
Bir Avrupa standardı olan “EN 12939 Yapı malzemeleri ve ürünlerinin termal performansı - Korumalı sıcak plaka ve ısı akış ölçer yöntemleriyle termal direncin belirlenmesi - Yüksek ve orta termal dirence sahip kalın ürünler” standardında, korumalı sıcak plaka veya ısı akış ölçer aparatı için maksimum kalınlığı aşan kalınlıktaki ürünlerin termal direncini belirlemeye yönelik prosedürler açıklanmaktadır.

Her durumda, bu standartta açıklanan prosedürlerin çoğu, 100 mm kalınlığa kadar numuneler üzerinde test yapılmasına izin veren aparat gerektirir. Bu standart, kalınlık etkisinin önemini değerlendirmek için yönergeler sağlar, yani kalın bir ürünün termal direncinin, üründen kesilen dilimlerin termal dirençlerinin toplamı olarak hesaplanıp hesaplanamayacağını belirlemek için, bu yönergeler korumalı sıcak plaka aparatı hakkında ISO 8302 standardına verilen göstergeleri tamamlar. Bu standart, dikkate alınan sıcaklık farkları ve kalınlıklar altında bazı ürünlerde meydana gelebilecek konveksiyonun başlamasını önleyen test koşullarını açıklar.
Bu standardın amaçları doğrultusunda, “EN ISO 7345 Isı yalıtımı - Fiziksel nicelikler ve tanımlar” standardında verilen terimler ve tanımlar geçerlidir. EN ISO 9288 standardı, spektral yönlü sönüm, emilim ve saçılma katsayıları ile sadece spektral yönlü yansıtabilirliği tanımlarken, bu standart, uygun integrallerle öncekilerden elde edilebilen toplam yarım küresel katsayıları kullanır.
Ölçümler için kullanılan aparat, EN 12667 standardı gerekliliklerine uygun korumalı sıcak plaka veya ısı akış ölçer olmalıdır. Bu standart, ilgili tasarım kriterlerini ve kanıtlanmış performans kontrollerini veya aparat emisyonunun belirlenmesini vermez. Bunlar ve bu standartta açıklanan prosedürlere uygulanabilir özel aparat gereklilikleri, kullanılan aparata göre EN 1946-2 veya EN 1946-3 standardında bulunur. Bu standartta sadece numune boyutlarını ve toleransları etkileyen aparat gereklilikleri verilmiştir.
Aksi açıkça belirtilmediği takdirde, korumalı sıcak plaka aparat gerekliliklerinin ısı akış ölçer aparatlarına da uygulanabilir olduğu varsayılır.
Bu standartta bazı önerilen boyutlar ve toleranslar yanı sıra yaygın test koşulları için gereklilikler belirtilmiştir. Daha fazla bilgi standart ekinde yer almaktadır (Ek A).
Maksimum numune kalınlığı EN 12667 standardına göre olmalıdır, bazı yaygın aparat boyutları için standart içinde verilen tablodaki sınır değerleri esas alınmalıdır. Düşük yoğunluklu numunelerle ilgili daha fazla bilgi standart ekinde yer almaktadır (Ek A).
Bu standartta açıklanan prosedürler, izin verilen minimum numune kalınlığında (cihaz parametrelerine ve test koşullarına bağlıdır) ölçümler gerektirebilir. EN 12667 standardı gereklilikleri karşılanmalı ve numunenin termal direnci 0,3 m2 K/W kadar düşük olacak şekilde genişletilmelidir. Burada verilen iki test koşulu, hem korumalı sıcak plaka hem de ısı akış ölçer cihazı için bu standartla ilgili olarak dikkate alınmalıdır:
Bu standart, numunenin termal direnci 0,3 m2K/W’den az olduğunda uygulanacak özel test tekniklerini (temas levhalarının kullanımı) kapsamaz.
Numune hazırlama ve işleme EN 12667 standardına uygun olmalıdır. Belirli numune hazırlama, bu standartta açıklanan prosedürlere atıfta bulunan uygun ürün standardında bulunmalıdır.
Bu standartta açıklanan prosedürler şu şekilde gruplandırılabilir:
Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “EN 12939 Yapı malzemeleri ve ürünlerinin termal performansı - Korumalı sıcak plaka ve ısı akış ölçer yöntemleriyle termal direncin belirlenmesi - Yüksek ve orta termal dirence sahip kalın ürünler” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
