EN 998 Duvarcılık Harcı için Şartname

Bir Avrupa standardı olan “EN 998 Duvarcılık harcı için şartname” standardı, aynı başlık altında yayınlanan alt bölümlerden oluşmaktadır. Şöyle ki,

• “EN 998-1 Bölüm 1: Sıva ve sıva harcı” standardında, duvarlar, tavanlar, sütunlar ve bölmelerde dış (sıva) ve iç (sıva) kullanım için inorganik bağlayıcılara dayalı fabrika yapımı sıva / alçı harçlarına yönelik tanımlar ve nihai performans gereklilikleri açıklanmaktadır.

Bu standart, ürünün bu standarda göre performans sürekliliğinin değerlendirilmesini ve doğrulanmasını sağlar. Bu standart tarafından kapsanan ürünler için işaretleme gerekliliği dahildir. Ancak bu standart, kalsiyum sülfat bağlayıcının ana aktif bağlayıcı madde olduğu harçları kapsamaz. Kalsiyum sülfat bağlayıcı, hava kireci ile birlikte ek bağlayıcı olarak kullanılabilir. Hava kireci ana aktif bağlayıcı bileşense, sıva / alçı harcı bu standart tarafından kapsanır. Kalsiyum sülfat bağlayıcısı ana aktif bağlayıcı bileşen ise, harç EN 13279 standardı kapsamındadır.

Özel yangına dayanıklı ve akustik harçlar, yapı elemanlarının yapısal onarımı ve yüzey işlemleri için harçlar, örneğin düzeltme veya düzeltme malzemeleri, boyalar, kaplamalar, ince tabaka organik sıvalar/alçıpanlar ve prefabrik üniteler (örneğin alçıpanlar) bu standardın kapsamı dışındadır.

Bu standart, şantiyede yapılan sıva / alçıpan harçları hariç, burada tanımlanan sıva / alçıpan harçlarını kapsar. Ancak, bu standart şantiyede yapılan harcı kapsayan uygulama kodları ve ulusal şartnamelerle birlikte kullanılabilir.

Bu standardın amaçları doğrultusunda sıva harcı, bir veya daha fazla inorganik bağlayıcı, agrega, su ve bazen katkı maddeleri veya ilavelerin karışımıdır ve dış sıvalar veya iç sıvalar olarak kullanılır. Taze sıva harcı, tamamen karıştırılmış ve kullanıma hazır harçtır. Tasarlanmış sıva harcı, üretici firma tarafından belirtilen özellikleri elde etmek için bileşimi ve üretim yöntemi seçilen harcı (performans konsepti) ifade ederken, öngörülen sıva harcı, önceden belirlenmiş oranlarda yapılmış, özellikleri bileşenlerin belirtilen oranından varsayılan harcı (reçete konsepti) ifade eder.

• “EN 998-2 Bölüm 2: Duvar harcı” standardında, duvarlarda, kolonlarda ve bölmelerde (örneğin kaplama ve sıvanmış duvarcılık, bina ve inşaat mühendisliği için yük taşıyan veya yük taşımayan duvarcılık yapıları) kullanılmak üzere fabrikada üretilen duvar harçları (yataklama, birleştirme ve derzleme) için gereklilikler açıklanmaktadır.

Bu standart, taze harçlar için işlenebilir ömür, klorür içeriği, hava içeriği, yoğunluk ve düzeltme süresiyle ilgili performansı tanımlar (sadece ince tabaka harçları için). Sertleştirilmiş harçlar için örneğin, ayrı Avrupa standartlarında yer alan ilgili test yöntemlerine göre ölçülen basınç dayanımı, bağ dayanımı, yoğunlukla ilgili performansları tanımlar.

Bu standart, ürünün bu Avrupa standardına uygunluğunun değerlendirilmesini sağlar. Bu Avrupa standardı tarafından kapsanan ürünler için işaretleme gereksinimi dahil edilmiştir.

Bu standart, şantiyede üretilen harçlar hariç olmak üzere burada tanımlanan duvar harçlarını kapsar. Ancak, bu standart, şantiyede üretilen harçları kapsayan uygulama kodları ve ulusal şartnamelerle birlikte kullanılabilir.

Bu standardın amaçları doğrultusunda duvar harcı, bir veya daha fazla inorganik bağlayıcı, agrega, su ve bazen yataklama, birleştirme ve duvar derzleme için ilaveler veya katkı maddelerinin karışımını ifade eder. Taze duvar harcı, tamamen karıştırılmış ve kullanıma hazır harçtır. Tasarlanmış duvar harcı, belirtilen özellikleri elde etmek için üretici firma tarafından bileşimi ve üretim yöntemi seçilen harcı (performans kavramı) ifade eder ederken, öngörülen duvar harcı, önceden belirlenmiş oranlarda yapılan ve özellikleri bileşenlerin belirtilen oranından varsayılan harcı (reçete kavramı) ifade eder.

• “EN 998-3 Bölüm 3: Organik polimer bağlayıcı maddeler içeren sıva ve sıva harcı” standardı, EN 13914-2 ve CEN/TR 15123 standartlarına göre kullanılan duvar, tavan, kolon ve bölmelerde kullanılan dış sıva ve iç sıva sistemleri için ana bağlayıcı olarak organik polimer bağlayıcılara dayalı fabrika yapımı sıva / sıva ürünlerine uygulanabilir. Bu standart ayrıca silikat, silan veya siloksan bazlı sıvalar ve bazen mineral olarak kabul edilen silikon bağlayıcılar için de geçerlidir. Mineral bağlayıcılar katkı maddesi olarak kullanılabilir.

Bu standart, birincil koruma işlevi olan dış veya iç duvarcılık ve beton inşaatı için tüm ürünlere uygulanabilir. Bunlara, EN 13499 veya EN 13500 standartları özelliklerine de uyuyorlarsa, dış ısı yalıtım kompozit sistemleri için olanlar da dahildir.

Bu standart, tanımları ve nihai performans gereksinimlerini içerir. Dış ve iç, yeni veya eski, kaplanmış veya kaplanmamış duvar ve beton alt tabakaların korunması ve dekorasyonu için inşaat ürünleri ve sistemlerini belirtir. Farklı ürün tiplerini daha kesin bir şekilde belirtmek için ilgili karakteristik kategorileri içerir.

Bu standart, mineral bağlayıcının (örneğin çimento, kireç, kalsiyum sülfat) temel aktif bağlayıcı madde olduğu harçlar veya kaplama ürünleri veya EN 1062-1 standardına göre boyalar ve kaplamalar için geçerli değildir.

Bu standart, sıvama / alçılama ürünlerinin tasarımı ve montajı için öneriler içermez. Ancak, bu standart, uygulama kodları ve işlerin yürütülmesi için ulusal özelliklerle birlikte ürünlerin tanımlanması için kullanılabilir.

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “EN 998 Duvarcılık harcı için şartname” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.