sonra suya daldırılmasından (genleşme) veya kurutma koşullarından (büzülme) kaynaklanan sınırsız doğrusal hareketi ölçmek içindir. İkinci yöntem, 300 mm × 300 mm × 100 mm referans beton alt tabakaya uygulandığında ve suya daldırılmaya (genleşme) veya kurutma koşullarına (büzülme) maruz bırakıldığında yapışma kaybını ve çatlama eğilimini ölçmek içindir.

Betonu nem penetrasyonundan korumak için yeterli su geçirmezlik önlemleri esastır. Su sızması, donatının korozyonuna ve diğer bozulma biçimlerine yol açabilir. Yük taşıma gereksinimlerini karşılamak veya aşmak üzere tasarlanan beton yapıların daha uzun bir ömre sahip olma olasılığı daha yüksektir.

Kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verilen çok sayıda test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında “EN 12617 Beton yapıların korunması ve onarımı için ürünler ve sistemler - Test yöntemleri” standardına uygun test hizmetleri de bulunmaktadır.

WhatsApp